Ik vind dat Willemijn groot gelijk heeft: eigenaars van grote honden moeten ervoor zorgen dat hun honden voorzichtig omgaan met kleintjes.
Caedlih, mijn eerste labje, was de voorzichtigheid zelve met alle honden. Doby, mijn tweede, is dat heel wat minder. En dat loopt vooral uit de hand bij kleine hondjes. Of beter gezegd: "liep", want door me er steeds mee te "bemoeien", is mijn Doby nu zo mooi voorzichtig bij kleintjes.
Ik vind zowieso ook dat je je hond een beetje moet weghouden bij honden die grommen, of het nu kleintjes zijn of niet. Als honden grommen uit angst of onzekerheid, zal het echt niet helpen als jouw hond dat negeert.
Dan helpt het veel beter als je je hond een beetje op afstand houdt, en wat tot kalmte aanmaant. Zo'n onzekere hond komt dan vaak na een tijdje tot de conclusie dat de ander niets kwaads in de zin heeft en komt dan wel zelf uitnodigen voor een begroeting. Vaak lukt dat niet bij de eerste ontmoeting, maar de 3de keer of zo zie je dat ze al heel wat meer ontspannen zijn. En kort daarna worden het vriendjes.
Enfin, dat is hoe ik het aanpak bij de honden hier in de buurt.
Daarom wil ik niet zeggen dat die Galgo in de fout gegaan is, maar wel dat jouw hondje waarschijnlijk inderdaad minder goede ervaringen met grote honden heeft en daardoor elke grote hond over één kam scheert.
Zelf zou ik dan wel proberen om mijn kleintje zoveel mogelijk in contact te brengen met lieve grote honden en er bij minder lieve grote honden zoveel mogelijk tussenkomen (je hond in bescherming nemen). Niet omdat ik het grommen ongepast vind, maar omdat ik het een beetje jammer vind voor jouw hondje dat hij zich niet zo veilig voelt rond grote honden. En daardoor misschien heel wat plezier mist.