Nerveus janken in de auto

Sinds een jaar hebben we een Jack Russeltje, een schat van een beestje. Ze was twee toen wij haar bij een familie weghaalden.
Ze kan uren alleen zijn, in haar bench als wij werken, en jankt of balft niet af nauwelijks, ook niet als er gebeld wordt.
Als we met de auto weggaan dan springt ze vrolijk en uitgelaten in haar bench in de auto, zo vrijwillig als wat. Ze lijkt er helemaal niet bang voor.
Als we wegrijden gaat ze tegen de bench opspringen en janken en blaffen, zoals ze in geen ankele situatie doet.
Wat we ook doen, boos, afleiden, kauwstokjes, ze blijft erg onrustig janken en/of blaffen.
Tijdens onze vakantie naar Frankrijk werd dat volgens ons wel elke dag beter, maar zodra ze weer een week niet in de auto heeft gezeten, begint het van voren af aan. Negeren is moeilijk, gisteren nog 4 uur in de auto gezeten, met hooguit een kwartier rust. Herkent iemand dit probleem, wat kunnen we doen?

Hoi,

Helaas herken ik het probleem ook. Loekie springt graag de auto in en gaat dan ook heerlijk liggen maar zodra ik ga rijden jumpt ze heel onrustig heen en weer en gaat heel fel blaffen. Ze komt daarna ook helemaal gestresst de auto uit en heeft even nodig voordat ze weer tot rust is gekomen. Over het algemeen neem ik Loekie nu (nog) niet mee op lange ritten omdat ze dit niet trekt (en ik dan eigenlijk ook niet).

Als we nu naar training rijden (ongeveer 10 minuutjes) krijgt ze van mij een lekker bot (dus elke keer als we nu langs de auto lopen gaat die neus de lucht in, hihi) en is ze afgeleid van het autorijden. Als ze gaat blaffen in de auto negeer ik haar en om mezelf te beschermen heb ik oordoppen in (dat blaffen doet anders echt pijn aan je oren). Maar ik rijd dus momenteel niet verder met Loekie dan dat zij aankan. Hopelijk gaat ze het wel leren om er beter mee overweg te kunnen zodat ze vaker ergens mee naar toe kan. Maar als het niet meer wordt dan dit oke (we kunnen dan in ieder geval het bos en het strand halen).

En waarom ze precies blaft?? mogelijk om andere auto's weg te jagen maar het kunnen voor haar ook te veel prikkels zijn waar ze niet mee overweg kan. Loekie is wat dat aangaat net een autist, iets te veel prikkels en ze flipt (dus niet alleen in de auto maar ook op straat).

Maar als je het idee hebt dat het in frankrijk elke dag beter gaat misschien een idee om elke dag een stukje met haar te gaan rijden waarvan je bijna zeker bent dat ze niet gaat blaffen zodat je haar daarvoor kunt belonen. En dat ze zo leert dat het niet nodig is om te blaffen (alleen maar leuker want dan wordt je beloont).

Succes in ieder geval!!

groetjes Elvira en poot van Loekie

Hallo,

Het is heel goed te leren dat ze stil moet zijn.
Om te beginnen mag je haar nooit de auto uithalen als ze zo aan het janken en aan het piepen is.

Begin met haar in de auto te zetten en alleen de motor aan te zetten. Zodra ze stil is, motor uit, hond eruit en wat leuks doen.

Gaat dat helemaal goed. Dan stap 2, motor aan en twee meter rijden, blijft ze stil, dan stop je, motor uit en leuk gaan doen met de hond buiten.

Maak er korte trainingssessies van. Dus is ze helemaal stil, dan eruit en iets leuks gaan doen, spelen met de bal en doe dit maximaal drie keer achter elkaar. Sluit altijd met succes af! Het laaste zal ze zich herinneren als ze de volgende keer weer de auto ziet.

Vind je dit te lastig of heb je hulp nodig, kijk dan eens op mijn site.
Ik ben hondentrainster en kan je eventueel verder helpen.

Maar voer je deze tips concequent door, dan moet het goedkomen!
Succes!

Wat leuk, een forum waar je ook antwoord krijgt. Ik ga die site even bekijken. En hou jullie op de hoogte.
Verdere suggesties, blijven welkom.

Jammer dat je in Rotterdam woont.....

Hoi Marijke,

Is het angst voor de auto of is ze juist opgewonden omdat ze de auto combineert met iets leuks?

Lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*

Hoi Elvira,

Je zou je hond in een benchje kunnen doen. En dan de bench - met een handdoek - afdekken.
Zodat je hond niet naar buiten kan kijken.
Of zet de bench op de bodem voor de stoel van de passagier.

Geef haar in de bench desnoods een kong, gevuld met iets lekkers, zodat ze daar druk mee is, inplaats met d'r omgeving.

En je probleem op straat zou je wellicht kunnen oplossen door je hondje te leren om op jou te letten i.p.v. op z'n omgeving.

Jacks zijn van oudsher werkertjes. Ze werden gebruikt om ongedierte te verdelgen in de paardenstallen; ratten e.d.
En Jacks gingen mee op jacht, te paard. Zij zaten dan in een speciale tas die aan het paard hing en werden op de grond gegooid als er een taak te verrichten was...

Het zijn dus felle rakkers, moest ook wel voor de taak die zij hadden...

Een stukje appél zou ook niet verkeerd zijn. De hele wereld, met alles daarin wat beweegt, is van de Alpha! Jouw hondje denkt daar héél anders over ben ik bang...

Was je met je hondje al eens naar een goede hondenschool geweest...?

Lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*

Hoi Ilja,

Loekie is niet 100% een jack, in d'r paspoort staat een kruising fox maar kijkend haar uiterlijk en gedrag zit er waarschijnlijk wel erg veel jack in...Grappig eigenlijk want ik wilde in eerste instantie absoluut geen jack russel.

Loekie en ik zitten samen op een goede hondenschool en zijn ook druk bezig om de aandacht naar mij te vergroten als van naar de omgeving maar dat kost tijd en elke keer dat het "mis" gaat zijn we natuurlijk weer een paar stappen terug. Het "lastige" daarnaast bij Loekie is is dat ze ook voor heel veel bang is (en dus soms al heel snel afstand vergroten signalen laat zien). Loekie heeft vanaf het moment dat ik haar uit het asiel had gehaald (nu drie maanden geleden) eigenlijk continue op haar adrenaline gelopen ofwel ze was heel de dag door aan het stuiteren en kon geen rust vinden en lukte het haar ook niet om aandacht voor mij te nemen. Ondertussen zijn we gestart met voedingssupplementen voor honden die gestresst, hyperactief en/of angstig zijn en nu is ze instaat om nadat we wat gedaan hebben de rust te nemen en zie je haar duidelijk lekkerder in de vel zitten (ze stuiterd ook niet meer) en meer aandacht hebben voor mij. Op de training was dit ook heel duidelijk te merken. De ene week nog een hond die alles bij elkaar blaft en helemaal flipt de week er na een hond die vrij snel bij me komt liggen en nog wel reageert op het blaffen maar daar duidelijk beter mee overweg kan (en ik zelf ook want het is niet alleen de hond maar ook het baasje)

Een bench in de auto durf ik eigenlijk niet, ben bang dat als ze daar angstig van wordt ze ook angstig wordt van de bench die in de huiskamer staat. Maar ik heb wel een bot voor haar hoor in de auto en dat gaat goed.
(De kong vind ze trouwens ook ongelooflijk super als ik die uit de kast pakt springt ruim een meter de lucht en kans ze niet wachten totdat ze 'm hebben mag).

groetjes Elvira en poot van Loekie

Waar woon je zelf?
Je kunt natuurlijk wel aan de slag met de tipjes en je kunt me altijd bellen voor advies.
Is helemaal gratis

Hoi Elvira,

Je hebt stoffen benches, die lijken niet op de bench die je thuis hebt staan, en zijn ook gemakkelijker in de auto te zetten (geen risico op beschadiging). Het materiaal waarvan ze gemaakt zijn is anders, ze voelen anders, en ze klinken anders. Voor een klein formaat hond zijn ze ook niet zo duur.

Ik zou het zelf even zoeken in de angst/opwinding van waar gaan we naar toe? Dit is een beestje dat ooit met de auto afgeleverd is bij het dierenasiel, ze zijn slim, dat onthouden ze.

Bij mij zou mijn gevoel me ingeven om haar een tijdlang overal met de auto mee naar toe te nemen op korte ritjes met saaie bestemmingen (supermarkt, slager, visite, supermarkt, stad in.) Allemaal dingen waarbij zij geen hoofdrol speelt. De opwinding van wat gaat er gebeuren spoelt dan weg.

Ik kan het verkeerd hebben hoor, maar dat is wat er bij mij opkomt.

Groetjes,

Linda.

Wij wonen in Heemstede, net iets te ver van Rotterdam om een cursus te komen volgen. Zou trouwens geen kwaad kunnen............

PS nu heb ik begrepen dat ik de lieve antwoordsters een kluif kan geven, maar ik zie echt niet waar dat staat bij mij.
Of komt dat omdat mijn openingsvraag nog als gast was?

haha ja Heemstede is wel een eindje van Rotterdam.
Ik weet niet of je toevallig heel rijk bent?
Ik werk ook wel buiten Rotterdam, maar dan tegen de bezinevergoeding.
Ik zal eens voor je informeren of er ergens een bij jou in de buurt een goede hondenschool zit. Dan pb ik je dat.

Hoi Marijke,

Je kunt inderdaad alleen kluifjes uitreiken als je geregistreerd staat....
Jammer, nu lopen we weer kluifjes mis... :-(
Hahahahhahh....GRAPJE..

Hoi Elvira,

Gaat vast goed komen met je hondje. Je bent fijn bezig...!!
Over een poosje kan je lachen over de probleempjes die je nu nog hebt...

Opvoeden is een proces...
En dat kost tijd, geduld én inzet...
Maar je krijgt er ongelofelijk veel voor terug; "onvoorwaardelijke" trouw en kameraadschap!!

Lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*

De eerste overwinning. We zijn naar het bos gereden, ongeveer een kwartier heen en een kwartier terug. Een deken over de bench, we hadden meteen het idee dat ze rustiger was. Bij een enkel piepje heb ik dat in de kiem gesmoord door haar over haar bek te grijpen. Ik was voor de gelegenheid achterin naast de bench gaan zitten.
Zou het zó eenvoudig worden?

Snoepje erin elke vijf minuten dat ze uit zichzelf stil is. Geen interesse voor eten, dan een vrolijk braaf!

En ja, soms zijn de oplossingen verrassend simpel

Groetjes,

Linda.

Nou dat gaat goed Marijke.
Heb je niet het idee dat ze bang is voor autorijden?

Nee helemaal niet. Ze springt in elke auto die de deur open doet, bij ons voor de deur, alsof ze bang is achtergelaten te worden.
Ze springt ook vrijwillig in de bench in de auto, we hoeven haar nooit te dwingen.
Ook komt ze er pas uit, als wij daar "toestemming" voor geven.
( zoals ze ook pas aan haar voer begint nadat wij daar een teken toe hebben gegeven. )

Heel goed, nou dan ben je helemaal goed op weg.

Van het bang zijn vroeg ik omdat straffen dan juist meer bang kan maken.
Maar als het overmatige 'blijheid' is, is een snuitcorrectie een hele goede. Je weet duidelijk hoe het moet, anders was hij niet stil geweest

Bedankt voor het compliment. Ik blijf corrigeren erg moeilijk vinden, omdat ze zo enorm onderdanig en gehoorzaam kan zijn, dan ik het ook weer zielig vind. Ze is zó lief.
Mijn eigen kinderen heb ik alle 5 ook streng opgevoed, maar die onderwierpen zich niet zo makkelijk hoor.

haha nee dat wil ik geloven!!

Soms is het nodig en bereik je daarmee ook het snelst resultaat.
Waarom ik nooit zo straffen aanraad is dat als al straft, je het goed moet doen. En dan gaat het er niet om dat je een hond zoveel mogelijk pijn doen, maar dat je een effectieve straf neemt, niet te lang doorgaat en niet te vroeg ophoudt.
Niet alle mensen hebben dat inzicht. Houden te lang de snuit vast, waardoor de hond zich onderwerpt maar de druk aanhoudt, of mensen laten te vroeg los waardoor het 1-0 voor de hond is.
Jij timed goed!

Ik ben ten einde raad
ik heb een border collie van negen weken thuis gaat alles heel goed ze speelt en is een vrolijke pup
maar eens we met de wagen weg gaan of een taverne binnen stappen begint ze te janken dat het niet om aan te horen is
zelf een snoepje om ze af te lijden helpt niet ze jankt dapper door corectie helpt ook niet
wat kan ik doen daar ik graag mijn honden mee neem als ik ergens naar toe ga?

bieke

Hoi Bieke,

Waar heb je de hond gekocht? Is de hond wel buiten gesocialiseerd door de fokker? Of heb je haar uit een puppyfarm

Het hondje moet gesocialiseerd worden. Waarschijnlijk is ze bang. Je zult dit in kleine stapjes moeten opbouwen. Eerst 1 minuutje weg, dan een paar minuutjes. Je kunt haar nu niet heel lang meenemen. Houd de ervaring kort. Leid haar af met een piepspeeltje, spreek haar rustig toe. Niet corrigeren hoor... Als je geduld hebt en het langzaam opbouwt, dan komt het wel goed. Een border collie heeft een zeer zachte opvoeding nodig, dus corrigeren zo veel mogelijk voorkomen.

Hai!
Deze verhalen komen me allemaal erg bekend voor... Mijn hond, Mojo, is nu 8 maanden. Tot 6 maanden vond hij de auto niet erg, ging gelijk liggen en heerlijk slapen. Maar nu is het elke keer een ramp in de auto. Hij springt er vol vreugde in maar gaat na paar minuten rijden janken. Daar houdt hij (meestal) snel mee op, maar de hele weg blijft hij hard hijgen en ijsberen. Heeft iemand enig idee hoe het kan dat hij ineens zulk ander gedrag toont in de auto? Belonen heeft geen zin, hij heeft nergens meer aandacht voor. Dit is voor ons natuurlijk behoorlijk irritant, zeker bij langere ritten, maar voor Mojo vast ook geen pretje. Hoop dat iemand weet wat ik hier tegen kan doen..

Trouwens, het is een vuilnisbakkie, hij heeft iets van terrier/windhond in zich. We hebben al vanaf 8 weken dus kan ook niet dat hij in bij gastgezin iets op heeft gelopen..

Gelukkig geen last bean slaapt de hele weg.
zaterdag weer zo 300 kilometer rijden .
af en toe er uit en dan slaapt die weer

Haha tja, zo was het bij ons een paar maanden geleden ook. Dus geniet ervan en hopelijk komt er bij jou niet zo;n rare omslag...

Het kan heel lang duren voordat je hond het leuk vind in de auto.
SLuit wel uit dat hij wagenziek is, want dat kun je niet met belonen oplossen.

Ik heb de eerst maanden dat ik Fedor had continu lekkers naar achter gegooid. Niet reageren als hij jankte, ik heb echt met watjes in mijn oren rond moeten rijden, en nu is hij er helemaal overheen. Steeds al hij even stil was, hup belonen! EN dan niet de gewone lekkere dingen maar echt superlekker lekkere dingen!

@ Mieke: Ik weet niet of het pubergedrag kan zijn dat het ineens omslaat? Of is er iets gebeurd ooit in de auto, misschien waar jij niet bij was?