Anoniem (gast)
Hallo,
Wij hebben een rottweiler van 4,5 jaar.
3 jaar geleden hebben wij hem laten castreren, hij was erg dominant naar ons toe, en naar andere honden.
Hij had gedragsproblemen, slopen, poepen en plassen in huis, de boel bij elkaar blaffen als wij niet thuis waren, kon nooit normaal visite ontvangen of hij plaste iedereen onder.
Wij hadden een kindje op komst en in overleg met de dierenarts leek castratie ons een goede oplossing.
Gelukkig bleek dit ook het geval en hij veranderde in een hele lieve hond.
De gedragsproblemen bleven, zoals poepen en plassen in huis, het dominante werd minder en hij kon ineens heel goed overweg met andere honden.
Voor zijn gedrag zijn we op curcus gegaan en hebben we trainingen gevolgd, veel gepraat met de dierenarts etc, helaas hielp dit niet !!
Erg vervelend MAAR hij was niet meer agressief en dominant (met de rest konden wij wel leven).
We bleven altijd consequent tegen hem, want hij had hoe dan ook gedrags problemen.
Zo ging er ongeveer 2 jaar voorbij...
Nog steeds een schat van een beest, heeft een gebruiksaanwijzing maar daar konden wij goed mee omgaan..
Bijv het poepen en plassen in huis, als wij weggaan deden we hem in de bench, kleine oplossingen maar ze hielpen prima.
Nu een jaar geleden kreeg hij knie problemen na het spelen (over elkaar heen springen, rennen met bochtjes etc) met een andere hond, na onderzoek en foto's bij de dierenarts bleek dat zijn meniscus en zijn kruisband waren gescheurd van zijn achterpoot.
Wij wilden absoluut niks horen over inslapen, wij hebben hem laten opereren en het herstel was intensief en duurde behoorlijk lang, maar het geld en alles maakte niks uit, als onze vriend maar beter werd.
Sinds dat gebeuren met z'n achterpoot is hij erg veranderd.
Erg agressief naar andere honden, tijdens het uitlaten niet meer te houden.
Zo erg dat wij hebben besloten hem niet meer los te laten en te muilkorven, dat muilkorven was geen succes, hij ging rollen,trekken aan de riem, kreeg je gewoon geen controle over.
Uiteindelijk besloten die af te laten ook ivm zijn herstel en al dat gerol deed zijn poot geen goed.
Hij loopt nog altijd mank met zijn achterpoot, waardoor hij zijn poot probeert te ontzien en al zijn gewicht op links zet.
In een jaar tijd, zijn er al heel wat honden gevechten geweest, ondanks het feit dat hij aan de riem zit (helaas heb je nog altijd mensen die er van uitgaan dat als hun hond niks doet, de mijne ook niks doet).
Op dit moment heeft hij weer een blaasontsteking, na een kuur van 10 dagen zat de ontsteking en heel veel blaas gruis er nog, hij heeft nu weer 10 extra dagen antibiotica en speciaal voer.
Zijn agressie neemt alleen maar toe, hij heeft net een andere hond aangevallen, ik kon hem niet meer houden, hij gooide 60 kilo in de strijd, de riem glipte uit mijn handen, hij greep die hond, zo agressief heb ik hem niet eerder gezien..Gisteren probeerde hij het zelfde bij een andere hond, gelukkig rende die hond weg en kon ik hem houden.
Verschrikkelijk !!
Als er mensen op straat langs lopen geeft hij ook ineens een gigantische ruk aan de riem, vind het moeilijk in te schatten of hij diegene ook echt wilt pakken.
Goed voelt het in iedergeval niet..
Hier thuis, is hij heel erg lief, luisterd en kijkt me aan met die trouwe honden ogen.
Het is echt ons maatje, wij houden heel erg veel van hem, hij is lief voor ons zoontje, en noem maar op..
Laatst was mijn man in de tuin aan het spelen met de hond, ineens sloeg het spelen om naar agressie, begon tegen mijn man op te springen maakte grom geluiden.
Zo onbetrouwbaar, hij slaat werkelijk gewoon ineens om.
Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om de dierenarts te bellen en dalijk termen als ''inslapen'' voorbij horen komen.
Alles bij elkaar, hij word gewoon gevaarlijk, ik ben echt bang voor een tikkende tijdbom en hij dalijk ineens omslaat en mijn 3jarige zoontje pakt, (nooit heeft hij zulk gedrag vertoont naar hem, maar toch..)
Persoonlijk denk ik dat wij heel veel hebben gedaan voor en met onze hond omtrent zijn gedrag.
Ik weet het niet meer....Diep in mijn hart ben ik echt bang hoeveel schade hij nog gaat aanrichten.
Alvast bedankt voor eventuele reactie's!














Ik krijg nu ook weer steeds meer vertrouwen in m en dat werkt weer positief op de hond, waardoor hij zich ook beter gaat gedragen, waardoor je beiden veel rustiger bent en veel meer plezier hebt in het wandelen.


