Pien (gast)
Hoi iedereen!
Wij hebben een week geleden een Mechelse herder van acht jaar uit het asiel op 'proef' meegekregen van het asiel. We willen haar vanzelfsprekend heel graag definitief adopteren, maar omdat we ook konijnen hebben, leek het ons en het asiel verstandig eerst te kijken hoe dit samen gaat. De konijnen zitten in een andere kamer, lopen daar los rond en we hebben al veiligheidsmaatregelen getroffen zodat de hond nooit zomaar in die kamer kan komen. We hebben ze voorgesteld aan elkaar (konijnen in de kooi) en dit ging wonderbaarlijk genoeg veel beter dan verwacht. Natuurlijk was de hond niet zo gecharmeerd van ze, ze wilde er per se heen, trok aan de lijn, wilde ruiken, maar toen we steeds om de beurten de konijnen gingen aaien, werd ze rustig. We zijn beiden (nog geen) helden in hondengedrag (we doen ons best door zoveel mogelijk te lezen, lezen en nog eens lezen) maar ze leek in te zien dat de konijnen 'bij ons' horen. We lopen nu ook probleemloos langs de kamer. We hebben ook niet de intentie ze ooit los bij elkaar te laten, al helemaal niet zonder toezicht.
Onze herder heeft last van ernstige HD en krijgt nu zware pijnstillers. Het is nog maar de vraag hoe lang dit goed gaat, maar we moeten er van het asiel rekening mee houden dat we haar ooit (of dit nou over twee weken is of over een jaar) zullen moeten laten inslapen. We laten haar wat vaker uit, maar steeds vrij kort. Ze kent echter wel al veel commando's en lijkt een redelijk gedegen opvoeding te hebben gehad. Haar vorige baasje is overleden, vandaar dat ze in het asiel is beland. Ze liep vooral rond op het erf bij haar vorige baasje, maar was regelmatig ook binnen. Meer weten we niet van haar, behalve dan dat ze niet met andere dieren kan. Ze kan goed met mensen, vreemden en kinderen. Ze luistert goed en wil graag haar baasje pleasen. Ook is het een enorme knuffelkont.
Maar dan de twee heikelpunten, waarover ik graag de mening van anderen hoor of tips.
1. Ze trekt idioooot hard aan de lijn. Ik ben nogal tenger, en kan haar met moeite houden. Mijn vriend kan haar veel beter houden. Het trekken hebben we al een oplossing voor: gewoon omkeren en luistert ze, dan belonen. Het is een slimme tante, dus dit gaat nu al vrij goed. We hebben haar pas een weekje en hier zullen we sowieso nog meer tijd in moeten steken, willen we dat het 'getrek' op een gegeven moment bijna tot geheel verdwenen is. Het trekken is daarbij ook helemaal niet goed voor haar heupen. MAAR...ze trekt al helemaal als een bezetene als ze andere honden ziet. Dit geldt echt al voor afstanden van meer dan 100 meter. Ziet ze een andere hond eerder dan wij, waardoor we niet meer kunnen omkeren, dan begint ze te fixeren. Al heb je een hele worst mee of haar favoriete speeltje, haar aandacht krijg je niet meer. Haar afleiden, voor haar gaan staan, commando's geven, niets heeft dan nog zin. Haar koppie gaat recht naar voren, haar oren ook en een enkele keer lijkt ze half te luisteren als we 'zit' roepen. Ze duwt dan met moeite haar onderlijf naar beneden maar blijft trekken. Ze gromt en blaft echter niet. Naar haar staart vergeten we steeds te kijken, omdat we te veel in de weer zijn met opletten. De meeste baasjes zien dit en maken rechtsomkeert. Een enkeling waagt zich eraan door gewoon dichtbij voorbij te lopen. Alleen dan begint ze te blaffen en als het even kan, nog harder te trekken. Haar omkeren lukt echt niet, ze lijkt aan de grond genageld. Ook als de hond op grote afstand is, krijg je haar niet mee. Wil je verder lopen, reken er dan maar op dat ze nog harder trekt. Tot dusver lijkt 'negeren' het beste aan te slaan. Zij blijft dan wel staan en trekken, maar wij staan dan gewoon naast haar en kunnen haar zo nog enigszins onder controle houden. Misschien pakken wij het ook helemaal verkeerd aan. We wilden daarom naar een hondenschool, maar dit mag niet ivm haar heupen. Ik weet niet of ze ooit een andere hond echt zou bijten. Ik ben daarom als de dood dat de riem ooit breekt, ze toch losbreekt of mij bijt, omdat ze per se naar de andere hond wilt. Ik zit daarom te denken aan de 'gentle leader', een 'halti' en eventueel zelfs een muilkorf. Met de gentle leader krijg ik haar misschien alsnog mee als ze begint te fixeren en met de muilkorf voel ik me misschien veiliger omdat ik weet dat ze een andere hond toch niets kan doen. Andere honden altijd vermijden lukt niet, we wonen in het centrum. Ivm haar heupen kunnen we ook maar één uitlaatplek, waar je altijd kans loopt een hond tegen te komen. Hoe denken jullie over dit alles?
2. Ze ziet vooral mijn vriend als 'leider'. Ze is sowieso onderdanig naar ons beiden en luistert naar ons beiden goed. Maar ze is veel meer op hem gericht dan op mij. Hij gaat binnenkort fulltime werken gedurende de zomermaanden en ik zal hier met haar blijven. Dat hoeft absoluut geen probleem te zijn, maar ik durf haar gewoonweg niet helemaal te vertrouwen. Ik heb namelijk ooit gezien hoe een Duitse herder het buurjongetje van 7 jaar in zijn gezicht heeft gebeten. De hond reageerde uit verdediging, maar sindsdien heb ik honden altijd een beetje onvoorspelbaar gevonden. Hoogstwaarschijnlijk voelt onze hond dit aan. Ik ben daarom bang dat ik haar tegenstrijdige signalen geef of dat ik haar gedrag ooit verkeer zal interpreteren. Mijn angst speelt vooral op wanneer ze me recht in de ogen blijft aankijken en niet bepaald 'onderdanig' gedrag vertoont, zoals ze bij mijn vriend wel altijd doet. Ook aan mij laat ze haar buik zien, vertoont ze onderdanig gedrag, maar hiernaast is ze regelmatig ook een beetje 'dwingend'. Tenminste, zo interpreteer ik het. Als je stopt met aaien begint ze met haar snuit te duwen of ze duwt je met haar poten, omdat ze aandacht wilt. Kom je aan haar speeltje terwijl zij het vasthoudt? Oeh, berg je maar. Dat is de enige keer tot dusver dat ik haar heb horen grommen. Maar vrees gewoon een beetje dat ze mij ooit zal proberen te domineren of zelfs zal bijten, zeker als ik hier steeds alleen met haar ben. En dit zal dan hoogstwaarschijnlijk aan mij te wijten zijn, omdat ik uit angst of onzekerheid tegenstrijdige signalen geef aan haar of haar gedrag simpelweg niet begrijp. Ik ben al veel aan het lezen en aan het praten met andere hondeneigenaren, in de hoop zo zoveel mogelijk over hondengedrag/taal te leren, zodat ik niet zo snel een fout zal maken.
Hoe denken jullie hierover?
Mijn vriend en ik willen haar echt graag houden en willen zsm de knoop doorhakken. Zowel voor haar als voor ons. Omdat we hiervoor zelf nooit een hond hebben gehad, en nu dus opeens te maken hebben met een Mechelse herder (waarvan we weten dat zij goede, consequente leiding nodig hebben en eigenlijk het liefst 'ervaren' baasjes), beseffen we dat het misschien helemaal geen verstandige keuze is geweest. Daarbij hebben we haar pas een week, het is dus eigenlijk nog te kort om haar volledige gedrag te kunnen doorgronden. Maar goed, ik hoop dat iemand met de bovenstaande twee punten ervaring heeft en advies/tips/wat dan ook.
Danku!







). En ook bij een herplaatser zijn veel dingen, zoals geleerde gehoorzaamheid, niet overdraagbaar op de nieuwe baasjes. Bij ons zou het trainen absoluut niet teveel zijn voor een hond met dit soort problemen.