Zoals sommigen van jullie misschien wel weten hebben we al een tijdje een opvang-Galgo van stichting GINN. Zijn naam is officieel Alaric, maar simpele zielen als wij zijn hebben we er Ali van gemaakt.
Ali is hier nu ruim een maand. Hij was in het begin doodsbang voor alles en iedereen.
Lola voelt dat allemaal heel goed aan en heeft besloten hem door dik en dun te steunen. Gewoon, door haar onverstoorbare zichzelf te zijn.
Ali trekt zich hier enorm aan op en zoekt de laatste tijd steeds vaker haar warmte en gezelschap op.
Dit leidt soms tot hilarische taferelen. Idioot spelen over onze bank, waar ik geen foto's van heb omdat ik dan druk bezig ben de tafel etc te redden.
Soms wil Lo haar oren uitgelebberd hebben waar Ali geen lor van begrijpt. Ze drukt dan die dikke kop tegen zijn puntsnuit aan, Ali vindt dat maar raar.
Maar meestal doen ze samen na een lange wandeling gewoon gezellig chillen.
Voor anderen zijn deze foto's waarschijnlijk heel normaal. Maar voor mij zijn ze speciaal. Ali durfde in het begin zich amper door het huis te bewegen, laat staan rustig te slapen of ontspannen te liggen.
Zoals jullie zien heeft hij in huis ook een riem aan. Mocht hij namelijk door schrik van wat dan ook willen vluchten dan kan ik hem pakken zonder hem nog eens te stuipen op het lijf te jagen omdat ik me over hem heen moet buigen en zijn halsband moet grijpen.
Nou bij deze de foto's:

hey, maak je een foto van ons?

Nou je doet maar, ik plof weer neer

Ik word soms zooo moe van het vrouwtje en die stomme camera

Ik niet, ik ben een heel mooi model

Chill man



3 doggies






