mager en janken als hioj alleen is.

Hallo, sinds een paar dagen hebben wij een heel mager puppy uit spanje in huis. hij is erg bang en durft niet goed bij je komen, hij blijft op gepaste afstand van je. uitlaten gaat ook niet omdat hij helemaal panisch word bij het aanhaken van loopriem. maar het grootste probleem is 's nachts., dan gaat hij janken en piepen. Nu gaan we wel op de bank erbij liggen maar hoe bouw je dat af en hoe lang zal dat ongeveer duren. Om dat hij zo mager is wil ik hem zoveel mogelijk rust geven om aan te sterken. eten doet hij goed drinken en kauwt ook lekker op botjes.
wie heeft goeie tips over het nachtgebeuren?
thx gr Esther

Zo'n pupje heeft vaak al een heel hoop meegemaakt en is nu natuurlijk zwaar in paniek.
Kan je een bench in de slaapkamer zetten? Zodra de nachten goedgaan de bench geleidelijk aan steeds verder verplaatsen tot de uiteindelijke ligplaats?

Hij is nog maar een paar dagen bij jullie en heeft ook waarschijnlijk een stressvolle vliegreis achter de rug? Ik denk dat je eerst aan de vertrouwensband moet gaan werken. Hij raakt in paniek als die alleen gelaten word, wellicht dat alles beter gaat als hij beseft dat jullie niet bij hem weg gaan, maar altijd terugkomen/toch wel in de buurt zijn?

Qua loopriem, heeft hij een halsband om?
Wellicht dat je beter een tuigje om kan doen en die een aantal dagen om laten houden. (druk op de nek vanwege een halsband kan een erge stresservaring zijn, je weet ook niet wat hij daarmee al meegemaakt hebt). Een tuigje verdeeld de druk wat meer en "kalmeerd". (heb nu zelf voor allebei mijn honden weer een tuig i.p.v. een halsband en ze zijn veel rustiger en trekken ook niet meer, gelukkig ook... heb een Dogo Canario van 77kg en een Duitse Dog puber van net een jaar haha!)

Hoi,

Hij is met de auto gekomen een zeer stress volle ervaring. Hij heeft op het moment een halsbandje om en dat gaat ook prima de paniek slaat pas toe bij het aanhaken van de looplijn.Ik heb ook een tuigje en zodra het aanlijnen gaat krijgt ie beide om wanneer we naar buiten gaan, nu blijft het even beperkt tot de achtertuin.
We gaan nu om en om op de bank bij hem slapen, want zolang hij niet zindelijk is wil ik hem liever niet op de slaapkamer hebben . Dan gaan we dat wel weer afbouwen zodra hij meer gewent is.Ik ben al blij dat hij al lekker eet en drinkt .

Het is een getraumatiseerde hond die heel erg moet wennen.

Als hij panisch word van de looplijn doe dat dan gewoon niet. De achtertuin is dan even voldoende.
Leg de lijn gewoon in de kamer een paar dagen.
Gewoon laten wennen aan de aanwezigheid.
En dan steeds een stapje verder. Bijv. in de buurt gaan leggen van waar hij slaapt.
Dan bijv. als je bij hem gaat zitten op zn rug leggen.
En zo steeds verder opbouwen.
Grote kans dat ie geslagen is met een riem of iets in die richting. Dan associeert hij dus de lijn met pijn.
Als je ziet dat het te snel gaat neem je een stapje terug.

Hij moet wel in beweging zijn dat is goed voor de spieren. Aansterker komt vanzelf als hij goed blijft eten.
Vaak op een dag kleine porties.

Over het slapen. Je merkt vanzelf wanneer je het kan gaan afbouwen.
Persoonlijk zou ik hem toch in de slaapkamer nemen omdat je dan zelf kan gaan schuiven met zijn slaapplaats. Je kunt niet zelf in de gang gaan slapen.

Als hij wat meer gewend is aan jullie zal hij jullie steeds vaker opzoeken voor bescherming.
Geef hem wel het gevoel dat je er bent voor hem maar ga niet overdreven vertroetelen want dan beloon je alleen maar zijn gedrag.
Dwing niks. Hij komt vanzelf wel een keer bij je.
Zorg dat je altijd wat lekkers op zak hebt
Zijn eerste dichtbij ervaring is dan positief.

Heel veel succes!

Ik ben het helemaal eens met Bianca.


Aanvulling, je kunt over een paar dagen eens kijken wat er gebeurt als je op de grond gaat zitten met je gezicht weg van de pup eventueel je rug wegdraaien, niet aan kijken en niet praten tegen hem. Laat hem je eens helemaal besnuffelen en pas als hij wegloopt dan sta je op. dit kun je dan vaker gaan doen. Daarna kun je hem een voertje uit je hand gaan geven. Dit kun je in de tuin ook gaan doen ( als het niet regend) Daarna start je pas met een riempje of tuigje. EERst laten ruiken aan het ding als je het vasthebt, dan kijken of hij vanzelf de kop er door steekt, dan kan die pas vast.

Zoek maar eens uit wat die lekker vindt als beloning.
Nog weer later kun je zoekspelletjes doen zonder dat je teveel pusht.

Ik snap alleen niet je zin van "dan ga je hem op de rug leggen" Bianca. Wat bedoel je daarmee?

Het aanraken zou ik in een later stadium doen maar dan in de vorm van masseren over de rug, buik, zijkant wat je pup lekker vindt.

Ik bedoel eigenlijk dat hij gewend gaat raken aan de aanraking van de lijn.
Daarom zei ik er ook bij opbouwen en als het te snel gaat een stapje terug.

Masseren is ook een goede optie
Ik zou hem laten wennen aan de plekken waarom de riem ook wel kan hangen als je buiten zou lopen.

juist.

Ik zou zelf ook niet meteen gaan wandelen. Gewoon lekker in je eigen tuin uitlaten en rustig laten wennen en dan langzaam verder gaan.

Aaien zou ik pas doen als je pup rustig zelf bij je komt en kunt haar lokken d.m.v. voertjes op de grond bij te laten vallen. Als ze die durft te pakken is je volgende stap heel rustig aanraken.

Neem de tijd met deze pup want helaas heb je een pup met een trauma. Als er geen veranderingen in komen voor een langere tijd dan kun je je pup ondersteunen d.m.v. bach bloesems te geven of naar een klassieke homeopaat gaan.

Ook een goede aanvulling Esther

bedankt allemaal voor de tips en hulp...Dat we er de tijd voor nemen mag duidelijk zijn en dat ik niet voor de simpelste pup ben gegaan zit me nu eenmaal in het bloed. Hij is al elke dag wat mee levendig, je kan niet zomaar naar hem toelopen maar is ook niet paniekerig dat ie helemaal wegkruipt...en buiten doet ie ook niet als je hem ( wanneer hij ergens ligt) benaderd. hij is graag in de buurt als een soort van schaduw hahhaha ik weet zeker dat het goed komt. langzaam in de tuin gaan oefenen om aan lijn te lopen. ( anders word puppycursus zo lastig en dat wil ik wel graag) nogmaals thx en als er vragen zijn horen jullie het zekers.
gr Esther