Lisette (gast)
Hallo,
Ik heb uw verhaal gelezen. Uw man staat niet meer achter de hond. Ik begrijp goed dat hij bang is dat uw hond de kinderen bijdt. Het is wel eng om het hierop uit te laten draaien. Als een hond een kind bijdtk, is hij helemaal niet meer geliefd.
De spanning die u en uw man bij u draagt, slaat over op uw hond. Dit is niet goed voor uw hond en niet goed voor uw gezin. Het is mooi om te lezen dat u veel voor uw hond overheeft. Daarom wil ik u mijn verhaal vertellen.Misschien denkt u dan anders over het weggeven van uw hond aan een ander.
Mijn hond is een argentijnse dog en heet Nikita. Het is een moeilijk ras. Zij is doof geboren en heeft geen goede opvoeding gehad. Toen zij anderhalf jaar was ben ik met haar in contact gekomen. In de buurt gingen geruchten dat zij verwaarloost werd. Dit was ook zo. Ze zat constant in de tuin en werd nooit uitgelaten.Ik heb me er een beetje mee bemoeid en heb haar toen zomaar van haar baas gekregen. In het begin had ze er wel een beetje moeite mee. Ik ging met haar wandelen en telkens als ik haar los liet, trok zij een sprint naar de voordeur van haar oude baas. Na twee weken was dit afgelopen. Belangrijk is dat je afspreekt dat de oude baas de eerste weken niet meer langs komt. Nu is ze alweer 4.5 jaar bij ons. Haar oude baas woont nog bij ons in de buurt. Zij herkent hem wel en mag ook naar hem toe om te knuffelen. Haar oude baas is nu veel gelukkiger en Nikita is bij ons heel gelukkig én geliefd. Zo ziet u dat een hond prima kan aarden bij een ander baasje. Nikita was al 1.5 jaar oud voordat zij afgestaan werd.


3 doggies

!!!!












