Vandaag Coco maar eens de fietsmand leren dacht ik.
Zijn eigen dekentje in de mand, haar erin,brokje erin, vast aan het riempje en we konden vertekken.
Eerst ernaast gelopen en toen Coco rustig bleef zitten maar voorzichtig proberen te fietsen.
Voordat ik er erg in had neemt ze een sprong en bungelt ze als een lappenpopje aan haar halsbandje naast de fiets.
("en ben je toen gestopt" vraagt zoonlief nog toen ik het vertelde
)
Ik stop(ja dus)en hijs haar aan haar nekvelletje omhoog weer in het mandje.
De rest van de reis ben ik maar blijven lopen, al vrolijk kletsend tegen Coco maar trillend op m,n benen.





).





