Op 7 juli jl. heb ik mijn lieve hond Amber moeten laten inslapen. Ik wist wel dat het eraan zat te komen maar je bent toch altijd onvoorbereid. Ook was ze mijn eerste hond. Eerst wilde ik haar niet thuis laten inslapen, maar hoe dichterbij het moment kwam, hoe meer ik daar toch voor ging voelen. En ik ben zo blij dat ik het op deze manier gedaan heb! Het is heel rustig en mooi verlopen en Amber leek ons aan te kijken met een blik van: "het is goed,hoor. Ik ben er klaar mee". Ik heb haar zelf naar de auto van de dierenarts gedragen. Ze is later met de dierenambulance naar het crematorium gebracht. De as heb ik nog op de kast staan, ik wil het uitstrooien op haar favoriete uitlaat- en zwemplek, maar ik kan het nu nog niet...ik mis haar zo erg, sinds ze er niet meer is schijn ik geen rust te kunnen vinden...
Amber is 14 en een half jaar oud geworden.



3 doggies















