mijn hond is overreden

Dank je Marion & Dick, voor jullie lieve reactie. Het heeft mij allemaal verschrikkelijk hard getroffen en verhalen die in het dorp de ronde doen over het vreselijke ongeluk zijn dan vaak pijnlijk. Niet allemaal natuurlijk want ik krijg ook wel meelevende reacties.

Maar echt, dit kan iedereen overkomen. Ik heb inmiddels wat onderzoek gedaan en zo'n lijn moet 300 kilo kunnen trekken. Nu wordt het een "maandagochtend"lijn genoemd. Er was namelijk niks aan te zien. Ook hoorde ik dat de (musket)haak ook kan breken, dat komt best vaak voor. Maar bij mij is dat niet gebeurd.....

Mijn jonge hond loopt nu aan tuigje en halsband aangelijnd, ze heeft er geen last van. Het is toch wel ongelofelijk als ze zo nog los kan raken. Maar echt... ik heb geen vertrouwen meer in halsbanden en lijnen.

Ik vraag me af wanneer het verdriet minder wordt, want het voelt als ondraaglijk. Uiteindelijk zal ik door moeten met het leven, want ik heb ook nog twee kinderen, mijn jonge hond, kat en partner. Maar het is echt heeeeeel moeilijk. Ik mis Luca ieder moment van de dag en nacht.

Las ik nou dat er bij jullie een puppy komt? Als dat zo is dan wil ik jullie hiermee heel veel geluk wensen.

Van Floortje

lieve floortje,sorry dat het al zo lang geleden is dat ik je een mailtje doe,maar ik ben je zeker niet vergeten hoor.
Wat naar dat sommige mensen je zo een ondoordachte reacties geven op straat,ze zijn echt niet slimmer hoor,wees daar maar zeker ven.
Want ik denk dat niemand het doet om je echt te kwetsen,zo denk ik toch,en anders zijn het nietsnutten.

Ben vanmorgen met igor gaan wandelen hier om mijn straat is er een wijk en daar zitten veeel katten,nu is het zo dat daar heel veel struiken staan ,allee ik moet zeggen er is heel veel groen t'is er mooi om wandelen.
ben ik rustig in één van die straten en er komt plots een kattin( want ik zag nadien dat ze jongen had) naar ons igor uitgevlogen met haar rug recht en blazen,igor die stuift der achter en ja ik had hem ook aan de lengte riem. Zo tot op het einde van de draad krijgt hij natuurlijk zo een snok en hij kandelde achterover. Gelukkig geen pijn gedaan. Op die moment dacht ik direkt aan u . Toch echt gevaarlijk zo een rekriem hij had zijn nek kunnnen breken.
Mijn man zegt gooi dat ding maar in de vuilbak en neem zijn gewone riem maar. Maar floortje weet je ik kan Igor niet echt laten los lopen want hij loopt dan te ver van me weg en hij wil niet direkt weer komen. Vandaar weet ik nog niet wat ik er mee aan ga vangen . Het kan dat ik ze beide meeneem een voor verder in t'veld te lopen en de korte voor op straat. En opletten voor de katers en kattinnen hé.

Floortje het is nu weekend ,heb je dan meer mensen om je heen zodat je u wat beter voelt. En kan je al es gaan winkelen met je vriendin of zo? Deze vraag is niet uit nieuwschierigheid hoor. Ik zit er alleen maar mee in dat je niet te veel binnen zit te piekeren. Want je moet er af en toe es uit en je een beetje proberen te amuzeren hoor . Zeker doen hé ,je kinderen en man zullen het ook liever hebben dat je der af en toe es uit bent,want voor hen is het ook niet makkelijk en een trieste moeder is voor de kinderen ook niet zo leuk . Het klinkt misschien voor u niet zo leuk als ik dit zeg sorry hoor,want ik begrijp natuurlijk dat je ontzettent veel verdriet hebt nog.
Dit moet slijten en dat is de ene dag al makkelijker dan de andere . Maar sluit je niet op omwille van de nare reacties op straat en denk dan in uw eigen ach mens rot op je begrijpt er niets van (Noella heeft mij dat gezegd,en nog zoveel vriende op het forum) .


lieve Floortje , een heeeeeele dikke knuffel van mij hoor .

Veel liefs Noella

Fijn om weer van je te horen Noella.

Hier thuis gaat het allemaal weer zijn gangetje. Ik heb het duidelijk het zwaarst, maar Luca en ik waren ook echt hele dikke maatjes. Luca richtte zich ook op één persoon. Nee, het is niet prettig voor mijn gezin om mij verdrietig te zien, maar het gaat nu eenmaal niet anders. Ik huil echt nog dag en nacht, ik kan er niks aan doen. Uitstapjes maak ik niet, alleen met de kleine Coco. Ik begrijp jouw goede bedoelingen en ik vind dat heel lief van je hoor.

Als jij met je lieverd gaat wandelen is het denk ik inderdaad een goed plan om pas op een rustig/veilig plekje de rollijn of lange lijn te gebruiken. Zo deed ik het ook altijd met Luca. Ook droeg Luca altijd een tuigje als hij aan de lange lijn of aan de rollijn liep. Zo voorkom je die vervelende klap op het nekje. Gewoon doen Noella en dan komt jouw Igor echt niks tekort. Ook Luca kon niet vaak los, omdat hij erg snel in de stress schoot. Dan was hij even helemaal weg en luisterde niet meer naar mij. Dit kon zijn door een andere hond, maar ook door bijvoorbeeld een harde knal. Daarom liep hij vrijwel altijd aangelijnd. Met een veilige goede rollijn heeft je hond dan echt vrijheid genoeg hoor. En ja, die katten dat is toch echt een gevaar voor de meeste honden. Ik hoor en lees verhalen dat de honden er blind achteraan jagen en een ongeluk krijgen. Afschuwelijk. Onze Luca deed dat niet. Wij hebben zelf een kat die al bij ons was voordat Luca kwam en hij keek er niet meer echt naar om. Onze kleine Coco jaagt overal nog achteraan.

Misschien lijd ik bovengemiddeld door het verlies van Luca, maar dat is iets waar je zelf niet voor kiest. Heel fijn Noella, dat ik zoveel met je kan delen.

Heel veel lieve groetjes van Floortje

Lieve Floortje,

Je hond verliezen is zo zwaar, zoveel intens verdriet en gemis. En dan heb jij/jullie lieve Luca nog op de meest afschuwelijke manier verloren.

Dat is moeilijk te verwerken en zal nog wel enige tijd duren voordat die hartverscheurende pijn, krampachtige gevoel van angst en verdriet bij je iets minder wordt. Tenminste beide gevoelens spelen bij mij vaak op.
Ik ben nu 10 mnd verder, gaat iets beter, maar oh wat mis ik m'n schatje...... geen heftige huilbuien maar de traantjes vloeien nog regelmatig. De eerste maanden ontvluchten ik zo wat mijn huis, moest onder mensen zijn...afleiding want anders maakte mijn gedachtes me gek. Floortje, het is nog zo kort geleden en staat zo vers op je netvlies dat je moet doen en handelen wat goed voor jou aanvoelt. Snap helemaal wat Noella hierboven beschrijft, en klopt ook maar als verdriet, gemis, onmacht etc...zo de overhand hebben dan is het heel moeilijk om je om te schakelen. Dit zal stapje voor stapje gaan. Regelmatig heb ik totaal overstuur bij m'n vriend, mams, zusje gezeten/of gebeld. Zij brachten mij tot rust waarna ik een tijdje later weer van voor af aan begon.

Emoties zijn niet te leiden, die komen onverwachts en moet je je aan overgeven. Mijn oma is 17 jr geleden overleden, wat ik heel erg vond. Verdrietig, en met name ook voor mijn moeder. Gisteren moest ik er aandenken dat het vreselijke rouwproces wat ik nu doormaak nooit heb ervaren met mijn oma. Ondanks dat ik vreselijk van haar hield en een super oma was. Maar het verlies en het gemis van mijn hond gaat door merg en been.

Nogmaals sterkte.

Lieve Floortje,

Je hond verliezen is zo zwaar, zoveel intens verdriet en gemis. En dan heb jij/jullie lieve Luca nog op de meest afschuwelijke manier verloren.

Dat is moeilijk te verwerken en zal nog wel enige tijd duren voordat die hartverscheurende pijn, krampachtige gevoel van angst en verdriet bij je iets minder wordt. Tenminste beide gevoelens spelen bij mij vaak op.
Ik ben nu 10 mnd verder, gaat iets beter, maar oh wat mis ik m'n schatje...... geen heftige huilbuien maar de traantjes vloeien nog regelmatig. De eerste maanden ontvluchten ik zo wat mijn huis, moest onder mensen zijn...afleiding want anders maakte mijn gedachtes me gek. Floortje, het is nog zo kort geleden en staat zo vers op je netvlies dat je moet doen en handelen wat goed voor jou aanvoelt. Snap helemaal wat Noella hierboven beschrijft, en klopt ook maar als verdriet, gemis, onmacht etc...zo de overhand hebben dan is het heel moeilijk om je om te schakelen. Dit zal stapje voor stapje gaan. Regelmatig heb ik totaal overstuur bij m'n vriend, mams, zusje gezeten/of gebeld. Zij brachten mij tot rust waarna ik een tijdje later weer van voor af aan begon.

Emoties zijn niet te leiden, die komen onverwachts en moet je je aan overgeven. Mijn oma is 17 jr geleden overleden, wat ik heel erg vond. Verdrietig, en met name ook voor mijn moeder. Gisteren moest ik er aandenken dat het vreselijke rouwproces wat ik nu doormaak nooit heb ervaren met mijn oma. Ondanks dat ik vreselijk van haar hield en een super oma was. Maar het verlies en het gemis van mijn hond gaat door merg en been.

Nogmaals sterkte.

Dat is wel heel erg heftig, zeker voor jou!
Ik wens je super veel sterkte met dit verlies!
En ook nog is op zo'n manier!

Ja, Roos, erger kan het denk ik echt niet.

Gadverdamme waarom zeggen mensen toch zoiets bahbah die zou je toch een klap willen geven op dat moment! Bah wat erg voor je zeg... nou floortje geloof ook hun had het kunnen gebeuren!

Ik snap wat je bedoeld met geen vertrouwen hebben in lijnen... Ook ervaring met knappende lederen lijn helaas.

Als wij lopen op "vreemde" plekken wat de honden niet kennen gebruiken we een halstertouw. In het bos waar ze niet los mogen i.p.v. een flexie (die heb je simpelweg niet voor 70+kg) een longeerlijn van 8 meter.
Die musketonhaken zijn een stuk steviger en het touw zelf is altijd gevlochten en erop gemaakt een paard van 600kg te houden. Een flink paard dat opeens weg wil terwijl hij vast staat aan een hek komt echt niet los.

Misschien een goede tip, en zowieso een geruststelling voor jezelf. Toch een stukje extra zekerheid dat het Coco niet kan gebeuren.

Super veel sterkte!!!

Ja Claudia, ik wil die mensen in ieder geval ontwijken. Ik loop er graag een straatje voor om, maar ja als je echt in de supermarkt achtervolgd wordt..... Het zijn dan ook nog de mensen die hun hond voor hun huis op het grasveldje uitlatem. Ik liep graag met Luca grote afstanden. Omdat hij niet graag in de auto wilde, liep ik altijd een half uur naar de polder om hem daar lekker te kunnen laten genieten.

José, ja, ik heb ook al gehoord dat de lederen lijn niet zo sterk blijft dan een nylon lijn. Maar wat is precies een halstertouw en waar kan ik het kopen? Is het ook eigenlijk voor paarden bedoeld of kan ik het in de dierenspeciaalzaak kopen? Ik begrijp wel dat het vlochten touw erg sterk is en ik denk ook wel dat ik weet hoe het eruit ziet, maar wat extra informatie is fijn, want ik ben daar erg naar op zoek. Coco heeft nu de meest sterke nylon lijn (2 dus) uit de dierenspeciaalzaak. Nu nog gecombineerd met een tuigje waar ik niet helemaal zeker van ben. Ik ben op het net op zoek naar een beter tuigje en ik denk het ook al gevonden te hebben. Het is een zogenaamd "powertuig". Het ziet er heel goed uit en werd oorspronkelijk gebruikt voor reddingshonden en politiehonden. De halsband van Coco is oké denk ik, met een aanhaakoog waarbij er geen druk/kracht op de kliksluiting komt. Maar ik sta helemaal open voor veilige tips. Ik ben dan ook heel blij met jouw reactie. Gebruik je het halstertouw in combinatie met een halsband?

Bedankt Tessa en Milleke!

Oooh Minoes, wat is jouw verhaal herkenbaar! Die gevoelens die heb ik ook! Zooo sterk! Ik heb nog even jouw verhaal op jouw profiel gelezen en ik herken er zo veel in, wat betreft de gevoelens. Je hebt het recht uit je hart geschreven volgens mij, heel mooi. Het verlies van Luca is bij mij echt keihard binnengekomen. Het is natuurlijk nog erg kort geleden, maar ik heb ook eerder verlies meegemaakt van dierbaren. En wat jij schrijft over het verlies van je oma, waarbij je het vergelijkt met het verlies van je hondje..... Dat zullen vele mensen niet begrijpen denk ik, maar ik wel Ik had nooit gedacht dat de pijn en inderdaad ook angst, zo erg zou zijn. Ik was natuurlijk ook helemaal nog niet bezig met een eventueel verlies van Luca. Hij was volgens mij pas op de helft van zijn leven, heel speels en super gezond. Ik ben jaren geleden een kind verloren, maar de pijn om het verlies van Luca ligt er toch erg dicht bij. Natuurlijk heb ik mijn lieverd op de meest gruwelijke manier verloren en is er dus voor het overlijden ook geen mogelijkheid geweest om afscheid te nemen. Het ene moment liepen we fijn samen te wandelen en echt waar, een paar seconden later is mijn maatje overleden.... Het gebeurde echt zo snel. Ik vind het fijn om jouw reactie te lezen, want de gevoelens zoals jij ze beschrijft.... zo voel ik ze ook, zo sterk.

Liefs van Floortje

Ik laat ze ook meestal uit met een K9 Powertuig, dat zijn de sterkste en beste tuigen die er zijn naar mijn mening. Ik heb er 2 van meer dan 70kg rondlopen...

Een halstertouw is inderdaad voor paarden. Je hebt met gewoon een musketonhaak, maar ook met paniekhaak. (die kan je in 1 beweging losmaken indien nodig, daarbuiten zitten ze goed vast)
Ik klik ze aan het tuig, maar gebruik ze ook wel gewoon als normale lijn aan de halsband.

Vele dierenzaken met paardenafdeling verkopen ze, waaronder de Ranzijn als de Welkoop.
Echter ben ik fan van deze website...
http://www.agradi.nl/dierbenodigdheden/paarden/halstertouw/categorie/202

Stukken goedkoper vaak, en heel veel keus wat je meestal in een dierenzaak niet hebt.

Belachelijk dat ze je dan ook echt volgen, weet niet wat ik zou doen!

Lieve Floortje.

Ik lees dat je toch al even naar de winkel bent geweest wat ik al heel dapper vind maar dan zo'n buur tegen komen is natuurlijk vreselijk...dat maakt een volgende keer weer extra moeilijk om zoiets te doen.
Een halster touw is idd een goede optie en voor langere lijnen kan je een longeerlijn nemen bijvoorbeeld.
Kijk inderdaad maar eens op de site van agradi of op marktplaats en dan bij paarden/benodigheden en dan tik je die woorden in de zoek functie in.
Alleen zou ik er niet een nemen met een paniek sluiting want trekt de hond echt een keer flink dan kan hij alsnog los schieten, dus met een vaste musketon haak.

Neem de tijd om het verlies een plekje te geven meid...dat duurt gewoon een tijdje en daar kan niemand je in sturen, het is jou verdriet en dat moet je op je eigen manier verwerken.

Bedankt José. Ik bedoelde inderdaad het K9 tuig, fijn te horen dat jouw ervaring hiermee zo goed is. Heb jij de tuigjes via een website gekocht? Als dat zo is, kon jij dan de maat goed inschatten door het maat nemen bij je honden? Ik heb de website voor het halstertouw bekeken en echt, heel veel keus. Ik ga er deze week twee kopen. Het zal mij hopelijk wat minder gestresst maken.

Claudia, ik denk dat ik een beetje overdonderd werd. Als mij dit nog eens overkomt dan loop ik gewoon door (hoop ik) en zeg iets van "geen tijd". Ik hoop dat ik dan minder overstuur ga raken.

Diane, ik kies zeker voor het halstertouw met musketonhaak. Ik wil mijn hond absoluut bij mij houden, daarom gebruik ik nu ook nog de heupband (wel van een ander merk) samen met de halsband. Vanmorgen vertelde een buurtbewoonster over haar hond die gisteren plots los liep richting een drukke weg, vanwege een uitgesleten musketonhaak. Je hoort dit vaker, maar zoveel ongeluk op hetzelfde moment, daar kon mijn lieve Luca niet tegenop..... Ik denk ook dat het lang zal duren voordat ik mijn normale leven weer op kan pakken. Ik probeer wel iedere dag een stapje te zetten, maar het gebeurd zomaar dat ik weer dagen teruggeplaatst wordt, soms met verklaarbare oorzaak, maar niet altijd. Inmiddels ben ik kilo's afgevallen en dat kon ik eigenlijk niet hebben (woog maar 53 kilo). Maar inderdaad, niemand kan je hierin sturen, hoe goed ook bedoeld, maar jezelf kan je hier ook moeilijk in sturen. Het overkomt je en je zit er gewoon midden in.

Soms vraag ik me af waarom ik Luca niet dubbel aangelijnd heb..., maar ik vertrouwde op mijn lijn. Er was ook geen reden om dat niet te doen. Ook heb ik nog nooit iemand zien lopen met de hond dubbel aangelijnd, maar dat kan me niks schelen, ik doe het wel. Ik heb er tot op heden ook geen opmerkingen over gekregen. Zoals ik al zei, Coco heeft er echt geen last van en ik wil absoluut uitsluiten dat dit mijn hond en mij nog eens overkomt. De dierenarts zei tegen mij dat het een kans is van 1 op een miljoen, maar ik heb het meegemaakt en het heeft mijn hele leven voorgoed veranderd. Ik raak het nooit mee kwijt en mijn lieve Luca heeft hierdoor veel te kort geleefd. Ik wil heel graag dat ik goed voor Coco kan zorgen en misschien later ook nog eens voor een andere hond die bij ons komt wonen. Belangrijk voor mij is dat ik uit kan sluiten dat mijn hond losbreekt.

Qua tuigje meet je de borstomvang. Achter de oksels door. Ik heb zowieso de grootste maten nodig haha! Bij zooplus.nl zijn ze in de aanbieding voor 28 euro!

Ja, ik dacht al dat dat je antwoord zou zijn. Bij jou kan het niet missen, het moet het tuigje 70+ kilo zijn. Bij zooplus.nl heb ik ze bekeken en de reviews gelezen. Ik zal de borstomvang van Coco meten, ze groeit hard op het moment. Ik zag je ook op het topic over voeding, wil je daar binnenkort graag nog iets over vragen.

Geen probleem, vragen staat vrij.
Je mag me ook een pb'tje sturen, kan ik wat uitgebreider antwoorden zonder het halve topic in beslag te nemen...

Dat is fijn José, ik ga er deze week even aan werken, want eigenlijk is mijn vraag ook best uitgebreid...

Ik ben nu ook nog erg bezig met het "tastbaar" maken van Luca, vooral voor mij en mijn dochter.Ik wil nog een paar erg mooie foto's van hem inlijsten en een mooi plekje geven op onze fotowand. Dan kan ik heel vaak naar hem kijken. De kleine Coco gaat nu erg veel gedragskenmerken van Luca overnemen. Ze bewaakt ons terrein nu op bijna dezelfde manier. Ook ligt ze nu op plaatsen waar Luca altijd lag. Als ik stond te koken lag Luca altijd bij de eettafel, nu ligt Coco daar. Ik denk dat ze voelt dat zij nu de plaats van Luca een beetje moet overnemen. En, ik hoop dat niemand het raar vindt, maar ik praat met Coco ook heel veel over onze lieve Luca.

ik krijg hier helemaal kippenvel van..
Hoe vreselijk, ik vind het zo erg voor je..
ik hoop dat je hier wat steun kan vinden,
wat een vreselijk verlies, heel veel sterkte :s

Dat is helemaal niet raar hoor! Dat Coco letterlijk op de plaatsen van Luca ligt is toch alleen maar mooi? Beter zo als dat ze alle plekken gaat mijden. Dit geeft aan dat Coco er al overheen is en klaar staat voor de rest van het gezin!

Baasje is in de keuken en dus ik wacht op mogelijke verdere instructies... Alleen maar super!!!
Tuurlijk neemt dat niet jullie verdriet weg, maar wel een mooie aanwijzing dat Coco in ieder geval al verder gegaan is.

Floortje, mijn vriend heeft me onlangs verrast door een fotoboek van Salsa te laten maken bij Albelli, http://www.albelli.nl/.
De eerste maanden vond ik het heel moeilijk en confronterend om foto's van haar te zien. Sinds kort heb ik daar gelukkig behoefte aan, en was zo blij met het fotoboek.
Denk meld het even aan je, wellicht iets voor jullie ook. Tevens hebben we daar ook een foto in plexiglas laten maken, deze plaatsen we as woensdag bij haar grafje.

Het is heel normaal hoor dat je praat met Coco over Luca. Doe namelijk precies hetzelfde bij mijn zusjes hondje. Ze is vanaf pup zijnde veel bij mijn hondje geweest en die 2 waren dikke vriendinnetjes. Ook ik zie nu aan mijn zusjes hondje hoeveel karaktereigenschappen ze van Salsa heeft overgenomen. Voorheen viel dat niet zo, plus zij hoefde voorheen nooit de eerste stap te zetten; Salsa vroeg een hondenkoekje door voor het keukenkastje te blijven staan en tegenop te springen...zij kreeg dan natuurlijk ook. Zo kan ik nog een aantal grappige trekjes opnoemen. Vind dat heel fijn om te zien, en ook bijzonder.
Ook mijn zusjes hond trekt nu heel veel naar mij toe. Daarvoor iets meer naar m'n vriend. Denk dat ze net als jouw lieve Coco wil laten voelen dat zij ervoor ons zijn.

Je hebt Luca toch in jullie tuin begraven?

Ja José, ik vind het ook fijn hoe Coco zich gedraagt. Zo te zien gaat het gelukkig goed met haar. Vrienden van mij zeiden dat het belangrijk is om Coco afscheid te laten nemen van Luca, zodat ze begrijpt wat er gebeurd is en niet eindeloos blijft zoeken naar haar maatje. Ik weet niet of het zo is. We hebben Coco even bij Luca gezet om afscheid te kunnen nemen. De plaatsen waar ze ligt, de gedragstrekjes die ze, in die korte tijd dat ze met hem samengeleefd heeft, van hem heeft overgenomen...ja, ik vind het prettig om te zien. Zo laat ze Luca toch nog een klein beetje bij ons zijn. Dat jij het ziet als een aanwijzing dat Coco al verder gegaan is, is voor mij goed om te horen.

Ja Minoes, Luca heeft een plekje gekregen in zijn/onze eigen tuin.

Wat een mooi cadeau heb jij van je vriend gekregen. Hij moet jouw gevoelens wel heel goed begrijpen. Ik heb de Albelli site bekeken en dat ziet er echt heel mooi uit. Jouw fotoboek is vast prachtig. Ik kom hier in huis ook vaak hier en daar foto's van Luca tegen, ook op de computer, en ja dan stromen de tranen weer rijkelijk. Daarom ben ik nu ook nog niet in staat om foto;s uit te zoeken en in te lijsten. Ik heb al heel veel moeite met mijn profielfoto (wilde ik graag wijzigen, maar lukt me echt niet). Mijn dochter vroeg ook al om een foto van Luca in (plexi)glas.

Wat goed te horen dat het jou ook zo goed doet om de karaktertrekjes van Salsa terug te zien bij het hondje van je zusje. Jouw gevoelens zitten ook heel erg diep, zo lijkt het mij. Daarom zie ik zoveel herkenning in jouw verhaal. Fijn voor mij om te lezen!

Floortje begrijp het zo erg dat het moeilijk is om foto's van Luca te zien of te gaan bekijken op de computer. Zoals ik al eerder zei; ik kan dat ook pas sinds kort. Dus forceer dat niet, er komt een moment dat je daar echt behoefte aan krijgt. En zelfs dan gaan een lach en een traan samen. Sommige foto's kan nog steeds niet terug zien hoor, en misschien wel nooit. De foto's van haar met mij samen een dag voordat we afscheid van haar moesten nemen.

Als je er aan toe bent, kan ik je wel verzekeren dat Abelli mooie plexiglas foto's inlijst. Die van Salsa is echt heel mooi geworden. Als je je aanmeld op hun site, krijg je af en toe een kortingscode gemaild, 20% korting volgens mij.

Reden van mijn vraag of jullie Luca in de tuin hebben begraven, is omdat het mij heel veel rust geeft en mijn emoties goed kwijt kan door bezig te zijn met Salsa's grafje. Mooi maken, lantaarntje plaatsen of weer iets moois kopen om erbij te plaatsen. Onlangs hebben we er weer allemaal zomerse bloemetjes geplant. Misschien hebben jullie dit al gedaan, of kun je dit samen met je dochter doen mits daar aantoe bent en het natuurlijk ook zo zou willen.

Mijn vriend mist haar ook heel erg, vandaar dat hij mijn gevoelens ook goed aanvoelt. Alleen kan hij het beter een plek geven. Mijn gedachten gaan soms nogal de vrije loop, doel op schuldgevoel etc.., al gaat dat stukje gelukkig steeds wat beter.

Klopt, zij was alles voor me. En eigenlijk nog steeds in mijn hart en gedachten. Zoals jij met Luca hebt....

Wat Jose zegt, klopt ook volgens mij. Wij hebben mijn zusjes hondje voor en na het inslapen afscheid laten nemen. Ze heeft daarna 1x even lopen zoeken toen ze bij ons was, daarna nooit meer. Reageert ook niet meer op haar naam, terwijl vroeger haar oren dan al gespitst stonden. Je hebt er heel goed aan gedaan om Coco afscheid te laten nemen. Toch denk ik ook dat mijn zusjes hond haar rol beetje heeft overgenomen en mij zeker in het begin beschermde. Salsa volgde me altijd overal in het huis, zij nooit. Daarna dus wel.
Wellicht geldt dit ook voor Coco. Wel fijn om te lezen dat Coco niet treurig is, want dat lijkt me ook zo erg om te moeten ervaren. Was/ben ook blij dat zusjes hondje, hoe gek ze ook op elkaar waren, het snel een plekje gaf en voor mijn gevoel begreep.

Volgens mij kun je jouw profielfoto wijzigen door naar/in je eigen profiel te gaan en daar zie je dan staan; profielfoto wijzigen.
Met in je eigen profiel bedoel ik waar je ook je pb kan lezen.

We gaan het grafje van Luca nog mooi maken. Ik wil deze week bloeiende plantjes gaan kopen, eerder kon ik er nog niet toe komen. De uitstapjes die ik maak zijn de wandelingen met Coco en een supersnelle spurt naar de supermarkt. Maar ja, het is wel het beste dat hij zo dicht bij me is, ik ga heel vaak naar hem toe. Maar gisteren was het heel slecht weer met heftige regen en onweer en toen had ik hem toch zo graag hier bij me op de hondensofa gehad in plaats van in die koude natte tuin....

Coco is niet treurig, hoewel het me vandaag wel opviel dat ze bij het noemen van Luca haar staartje liet zakken. Dit ras draagt de staart altijd fier in de krul op de rug liggend. Dat zijn zo van die dingen waarbij je denkt dat er bij haar toch ook wel iets speelt. Reageerde het hondje van je zusje de eerste weken wel op de naam Salsa?

Schuldgevoel....., speelt ook bij jou dus.... Ik heb er ook erg veel last van, maar het zijn dan toch allemaal dingen die je echt niet had kunnen voorspellen/voorkomen. Soms begrijp ik dat ook wel, maar op een ander moment grijpt het me weer naar de keel!

Niet meer langs een drukke weg lopen bijvoorbeeld. Ik doe het nu niet meer, maar soms is het bijna niet te voorkomen. Trouwens hoorde ik een verhaal over een boerderijhond die doodgereden is op een rustige polderweg, waar bijna geen verkeer komt. Maar op het moment dat de hond overstak, reed er toevallig een auto. Hond dood! Dus ja, wat moet je dan nog, altijd in de achtertuin is ook geen optie. Ik ben mijn zusje verloren door een verkeersongeval, ook doodgereden door een vrachtwagen. De angst zit er bij mij nu wel erg in. Ik ben laatst nog een blokje omgelopen voor een vuilniswagen.

Ik weet niet meer hoe ik het precies gedaan heb, maar mijn profielfoto is nu gelukkig gewijzigd. Dank je Minoes!

Floortje, zie nog steeds dezelfde profielfoto