ik heb een schot gehad, ze zien er niet alleen heel leuk uit, ze zijn het ook! 
Ik zou er niet zo meteen weer voor gaan, omdat ik nu eenmaal een doggen, bullen en stafford persoon ben.
Maar het half jaar dat ik met haar heb samengeleefd (ze was van m'n exvriend) is ze toch echt in m'n hart gekropen.
Heerlijke hondjes, koppig maar toch zo breekbaar...
m'n exvriend z'n ouders hebben haar mishandeld (slagen op de neus als ze wat wilde aannemen dat niet vlak voor haar neus stond, constant roepen, aan het nekvel trekken, haar van de zetel afgooien) omdat je nu eenmaal 'een hond zo opvoedt'... en dat droeg ze mee... Ik was de enige persoon die ze vertrouwde, maar m'n exvriend heeft besloten om wél zijn shiba, maar niét zijn schot bij mij te dumpen...
heb inmiddels gehoord dat ze in het asiel zou belandt zijn omdat hij verhuisd is... arm ding.
ze blijven een speciaal plekje hebben voor mij, 
(overigens rassen die ik héél graag bij wil ooit: de duitse dog en de bullmastiff, de rest zijn we nog over aan het onderhandelen)