Hallo ik ben Mary, baasje van Sisa, Alice en Zibby. Ik ben nog maar ong. 4 maanden actief op Hp en ben hierdoor nòg meer dan ik al was, bewust geworden van het "broodfok-gebeuren".
Sisa komt achteraf ook van de broodfok. 6,5 jaar geleden had ik nog geen computer en mijn andere honden (collie en westie) nog, dus ik had geen reden om naar honden te kijken. Alles wat ik over honden wilde weten haalde ik uit boeken. Toen mijn laatste hondje overleden was "dacht" ik dat ik geen honden meer wilde, omdat ik 2 jaar achter elkaar mijn honden heb moeten afgeven, met het verdriet waarmee het gepaard gaat. Sabou (collie) is 13 jaar geworden en Kruimeltje (westie)is 12,5. Maar ja....ik miste toch mijn/de hondenmaatjes en na 3 maanden strijd of ik die andere twee niet verloochende, toch weer gekozen om naar een hondje te gaan kijken. Naar vrienden om op internet te kijken èn met een "beperkt bewustzijn" van broodfok, zoeken naar een sheltie-fokker. Ik wist al wel dat als er meerdere rassen worden aangeboden, dit niet pluis is, dus zoeken naar een fokker met maar èèn ras. Omdat ik geen auto heb, ben ik gaan zoeken in een straal van 70 km en na een aantal fokkers te hebben bekeken kwam ik uit in Lunteren.
Contact gemaakt, afspraak, gaan kijken, moeder- en vader-hond gezien, paspoort, entingen, kortom alles wat ik met die "beperking" verwachtte en het leek oke. Dus pupje meegenomen. O, wat wàs ik verliefd op der, Sisa. Naar de dierenarts om haar te laten onderzoeken en alles was goed. Na 1 week begon ze te hoesten en dat werd steeds erger. Ik naar de dierenarts omdat ik dacht dat ze kennelhoest had, maar deze zei dat dat niet zo was. Een paar dagen aangekeken, de fokker gebeld met de vraag of er in zijn kennel kennelhoest heerste. Nee, dat was niet zo. Toen heb ik de dierenarts gebeld die in het dierenpaspoort stond en hij vertelde mij dat er kennelhoest had geheerst ten tijde van de zwangerschap van Sisa's moeder, maar dat alle honden na behandeling gezond verklaard waren en dat het wèl kon zijn dat de ongeboren puppy's alsnog de kennelhoest hadden. Weer naar de dierenarts met die mededeling en toen is Sisa er uiteindelijk toch voor behandeld. Na heen en weer bellen heeft de fokker de dierenarts-rekening betaald.
Sisa is nu 6 jaar en zo nu en dan een zorgenkindje. Ze heeft een (dierlijk)eiwit allergie en chronische darm ontsteking, maar alles is na lange, lange tijd onder contròle. Verder is het een heerlijk hondje en super slim, dus die gaat nog wel een tijd mee. Een jaar ná en een computer verder werd mij duidelijk dat Sisa van een broodfokker kwam.
Zo, dit was een lang verhaal en nu stop ik. Alice komt van een erkende fokker en Zibby ook van een broodfokker, als volwassen fokteefje, maar dat komt een andere keer. Wordt vervolgt