Iedere hondenliefhebber heeft het vast wel vaker gehoord, hondenliefhebbers hebben een enorm ego. Zij willen een dier dat luistert, naar ze opkijkt en ze fantastisch vind.
Degeen die dat verzonnen heeft mag hier wel eens op bezoek komen.. Een dergelijk ego te ontwikkelen is onmogelijk. Een paar keer per dag word ik er netjes aan herrinerd dat ik er alleen maar ben om voor goed eten te zorgen, leuke wandelingen te maken, geintjes mee uit te halen en als kruik te dienen wanneer het koud is.
Gelukkig ben ik er achter waardoor het komt en dat het toch echt niet aan mij ligt.
Het zijn de katten. Die kleine, stoute Siamezen hebben er voor gezorgd dat mijn enige kans op een ego definitief verkeken is. Iedere dag laten zij perfect zien hoe het niet moet. Ze schreeuwen om eten totdat ze het krijgen, bijten in mijn arm als ik iets doe wat ze niet leuk vinden of niet mee werk en maken de dienst uit.
Net kwam Berry met zijn muis aan om te spelen. Ik had daar geen behoefte aan maar als kat zijnde laat je het daar niet bij zitten. Hij legt de muis in me nek en nadat ik nog steeds niet reageerde beet hij me keihard in mijn schouder. Jij niet met mij spelen? Pak aan!
Faya ziet dit gebeuren en komt nadat Berry weg is gegaan met muis naar me toe met een flostouw en gooit hem op mijn voet. Ook zij wordt genegeerd. En wat doet ze? Jawel, ze bijt venijnig in mijn enkel. Niet door maar gewoon, nadoen.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Wilt u een hond die naar u opkijkt? Laat ze dan vooral niet met katten samenleven. De kans op een ego is dan definitief verkeken.



3 doggies







........................als ik niet oppas

Zet je hem weg hangt die in je arm 









