
Nog zie ik je binnen wandelen als piepklein zwart hondje. Je had zelf bij de eerste ontmoeting met Hans al besloten dat je hem uit koos als levensgezel in dit leven. En je eerste stapjes in ons huis waren niet onwennig, maar boordevol zelfvertrouwen liep je parmantig onze kamer binnen.
Eindelijk thuis.
En wat leerde je ontzettend snel. Je was zo een wijs hondje dat zo ontzettend veel lol had in dingen leren en het zo snel allemaal spelenderwijs oppikte.
Alles deed je met volle overgave. Je had zo veel energie en was zo leergierig.Je luisterde niet alleen naar onze woorden en gebaren maar het leek vaak alsof je net voor we het uitspraken zelfs onze gedachten al kon lezen.
100% was je te vertrouwen en nooit heb je daarom ook een riem omgehad.
Wat heb je ons alleen daar mee al, ontzettend verwend.

Toen je anderhalf jaar was kwam Shita bij ons wonen,
nog veel te jong eigenlijk, 6 en halve week.
Ze koos dus jou uit als haar pleegmoeder en kroop tegen je aan, volgde je voorbeeld in alles wat je deed. Je voedde haar op en maakte het ons zo ook bij Shita wel heel gemakkelijk.
Jullie zijn altijd 8 pootjes op een buik geweest.Saba die later kwam kon daar nooit tussen komen.

Toen we dus ook hoorde dat je kanker had 2 en half jaar geleden was onze 2-de angst na het verlies van jou of we dan ook Shita zouden gaan verliezen omdat zij zo ontzettend gehecht was aan je.
Wat een onnodige zorg bleek later toen Shita anderhalf jaar geleden overleed aan kanker.
En ook Saba heb je overleefd die 10 maand later aan kanker overleed.
En jij bleef maar bij ons. Zoveel vechtlust ,zo een wil om te leven.
Zelfs toen ze je bij je laatste operatie weer dicht maakte en zeiden dat het nu echt voorbij was. Nu moesten we rekenen op een paar weken want de tumor was nu ook in je spieren, dus niet meer te opereren.En toch bleef je nog 6 maand bij ons. Nog 6 maand in je nieuwe roedel.
Wat een wil om te overleven.

Ik heb al de 13 jaar en 7 maand dat je bij ons was van je genoten. Je hebt me geleerd dat je zoveel uit het leven kan halen. En dat ook al geeft iedereen je op, je altijd nog een kans hebt als je daar zelf maar in geloofd.
Ik ben heel dankbaar dat jij je leven bij ons hebt geleefd. Ik ben heel trots dat je ons zoveel hebt geleerd en zo onvoorwaardelijk van ons hield en dat op alle manieren die jij kende aan ons duidelijk maakte.
Je was ons mooie meisje en als we dat zeiden zagen we je groeien, je kop en staart gingen even iets hoger staan. En je stap werd even iets parmantiger.
Ik mis je,
Maar het is zo een troost te weten dat je zo vredig en rustig dit leven bent uitgestapt en nu weer bij Shita en Saba bent.
De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. Maar iets van jou mooie energie zal altijd om ons heen zijn.
Dag mooi meisje.
We'll meet again




3 doggies




















