" Ik ben het in dit geval helemaal niet met je eens dat 'we beide zoogdieren zijn en dus veel dezelfde basisbehoefte's en intenties hebben'. Dezelfde basisbehoeften? Zeker zullen die er zijn. Dezelfde intenties? Absoluut niet, er zijn intenties die honden dingen laten doen/zien die overeenkomen met hoe wij mensen dat doen, maar er zijn m.i. ook genoeg intenties en gedragingen die eerder NIET overeenkomen dan wel. En dus is de vergelijking hand op kop = hand op hooft niet te trekken. Voor de hond is die actie heel anders van voor een kind. Je ziet dat ook vaak bij paarden, een schouderklopje geven en een 'goed zo, jongen'. Maar voor het paard is het niks meer dan een paar tikken. Goed bedoelde tikken, maar nog steeds krijgt hij klappen op het schouder. En hoe harder, hoe beter schijnen we haast te denken. Dat is toch krom? Want puur omdat wij mensen elkaar wel eens een schouderklopje geven, moeten dieren het ook maar als zodanig ervaren. Dat snijd toch niet?
En ik snap dat jij niet per definitie het voorbeeld van de je broer of je hond een schouderklapje geven gebruikt hebt om de vergelijking op te laten gaan, maar je schrijft wel dat binnen zoogdieren veel basisbehoeften en intenties bijna gelijk zijn. En daar ben ik het dus niet mee eens, basisbehoeften zullen vaak nog wel overeenkomen maar intenties? Nee, echt niet. Een hond heeft hondengedrag en dat kunnen wij niet zomaar overzetten naar mensengedrag. De intenties van een hond zijn hondse intenties, geen menselijke. Zeggen dat markeren alleen een bijproduct is van een intentie en verder niet vind ik te krom door de bocht. Natuurlijk ga ik niet zeggen dat als Dobber ergens loopt ze bewust aan het markeren is, of dat als ze over de grond rolt dat niet van plezier en tevredenheid kan zijn. Maar als ik een hond zie die na het poepen met de achterpoten over de grond schraapt zeg ik dat wel, net zoals ik zeg dat het markeren is als een hond bewust over een stokje gaat rollen en schuren. En dan gaat het schrapen niet per ongeluk als resultaat van het poepen, maar heel bewust om nog maar meer geur af te geven op dat stukje grond. En het rollen over het stokje word heel bewust gedaan om eerst dat stokje te markeren als 'van mij' om er daarna pas mee te gaan spelen. Hoezo zonder intentie maar als bijproduct? Is die intentie dan per definitie verkeerd? Nee. Maar het kan wel een intentie op zich zijn om te markeren. Markeren puur als bijproduct zien zoals een hond die per ongeluk markeert door ergens overheen te lopen ben ik het niet mee eens. "
Je maakt een hele klassieke fout om je blind te staren op Gedrag, terwijl juist de Intentie (dat onzichtbare stukje dat voor het Gedrag komt) zo belangrijk is voor het interpreteren van wat je uiteindelijk kunt zien (Gedrag)
Intentie kun je nooit Zien, enkel herleiden door na uiteindelijke resultaten te kijken. Zo grijp jij steeds terug op het gedrag van Dobber en gebruik jij het Gedrag op zich (en niet het resultaat van het gedrag) om jouw beeld van de Intentie te rechtvaardigen...en dat kan niet.
Voorbeeldje: Ik sta onder aan de trap, hond staat naast mij. Hond loopt de trap op.
Jij zou dit kunnen zien als dat de hond zich letterlijk hoger maakt dan ik, en dan een tirade over rangorde af kunnen steken.
Vervolgens gaat boven de deur open en daar staat mijn huisgenoot met een heerlijke biefstuk in de handen.
Door het uiteindelijke resultaat te bekijken (hond eet boven biefstuk) krijg je een compleet ander beeld van de Intentie van het de trap oplopen.
Jij ziet de broer van Dobber in je tuin plassen en ziet dus eigenlijk "Hij markeert" Markeren link jij aan eigendom en dus is Rico dominant bezig. (Jij hebt nog alleen maar naar het Gedrag van Rico gekeken)
Maar tegelijkertijd zou Rico ook bezig kunnen zijn met het uitzetten van zijn eigen geur, omdat die verder nergens te bekennen is en hij zich daardoor niet veilig/op zijn plaats voelt, in de tuin. En dan hebben we het eigenlijk over een stuk onzekerheid, en niet zo zeer dominantie.
Dit is tevens de hond die geen aanraking wil hebben, of daarna jouw geur eruit schudt. Maar een hond die geen geurtransactie van jou accepteert, komt die ook niet opzoeken om het daarna weer eruit te schudden.
Gedrag: zoekt aai op,
Resultaat: schudt zich uit en loopt weg
Intentie: ?
Gedrag: zoekt aai op,
Resultaat: schudt zich uit (stress signaal?) en loopt weg
En dat vind ik eerder een onzekere hond die niet goed met jouw prikkels om kan gaan, dan een dominante hond. Waarvan de intentie dus wel contact was, maar die totaal niet kan handelen.
Het grote probleem is dat wij vaker niet dan wel het Resultaat in de ogen/neus van de hond niet goed kunnen bevatten...daar lopen wij als mensen tegenaan bij het interpreteren van Gedrag. Maar om je dan dood te staren op het Gedrag an sich, dat is een grote fout.