Sorry voor het topic maar ik moet echt even stoom afblazen.
Hier in de buurt woont een Dalmatiërpup van nu 7 maanden. De mensen hebben al een hond gehad in het verleden, dus je zou wel denken dat het goed zit wat opvoeding betreft. Maar de pup krijgt té veel beweging. Ze moesten al naar een orthopeed omdat het beestje niet lekker liep. En elke keer weer als we met haar lopen zeggen we het weer dat het teveel is voor de pup.
En nu is de pup loops. Het was dat ik het zei van 'goh, wat is haar tut opgezwollen'. En vanochtend bloedde ze. Dus ze loopt met de pup, en mijn vader komt haar tegen. Gingen ze samen lopen. Nu is Nala een teefje, maar zelfs die vond de pup interessant en rook constant aan haar achterste.
Mijn moeder gaat vaak naar een grote uitrenzone, zo ook vandaag. Zegt de vrouw 'oh, dan kom ik ook even langs, hoe laat gaat ze?' Dus mijn vader antwoorden, maar die vertelde er meteen bij dat het beter is om de pup nu ruim een maand niet los te laten en niet onder de andere honden. Hij heeft het vaak herhaald, dus wij denken, dat is wel oke. Zegt ze aan het eind 'Tot straks op de uitrenzone dan maar!'
Dus die vrouw gaat met haar loopse pup naar een veld vol met honden, dus ook reuen en laat de pup gewoon los. Ik snap dat niet? De vrouw neemt totaal geen adviezen aan en doet maar wat ze wil. Ik ga straks niet mee naar het veld, want ik moet werken, maar ik zou sowieso niet meegaan. Want ik kan daar gewoon heel slecht tegen als mensen zo tegen alle adviezen ingaan en "het toch lekker wel doen". Gelukkig loopt mijn moeder daar met een man die de vrouw ook wel even duidelijk gaat maken dat het echt niet kan, nu maar hopen dat ze daarnaar luistert.
Nogmaals sorry voor het topic maar ik ben nu zo ontzettend kwaad op die vrouw. Arme, arme pup.



3 doggies
mijn vooroordeel, misschien niet juist om te zeggen, maar ik kan er ff niks anders van maken. Je weet toch zodra 't pielemousje erin zit dat ze dan bijna onmogelijk ven elkaar afgehaald kunnen worden.... 
