Onze Nuka heeft nog wolvengenen. Komt af en toe voor, dat er een samojeed geboren wordt wat een terugslag is op de wolf die er 100 jaar geleden nog doorheen gekruisd is. Bij Nuka herkenden we dat indertijd al toen ze 2 weken was, ze is duidelijk anders dan een normale samojeed, dan haar moeder, of haar zus, of haar nichtje...Dat was ook de reden dat we haar gehouden hebben uit dat nestje. Ze was ook de mooiste en is de meest oorspronkelijke samojeed die we hebben.
Eén van de dingen die dat wolvenbloed met zich meebrengt is dat ze schuw is tegenover vreemde mensen. Nooit agressief, maar alleen schuw. En bij de dierenarts is ze ronduit spookbenauwd. En wat doet een angstig wild dier? Die kan poepen uit angst en dan gelijk even de anaalklieren legen...Nou, dat deed ze dus vanmiddag toen de dierenarts haar oren even schoon wou maken en baasje haar in de houdgreep had. Opeens begon het te stinken en rolden de keutels over de tafel...Tja, daar sta je dan


3 doggies
is het allemaal toch niet zo erg 





