Hoi,
een leuk hondenverhaal is dit niet. Weet niet waar ik mijn verdrietig verhaal moet vertellen
Degene die me kennen, weten wel dat Luna mijn hondje is en Louka die van mijn oma & opa. Louka was echt niet flink bij mijn oma & opa. Ik denk dat ze gewoon niet weten hoe ze Louka moeten aanpakken, want ze is toch wel een wild beestje...
Ze konden het niet aan, ze beet de zetels kapot en ook de stoelen en haar mand ook... Dus het ging niet. Ze is weg, naar een baasje die al veel honden gehad heeft, weet hoe hij honden moet trainen, enz... Hij heeft nu 3 weken geleden een hondje gekregen die 9 jaar is, hondje die alle dagen aleen zat. Dus Louka heeft een vriendinnetje. Hij zal Louka kuntstjes leren en zal ook de naam 'Louka' houden... Dus daarvoor ben ik blij. Ik mag hem altijd eens bellen en vragen hoe het met haar gaat.
Ik zal ze missen, ik ben kei verdrietig, maar ik denk dat ze blij zal zijn, heel haar leven. Ik hoop het. En hopelijk zie ik haar ooit nog eens...
M.V.G Fiebe...



3 doggies







