" Ik heb de genoemde site niet eens opgezocht. De verontwaardiging/arrogantie die ik in dit topic van baasjes van genoemde rassen tegenkom heeft mij aangezet om hier te reageren.
Veel mensen gedragen zich op straat/in het openbaar steeds brutaler/intimiderender of onverschillig/onaanspreekbaar tegenover medemensen en hun keuze voor bepaalde honden met een bepaalde uitstraling en/of reputatie sterkt hen in die houding t.o.v. medeburgers. Dit soort hond/baascombinaties zorgt voor problemen op straat en zij verpesten de reputatie van de honden waar jullie van houden.
Baasjes moeten weten wat ze uitstralen omdat het effect heeft op hun honden, staat hier op HP zo vaak genoemd. De uitstraling van hond en baas samen geeft op straat ook een effect en de invloed daarvan wordt nogal eens ontkent en onderschat, vind ik. Sommige koppels stellen zich ronduit provocerend op.
Gezinnen met bovengenoemde hondenrassen veroorzaken af en toe onverantwoorde situaties: jonge kinderen laten wandelen met honden die groter en sterker zijn dan zij en die zij niet de baas zijn/kunnen.
Ik heb in onze wijk kleine kinderen met rottweilers en een pitbullachtige hond (was donker, kon het ras niet helemaal thuisbrengen) zien lopen. Als je dan een hond treft die uitvalt, dan ben je mooi in de aap gelogeerd, want de ouders die dan eventueel te hulp schieten vinden jou de kwaaie pier omdat je tegen hun kind 'schreeuwt'.
Verder wil ik hier eens uitspreken dat ook smaak een belangrijke rol speelt.
Iedereen heeft voorkeur voor een bepaalde uitstraling van een dier: lief, speels, stoer, eigenwijs, enz.
Ik vind bepaalde honden ronduit lelijk, toevallig enkele rassen die in het startbericht worden genoemd. Als je van honden met behaarde, vriendelijke kopjes met grote ogen houdt, dan is het mogelijk dat je kortharige, bombastische of gespierde honden met kleine varkensoogjes of met met een bepaalde vorm snuit niet zo aangenaam vindt. Dat speelt wel een rol bij je gevoel naar die honden toe. Uiterlijk is niet belangrijk, wel het karakter, is een mooie volzin, maar uiterlijke uitstraling bepaalt wel een eerste indruk.
Ik heb mijn eigen ogen en intuitie om op straat te bepalen wat ik van welke baas en welke hond ongeveer kan verwachten. Ik ken onze wijk goed genoeg om een ander paadje of weg te nemen om sommige honden of bazen te mijden. Mijn eigen blik is 'dodelijk' als iemand iets doet wat mij niet aanstaat en mijn mond wil ook wel opengaan als het nodig is. Tips zoals mogelijk op die site staan neem ik niet snel aan.
Ik zou willen dat alle verontwaardige hondenbaasjes in dit topic hun mede'vechthonden'bezitters zouden aanspreken op hun gedrag, want zij zorgen voor vooroordelen, voor bange buurtbewoners en gewonde honden of kinderen als het fout gaat.
Nu ik een hondje heb dat iets minder kwetsbaar is dan mijn vorige, sta ik meer honden toe om kennis te maken met Brando. Dat vind ik zelf soms heel spannend, ja, omdat ik voor Sharey heel beschermend was. Dan moeten wel de baasjes dichtbij zijn zodat ze hun hond kunnen corrigeren als dat nodig is en mijn verzoek om Brando rustig te benaderen ter harte nemen.
Met alleen 'HIJ DOET NIETS HOOR! stel je mij niet gerust, integendeel. Die kreet is al zo vaak onterecht geuit en het tegendeel bewezen. Dan denk ik eerder: Oh, daar heb je weer zo iemand die zijn/haar hond overschat en mij en mijn hond niet serieus neemt.
"
Ik begrijp je wel.
Ik heb een Bullmastiff. Een ruwe bolster met blanke pit.
Zo ben ik ook, metalhead, lang haar, leren jasjes, hoge leren laarzen, veel zwarte oog make up.
Mensen die mij niet kennen denken dat ik een hele collectie zwepen in de kast heb hangen.
Toch ben ik een watje, en ik heb mijn hond ook zo opgevoed.
Ik ben best een sociaal mens en mijn honden zijn ook sociaal.
Mijn Lola mag van mij niet met hele kleine hondjes spelen. IK! ja ik, ben bang dat ze in het spel er misschien per ongeluk op springt. Moet er niet aan denken dat ze met haar 55 kilo op zo'n klein ruggetje terecht komt.
Momenteel heb ik een toypoedel als oppashond in huis. Gaat prima, want in huis sta ik spelen zowiezo niet toe.
Als mijn meiden buiten echt gaan donderen (denk aan poten trekken, elkaar ondersteboven lopen) dan blijft de poedel bij mij. t Is immers een kwetsbaar hondje.
Vorig jaar zijn we tijdens het wandelen aangevallen door een gifkikker van een Jack Russel, geen baas van de JR in de buurt te bekennen.
Ik laat Lola het op dat soort momenten echt niet uitvechten. Sterker nog, ze vecht helemaal niet terug. Ik als baas heb die JR een zwieperd gegeven. t Kreng hing nog in mijn laars ook.
De baas kwam er uiteindelijk aan en zei "ooh maar die van jou is groot, die kan dat wel aan"
Nou meneer, ik wil haar niet leren dat ze het zelf wel aan kan.
Ik begrijp dat er bepaalde types met bepaalde honden rondlopen en dat zowel die honden als bazen niet te vertrouwen zijn.
Maar staar je daar niet blind op.
Er zijn ook mensen zoals mij en het kan me behoorlijk kwetsen als mijn Lo vriendelijk contact probeert te maken met een hond/kind/volwassen mens en deze worden paniekerig weg getrokken of springen zelf ineens 2 meter weg.
En ik laat haar heus niet zomaar op iets af stormen, ik lijn mijn hond altijd aan als er een hond/persoon aan komt. Ik weet dat 55 kilo hond indruk maakt, ik wil niemand bang maken.
Gelukkig heeft ons Lo hier in het dorp alleen maar fans. Groot en klein, mens en hond.
Ik kreeg van mijn dierenarts zelfs foto's van Lo en haar 2 jarige zoon die ze gemaakt had.
"druk die maar bij mensen onder de neus die zeggen dat ze een gevaarlijke vechthond is" waren haar woorden.
Dat doet me enorm goed.
Ik heb mijn uiterste best gedaan, en doe dat nog steeds om mijn sociaal op te voeden. Het kan me niet schelen dat ze niet scherp gehoorzamen, daarvoor heb ik de riemen. Maar wat ik belangrijk vind, vriendelijk zijn naar andere honden/dieren/mensen is goed gelukt.