Puff heeft de trimster gebeten.

Ik vind ook dat Puff niet bijten mag, en ik heb er ook wel heel veel bijtgedrag eruit. Puff gaf wel duidelijk aan dat het te veel werd voor haar, maar dan nog kan de trimster niet stoppen....het moet er toch af....en Puff maakt de dienst niet uit.
Ik ben blij dat ik erbij was en ik Puff d'r snuit kon vasthouden, en daardoor geen muilkorf ommoest, want ze bleef tanden laten zien en heel erg diep grommen, als ik haar los had gelaten dan had ze zeker weten gaatjes gemaakt in de trimster.

Ik ga volgende week eerst naar de dierenarts om vast te laten stellen of ze geen pijn heeft. Ze kan niet langer dan 30 sec op een achterpoot blijven staan zonder door te zakken, en de linker achterpoot is duidelijk veel goevoeliger dan de rechter.
Dan kan ik verder, hier thuis is ze voornamelijk een onwijs lieve kroelbeest...en we zijn stapelgek op haar.

ja wij hebben soortgelijke probleem,maar dan geen trimster die verkeerd met onze hond omging, maar een hondenschool . http://www.hondenpage.com/hondenforum/106756/hondenschool-verpest-trooper!.php we zijn nu dus ook bezig op positieve manier met hem om te gaan..begin is er en hij begint nu beter te reageren...begin is er dus! zijn er heel blij mee en we gaan er mee verder. ook al ben ik al poos ziek, we geven niet op! komt goed, heeft tijd nodig he

Helaas "moet" een trimhond wel want als je het niet doet wordt de vacht een drama en dan krijg je een nog groter probleem.

Ik heb Koda van pup af aan, aan aanrakingen laten wennen. Dus iedere dag even friemelen, oren aanraken, tanden kijken, poten, voeten, teentjes en staart aanraken. En ik doe dat nog geregeld.
Koda laat dit prima toe hij vind iedere plek even fijn maar hij heeft er geen problemen mee.

Ze moeten meestal ook vrij lang op de tafel staan en ik kan mee voorstellen dat de hond het op een gegeven moment wel even genoeg vind.

Ja bijten ten alle tijde voorkomen is ook goed van je!
Het is zodra ze wat ouder en rustiger is misschien ook makkelijker te leren.

Maar 30 seconden op een pootje blijven staan klinkt inderdaad niet best.
Ik hoop dat het iets kleins en te verklaren zal zijn.

Mocht er uiteindelijk niets aan haar pootje zijn, dan kan je misschien overwegen om Puff de volgende keer te laten scheren ipv knippen. Misschien is het scheren even een stressfactor maar wel een kortere dan het knippen.
Het feit dat scheren misschien niet de vacht ten goede zou komen is in mijn ogen dan te verwaarlozen. Er worden immers al jaren honden geschoren welke nog steeds hun mooie vacht behouden.

Ik heb nu het hele topic doorgelezen en kom samen met jouw andere topics tot een bevinding. Jullie willen veel te veel van die hond. Puff is daar niet aan toe. Voor mijn idee moet hij aan een ideaalbeeld voldoen, wat jullie voor ogen hebben ,en daar is hij nog veel te jong voor.
Ik heb jouw foto's bekeken, en vergelijk dit met mijn eigen honden. Jouw Puff heeft al cursussen gedaan en er wordt nog steeds met hem getraind. Hij leeft in een gezin met kinderen wat extra stress opleverd. Hij moet aan zo veel dingen gevolg geven dat zijn koppetje helemaal doldraaid.
Ik denk dat je alle ideeen van hulphond worden eens een paar maandjes overboord moet gooien en hem eens gewoon jong en hond moet laten zijn. Ook Puff heeft maar een leven maar moet al presteren of het een volwassen hond is.Hij is 7,5 maand kom op zeg! Ik zou ook gaan bijten als ik Puff was. Als mens zou je eens danig over de rooie gaan! Vind het nog heel netjes van Puff dat hij waarschuwt, maar ook dit leer je hem af door onder dwang zo met hem verder te gaan. Je verpest er meer mee dan dat je goed doet! Laat je ideen en idealen eens een tijdje in de ijskast en probeer eens ontspannen met hem om te gaan. Al moet ik drie dagen doen over een klitje, als dit dan onder wederzijds goedvinden gebeurt, bereik je meer dan moeten moeten en nog eens moeten.
Alleen al als ik de foto's bekijk op jouw profiel, de ene keer denk ik met jouw trainen, de volgende keer trainen met een man, dan weer trainen met je zoontje. Een hond wordt echt wel flexibel naar gelang de leeftijd maar Puff heeft vastigheid nodig en dit bereik je hier niet mee. Een blikkenbak, hartstikke leuk voor de toeschouwer, maar hier zet ik geen pup in. Deze situatie komt nooit in zijn leven voor, waarom dan zo extreem?
Als ik dit vergelijk met Ixy die nu 9 maandjes is, en ik zie hoe relaxt dit hondje functioneert, haar normale commando's kent zonder dwang of haast, komt als een trein en gewoon vriendelijk reageert naar mensen toe. OOk haar vacht eist verzorging. Dit oefen ik elke dag, met alleen maar belonen en ophouden als zij stopt zegt. En ze houd het steeds langer vol zonder in het geweer te komen.
Kwint nu 5 maanden, kent ook de noodzakelijke commando's en komen als geroepen wordt doen ze als een trein.
Maar ik geef ze rust, pas de actie aan aan hun vermogen van dat uur. Ze leven zonder bench en toch kunnen ze uren achter mekaar liggen te pitten. Een relaxte omgeving zonder veel moeten en presteren, doet wonderen.
Je zegt zelf ,""ik oefen me een slag in de rondte", dit zou ik als eerste laten. gewoon normale dingen, maak het leven eens wat saaier, laat hem met rust, en je zult zien dat over een maandje of twee , een heel andere hond hebt , die weer bereidt is om iets nieuws te leren. Tenen lopen is slopend voor mens en voor dier!
Dit is niet bedoeld om je af te kraken maar meer om je een beetje inzicht te geven van waar je mee bezig bent! Je bedoelt het hartstikke goed maar bereikt het tegenovergestelde als wat je je tot doel hebt gesteld. Hou ook in je achterhoofd dat niet iedere labradoodle geschikt is om als therapiehond te fungeren, maar op deze manier krijgt Puff ,in mijn ogen, niet de kans om zich als stabiele hond te ontplooien. Je wil te veel, en te snel, hij houdt dit tempo niet bij..... vandaar zijn reacties!
Sorry voor de preek , ik bedoel het alleen maar goed!

Puff is met een bepaald doel gekomen en waarschijnlijk zijn daar de verwachtingen ook naar.

Mijn Koda is eigenlijk ook een hulphond onze oudste heeft ook ASS. Ik heb destijds wel gekeken naar opleidingen maar ik vond dat in onze situatie gewoon veel te druk. Ik had echt geen idee hoe ik dat in mijn schema in moest gaan passen in mijn gezin. Wij hebben hem dus alles heel rustig zelf geleerd en hij hoeft geen gekke dingen te doen alleen een vriend zijn voor mijn zoon en dat doet hij supergoed daar hoeft hij niet voor te trainen dat kan hij vanzelf.

Ik merk wel dat Koda sneller vol zit als dat hij in een rustig gezin zou zijn gekomen.
Maar ik houd daar rekening mee door daar buiten niet te veel te doen.

Ieder doet het op zijn eigen manier ik ben best wel een "muts" met rust voor de kinderen en dus ook voor de hond.

Als je je eerste hond krijgt heb je gewoon heel veel te leren op alle gebieden.

Daar ben ik het wel mee eens. Ze kan inderdaad wel goede testen hebben gehaald enzovoorts maar dat zegt helemaal niets. Een jongen hond is een jonge hond en waar de één heel veel over z'n kant laat gaan omdat deze niet zo snel onder de indruk is doet de volgende dat niet.

Toch is dit wel een geval van moeten (je kan haar moeilijk als een vervilt balletje laten rondlopen) en zo zullen er nog wel meer situaties voorkomen.

Ik heb een hele gekke tip maar zelf werkt hij hier altijd dus ach, waarom dan niet delen Ga liedjes zingen. Twee violen, er is er één jarig.. Het maakt niet uit wat, zolang het maar vrolijke liedjes zijn.

Je hond raakt afgeleid, jij moet lachen omdat je zo dom aan het doen bent en het kan net het verschil betekenen in wel of niet gebeten worden.

Ik stond vandaag ook nog zingend onder de douche Faya was in de baggersloot gedoken en moest toch echt, was te smerig voor woorden. En ze wilde niet, vond het eng. Iedere keer d'r lip op trekken en ja.. Kan haar moeilijk vol in de shampoo laten staan maar Bulldog tandjes in mijn arm zit ik ook niet op te wachten. Dus zingen maar. Complete stemming sloeg om

Annelies, ik waardeer je antwoord.
Ik denk alleen dat de foto's een vertekend beeld geeft van wat we doen. Ik oefen me een slag in de rondte om Puff te laten wennen aan aanraking en verzorging.
Niet alle dagen zijn vol geplanned met trainingen, en de afgelopen maanden zijn de trainingen maar een keer per week een half uur geweest, niet meer dan dat omdat een pup ook een pup moet zijn.
Foto's zoals met die blikjes zijn van de puppy socialisatie training, en ziet er wellicht erg intensief uit, maar dit was echt niet zo.
Puff geeft goed aan wanneer deze moe is, en ze draait goed mee in de structuur die wij hebben hier in huis. Het enige wat ee nu doen met Puff is elke dag aandachttrainen met onze zoon, in de vorm van ik zit jij komt bij me liggen, en dan krijg je een snoepje, niet meer dan 5 minuten.
Verder vind ik dat ze niet hoeft te trekken aan de lijn en niet op te springen, ze is vreselijk enthausiast, dat is in mijn ogen gewoon normaal puppen gedrag die ik graag op den duur niet meer wil zien. Enthausiasme wordt beperkt, maar niet ontzegd, we hebben hier een groot losloopveld waar ze heerlijk los kan gaan.

De dagen zijn voor Puff niet zo vol als het blijkbaar lijkt op de foto's, de meeste dagen gaan we allemaal onze eigen gang en heerst er hier een sfeer van rust. We introduceren Puff ook zeer gelijkmatig aan nieuwe prikkels, want we weten dat het even duurt voor ze ermee om kan gaan.
Daarbij moet ik wel bekennen dat het misschien inderdaad wel te veel lrikkels voor Puff zijn om om te gaan met mijn 2 erg drukke kinderen, want dan vertoont ze ook gedrag zoals happen opspringen en dergelijke....wat ze niet doet als de kids op school zitten....

Verder wil ik benadrukken dat Puff een therapiehond zou moeten worden, maar zeker niet tegen wil en dank, maar we zullen er wel zo veel mogenlijk aan doen om dit te kunnen realiseren....alleen tijd zal het leren in dit geval. En als ze niet geschikt blijkt heb ik daar helemaal geen moeite mee, mijn kind wel....


Verder luisterd Puff prima naar de basiscommando's en uit ze zich in elke andere situatie buiten het trimmen en vachtverzorgen om, als een zeer vriendelijke stabiele hond die nit snel ergens van onder de indruk is.

Dat van die pootjes heeft mijn hondje (poedeltje) ook, en mijn hondje is ook altijd erg fel als je haar borstelt of bij de trimmer, daar moeten ze het kleine dwergpoedeltje met 3 personen vasthouden om der te kunnen handelen, ja t is een heus vechtertje die heel fel is

De fokker heeft meerdere honden succesvol geplaatst als hulp/seisure en therapiehonden, ze weet dan ook echt wel waar ze het over heeft. Ze is ook erg geschrokken van het de vorige keer dat ze de andere trimmer al heeft proberen te bijten.

Als Puff toch geen therapiehond kan gaan zijn, dan zal ze verder moeten als 'normale' gezinshond....dan is ze niet meer voor mijn zoontje maar voor mij een maatje, mocht het toch niet gaan klikken tussen die 2. Ik wil alles wel graag een eerlijke kans geven, en dat duurt lang, en kan pas beoordeeld worden als Puff volwassen is.

spike beet voeger toen die klein was een keer de kapper hij was bangvoor de schaar
maar nu is hij er gewend aan

Sandy, mag ik eens vragen wat jij nu echt van je hond vindt.
Wat er in je profiel staat klopt niet met wat je hier schrijft.
Je hond is lief, stabiel evenwichtig leergierig schrijf je.
Hier schrijf je het tegenovergestelde, wil niet graag aangeraakt worden, geeft haar speeltje niet af, gromt bijt, Puff maakt de dienst uit.
Allemaal woorden die ik hier lees.
Ik weet zeker dat je van je hond houd en daar twijfel ik geen moment aan.
Vandaar dat het belangrijk is dat je eens goed naar je hond kijkt en een goede beschrijving van haar geeft.


Dit staat helemaal los van wat er in de trimsalon gebeurt is want dat is een hele andere situatie dan thuis.

Bedoel je, als je haar met rust laat is ze lief?

Nee, ze is lief als ze haar zin krijgt, maar luisterd heel goed naar commando's, en vind dit ook leuk.
Ze was laatst niet onder de indruk van een hond die haar aanvloog en een man die haar geschopt had buiten, ze is niet onder de indruk van andere grote blaffende honden, ze kan goed alleen thuis blijven. Ze wilt graag kroelen, en ook graag spelen en ze wilt ook graag aangeraakt worden.
Alleen als ze haar speelgoed niet af wil geven gromt ze, of als ze ergens bij wilt en ze mag niet dan hapt/bijt ze...het lijkt op 2 hondjes in een, de een zacht stabiel en lief, en de ander een pittig krengetje.

Ik wil het ook niet heel erg veel erger laten lijken dan het is, want dat is ook niet nodig....ik schiet deze keer ook niet in de stress, ik vind het alleen zo onwijs jammer dat het zo gaat af en toe.

Je hoeft het ook niet erger te maken dan dat het is en zeker niet in de stress schieten hoor.
Als Puff niet haar speeltje wil afgeven zorg er dan voor dat er geen speeltjes liggen.
Maak een speelbak, deel dat samen een paar minuten per keer en ruim dan alle speeltjes weer op.
Spelen is leuk en dat doe je samen.
Een hond die netjes de bal terug brengt doet dat ook een paar keer en voor jou de kunst om op tijd te stoppen.

Hoe bedoel je als ze ergens bij wil?

Ik ga helemaal met Annelies mee, een hond is nu eenmaal een levend wezen met eigen gevoelens en ervaringen.

En de ervaringen van Puff zijn denk ik niet altijd geweest dat ze zich begrepen heeft gevoeld, tenminste die indruk krijg ik. Als sommige dingen haar teveel zijn, dan is dat zo, dan moet je je daaraan aanpassen, alleen dan bereik je dat een hond rustig en zelfverzekerd wordt.

Sandy, dat bedoel ik nu wat je daar allemaal schrijft. Je zegt een half uurtje per week te trainen en verder doet hij de normale basiscommando's! Maar ook dat is nog training voor hem! Het duurt echt een heel lange tijd voordat een commando een gewoonte wordt om te doen. De hond staat net als iedere hond dagelijks bloot aan omgevingsprikkels, en in deze omgeving moet Puff voldoen. Simpel het zitten aan de weg alvorens over te steken. Dit is makkellijk als er geen kip op straat is, maar als er al spelende kinderen of zijn hondevriendje in het zicht is, wordt de oefening al moeilijker. hij doet nog alles op die leeftijd in opdracht van en niet uit zichzelf in IEDERE SITUATIE.
Je vertelt dat hij heerlijk rustig is als de kinderen naar school zijn en hij alleen met jouw te doen heeft.... maar de drukke tijd , moet hij ook functioneren. In deze tijd, en dan maakt het niet uit of dit met kinderen of bij de trimster is, loopt hij op eieren.
Neem even alles bij elkaar: Puff heeft giardia gehad. Dit is al ingrijpend op het lichaam en zeker een behandelingmet panacur of whatever. Hiervan moet een lijf zich herstellen.
Hij is gebeten door een andere hond, ook hiervan moet een hond herstellen en geestelijk verwerken. Hij zit op een leeftijd dat zijn lijf naar volwassenheid toegroeit, hormonen spelen een rol!
Hij wordt iedere dag opnieuw geconfronteerd met jouw kinderen, die iets anders kunnen reageren als andere kinderen.
Waarschijnlijk ondervindt hij ook nog pijn, omdat hij zich niet fatsoenlijk staande kon houden op zijn poot!
Ook al doe je dan weinig , het emmertje is gewoon vol en dreigt iedere keer over te lopen.
Puff geeft jouw allerlei signalen , die jij negeert, je walst als het ware gewoon door, zonder hem te ontzien. Een hond wil graag communiseren maar als hij nergens antwoord op krijgt, keert hij in zichzelf en reageert alleen nog maar als het water hem aan de lippen staat,.... en dat is....of vluchten of bijten uit lijfbehoud.

Je zegt ... hij is niet snel onder de indruk... waaruit maak je dit op? Hij reageert niet overdadig op bepaalde situaties,..... dit kan hij ook al afgeleerd hebben .....
Als iets TEVEEL WORDT sluiten honden en ook mensen zich af om zichzelf voor ineenstorting te bescherming...geen reactie meer, ook weer behoud van lichaam en geest.
Ze reageren dan alleen nog maar als ze zich echt bedreigd voelen,.. dit door te vluchten of te bijten.

Er gaat meer in zijn koppetje om dan jij vermoedt.... vandaar dat ik zeg... laat hem eventjes met rust, hij heeft genoeg aan zichzelf om in deze situatie te kunnen overleven. Na zo'n voorval, zoals bij de trimster, heeft hij echt zijn koppetje vol! Een hond wil nooit bijten , maar moet bijten om te kunnen overleven. Je dwingt hem om iets te ondergaan wat hij op dat moment niet aan kan en zelf niet in kan schatten.

Natuurlijk hoort lijfverzorging ook bij het leren. Dit kun je thuis zelf heel subtiel oefenen.
oortjes oogjes omgeving geslachtdelen verzorgen en aanraken. pootjes nakijken, nageltjes laten kijken , met handdoek afdrogen ,föhn gebruiken..... het zijn voor ons hele simpele dingen maar valt voor een hond allemaal onder toelaten om aangeraakt te worden. Direct contact met jouw handen, vreemde handen enz Ook dit is een groot leerproces. En hier ga je aan voorbij, door hem zijn bek dicht te moeten houden om verzorgd te worden. Sorry, maar in mijn ogen kan dit niet.
Het is een jonge hond, die je hierin moet begeleiden , maar niet op zo'n manier zoals er nu gebeurd is.

Daarbij vind ik je scheiding die je maakt tussen een normale gezinshond en een maatje voor je zoon wel heel erg gekleurd. Puff kan beiden zijn, ... wat ik al zei.... ook hij heeft maar een leven....en zal best aan alle wensen willen voldoen maar wel in een langzamer tempo,aangepast aan ZIJN VERMOGEN TOT LEREN, ...en helaas ga je daar in mijn ogen aan voorbij! Nogmaals gun Puff de tijd om weer stabiel te worden ,... pas dan is een hond weer bereidt om te leren.
Zoiets kun je niet dwingen maar is een groei naar volwassenheid ... lichamelijk en geestelijk.