Wat zullen jullie Spike missen.
14 jaar bij jullie, ... Dan mis je nu echt een deel van je gezin. Desondanks... weten we dat niets blijft duren... En het zal jullie verdriet niet wegnemen, maar toch een beetje verlichten dat je Spike zolang mocht hebben. En ook dat je hem op zijn kussen vond zodat je ervan uit mag gaan dat hij zacht is overleden, mogelijk in zijn slaap.
Je trouwe maatje heeft je zoveel gegeven en wat een geluk dat hij van jullie kreeg wat eigenlijk elk hondje verdient : Een thuis, liefde en vriendschap en verzorging. Fijn dat jullie naar het asiel gingen, Spike vonden en dat het klikte.
Ik wens jullie nog heel veel sterkte bij het verwerken en het gemis. Het gaat nooit over, maar stilaan kun je weer blij zijn en komt er terug een glimlach als je eraan denkt hoe het was met Spike en hoe Spike was. Hij krijgt zijn verdiende plaatsje in je herinnering en in je hart. Ooit komt er misschien een opvolgertje, een plaatsvervangertje nooit.
Hoe dan ook, de band die jullie met Spike hadden blijft voor altijd. Dat is goed geweest, mooi en echt. De vreugde en trouw die hij je gaf en de liefde en zorg die hij van jullie kreeg blijven voor altijd. Spike blijft jullie maatje en jullie mogen trots zijn op elkaar en gelukkig om wat geweest is.
