Mijn meneer is heel erg bang voor vreemde mensen en gaat daarom grommen en hoog blaffen als ze hem aankijken of te dichtbij komen.
Op een afstand gaat het prima en ook gewone voorbijgangers zijn geen probleem.
Wij gaan hier nu nog voorzichtig mee om omdat hij hier pas 2 weken is en ik niet precies in kan schatten wat hij doet als hij echt bang is. Verder wil ik Plato natuurlijk geen stress bezorgen.
Wij waren net een rondje aan het lopen met Plato.
En bedachten toen dat we iets waren vergeten voor het avondeten. Toch maar even langs de AH.
Plato en ik gingen een beetje aan de zijkant bij een rustig stukje gras wachten op het baasje.
Het ging helemaal prima totdat er een moeder met twee kinderen aan komt. Ik merk dat Plato kinderen erg spannend vind omdat ze natuurlijk overwachte bewegingen maken.
1 van de kinderen komt op me af en vraagt me of ze mijn hondje mag aaien. Ik antwoord dat het me neit zo\'n goed idee lijkt omdat mijn hondje bang is voor vreemde mensen en het niet zo leuk vind om geaaid te worden. De moeder (was absoluut op gehoorsafstand) loopt langs me en wil bij Plato bukken. Deze begint een beetje te grommen maar het valt nog mee. Ik vraag haar of ze dit alsjeblieft niet wil doen. zij begint met mij een discussie waarom ik hier sta als mijn hondje niet met mensen om kan gaan en ondertussen begint haar kind keihard tegen mijn hondje te blaffen. Deze shrikt natuurlijk enorm en begint heel erg te grommen en te blaffen en te trekken aan de lijn in haar richting.
De moeder pakt haar kind vast en begint tegen mij te schelden dat het te debiel voor woorden is...
.......
Wat moet je nou met zulke mensen?????
Ik baal echt! Want het ging echt goed verder en na dit incident waren alle voorbijgangers ook weer eng :(



3 doggies











) dus ik herken de situatie wel een beetje. Veel succes met de training. Met een flinke rugzak geduld en een hoop liefde komen jullie er vast wel. 




