serieus wandelprobleem

Ik heb altijd het idee gehad dat het "stoppen/stilstaan" voor mijn hond ontzettend frustrerend werkte, wat uiteindelijk alleen maar toevoegde aan de energie die hij had om te trekken.

Bij echte hoge energie honden is het zinvoller om tijdens de wandeling zelf die energie te laten afvloeien, door middel van activiteiten. Samen jagen op de blaadjes, trekwedstrijden met een stok, samen een stukje rennen. Komt de lijn dan toch strak te staan...laat ik dit niet te lang duren, ik ben erg vocaal tegen de hond, en roep hem dan gewoon terug...zo onderbreek ik de trek activiteit en maak weer ruimte voor onze "teambuilding" Lekker stoeien, kom maar...is veel beter dan dat suffe trekken!

In de rustmomenten, dus als ik even niet de adem heb om nog te "jagen/spelen" let ik wel erg op het trekken. Dan is het stoppen bij trekken, en via de stem naar mij terug lokken, om vervolgens rustig door te lopen.

Het maakt de wandeling wel intensief, met name als je bijvoorbeeld niet zo'n goede conditie hebt...maar dat kan natuurlijk ook een voordeel zijn

Greetje en Odie: ik begrijp je zo goed, het huilen stond /staat me momenteel ook nader dan het lachen...

Onze is echt een schat thuis. ok, het is soms een deugnietje, maar het is een pup he..

Maar hij blaft zo goed als nooit, speelt graag, gromt niet naar andere honden, hapt weinig , is lief voor mijn dochtertje, slaapt goed,als hij toch iets probeert te pakken wat niet mag, luistert hij (meestal) als ik neen zeg, hij is echt mijn dikke vriend !

Maar dat wandelen he....

Ik ben het met Kai eens. Een wandeling moet voor beide partijen plezier opleveren. Waarom zou je anders met je hond gaan wandelen? Wat heeft ie eraan als ie alleen maar naast je been mag stappen? Maak het SAMEN plezierig, je hond geniet, en jij geniet omdat hij zo geniet.
Ik heb, toen Nanu klein was, ook geprobeerd met dat stilstaan, en zij werd hier ook alleen maar kriegel van. Van zo vlug ik haar meer vrijheid gaf, gaf zij mij ook meer aandacht. Een win-win situatie. En geheel uit zichzelf is het gegroeid naar: ze mag zo veel mogelijk los of aan de flexi, maar als ik door de straat moet stappen, loopt ze heel netjes naast me zonder trekken.
Misschien is het naief van me, maar ik denk dat een hond hier een soort van eerlijkheid in ziet: jij geeft mij wat, doe ik wat voor jou terug. In ieder geval: bij ons werkt het zo.

Kai en Christel

Hoi,

ik heb zelf ook een Duitse Staande, welliswaar een kruising met een labrador maar hier is weinig van terug te vinden in Mickey.
Hij is nu 9 maanden en ik herken het helemaal, neus naar beneden en gaan met die banaan,
Het klinkt cliche maar echt waar, stil staan, zodra hij trekt stil staan en desnoods 180 graden compleet de andere kant op gaan. Dit kan best even duren voordat dit het gewenste effect krijgt )ik werd er duizelig van en mijn goed luisterende Yorkshire terrier begreep er niks van maar het heeft wel geholpen. Verder heeft mijn duitse staande een grote liefde voor apporteren. Zodra ik de bal bij mij heb wijkt hij niet van mijn zijde. Zeker geen slipketting nemen, ben ik ook geen voorstander van. Flinke portie geduld en een sterke maag tegen het omdraaien en het helpt, echt waar

@ Vanessa Bal je hebt prachtige honden maar ik zie weldegelijk de Lab erin hoor

hmm, ja, wij zijn heel vaak in het bos (hebben er stacaravan en in het weekend zijn we daar) en daar mag ie heel vaak aan de flexi. Maar ik zou hem heel graag ook meenemen bv in stad, maar daar moet ie wel lopen zonder trekken ...

@ Marina, hahahahaha, iets in zijn uiterlijk maar qua karakter helemaal zijn vader.
werkelijk schitterend, meneer kan gerust de marathon rennen, heeft een sterke jachtinstinct maar ooooooh hij doet alles voor zijn baasjes en kinderen. Hij houd altijd alles in de gaten en zoekt de kinderen als we in het bos zijn. Bij mijn oppashonden houd hij de boel in de gaten en dirigeerd ze terug als ze te ver gaan. Heerlijk beest. Mijn Yorkshire Terrier is opgevoed met grote honden (hiervoor hadden wij een labrador kruising golden retriever) en denkt dat hij ook groot is, hilarisch hoe hij mee speelt als we buiten zijn met onze vrienden, 2 husky`s en een herder half wolf, hij doet niet onder, mijn kleine rakker.

@ Vanessa Bal, hahaha dat is vaak zo bij kleinere hondjes, die hebben het hart van een leeuw
Wel heerlijk dat hij zo oplettend en attent is...een herder half wolf?...hoe kom je daar aan?

Ik vind namelijk een Saarloos wolfshond een prachtig dier om te zien, hoe hij loopt, kijkt en gedraagt.
Ze hebben me alleen een beetje bang gemaakt dmv aan te geven dat zo'n pracht dier nooit daadwerkelijk van jou kan worden maar altijd van de vereniging.

Maar voorlopig moet ik er niet aan denken om mijn doggies in te moeten ruilen voor welk ander dier dan ook

wat een schat, je kruising lab/duitse staande !!! Ik zie er heel sterk onze hond in !!!

@ Marian
hahah, Ze is ook niet van mij, van iemand die ik altijd tegen kom buiten.
Hij heeft 2 prachtige Husky`s en 1 herder / wolf.
Hij wil haar laten dekken maar dit is tot nu toe mislukt, ze pakten alle mannetjes.
Nu krijgt ze kunstmatige insiminatie en hopelijk krijgt hij dan een mooi nestje. Toevallig vroeg hij aan mij of ik dan kon helpen mocht hij handen tekort komen. Ze is erg lief, we noemen haar altijd de nanny omdat ze altijd mijn kinderen beschermd. Ze is prachtig,zal eens vragen of ik een foto van haar erbij mag zetten. Dat moet hij eerst goed vinden.
Maaaaar, geen hond is natuurlijk zo mooi als de mijne hahahaha.

ja mooi he, hij is ook zo lief en luistert beregoed

Geheel mee eens, ik denk exact hetzelfde over mijn knuffels haha.

Maar dat ze zich niet wilde laten dekken...kwam dat omdat ze het reutje afkeurde...gewoon geen zin had...of omdat de wolf toch in haar naar boven kwam?

Ik ben erg benieuwd naar de foto(s) van de hond en naar het nestje als het allemaal goed gaat

Ik ben even van het forum weg...even mijn honden uit laten

Dat heb je goed gevoeld . Het is ook de reden dat ik helemaal niet voor hondenscholen ben die op die manier trainen. Wat je de hond leert is een kunstje, een trucje. Het heeft niks te maken met de juiste motivatie om te gehoorzamen (namelijk het willen werken voor jou, het samenwerken met jou en het naar jou luisteren 'omdat mama het zegt', even vermenselijkt). En dat zie je zelf nu dus ook...

Dan heb ik liever een hondenschool waar niet met koekjes en snoepjes gewerkt word en die zowel de pup als het baasje begeleid om tot een relatie te komen waar koekjes en snoepjes helemaal niet nodig zijn, een relatie die berust op wederzijds respect en acceptatie van rechten, plichten en privileges. En met een koekje krijg je dat met je hond niet, dan leer je een trucje aan. Een trucje dat welliswaar handig kan zijn (zit en lig e.d.), maar daarmee gehoorzaamt je hond niet automatisch vanuit een juiste motivatie.

Betekent m.i. niet automatisch dat het dan ook altijd maar mag .

Niks persoonlijks Dobber, maar we leven in 2012
anno 2012 is bekend dat honden gemotiveerd dienen te worden om ze iets aan te leren. Dan gaan ze associaties maken met leuke dingen. Belonen kun je op meerdere manieren. Maar het gaat er wel om dat de hond de beloning ook als beloning ziet.


Mijn hondenschool traint wel met snoepjes (en ik train zelf soms met een stok of een speeltje) je moet de snoepjes ook weer gaan afbouwen. De essentie is dat de hond voor jouw moet willen gehoorzamen. Jij kunt wel willen dat je hond gehoorzaamd maar dit gaat nu eenmaal niet vanzelf.

Daar ben ik het dan wel weer mee eens!

Het is erg vervelend als je hond op jagen gaat, ook als je dat niet wilt. Ze kunnen namelijk van alles vangen en doden. En dat is de ultieme beloning. Jachtinstinct prima, maar daar moet je echt mee trainen. Apporteren, speuren etc. Niet lekker zelf hun gang laten gaan.

Aan de flexi kan hij heel ver weg van jou...en het resultaat is dan dat jullie niet echt samen wandelen, maar eigenlijk veel meer naast elkaar af wandelen. Het is dat er een touw aan vast zit, maar anders...

Ook in het bos (juist in het bos!) moet je de gelegenheid nemen om Samen dingen te ondernemen. Weet je hoeveel fantastisch leuke dingen je kunt doen in het bos? Ik en mijn hond klimmen nog net niet de bomen in...maar als hij dat zou kunnen...

De meeste honden zullen de stad e.d. trouwens helemaal niet zo geweldig vinden...erg druk en weinig bewegingsruimte om de persoonlijke zone te handhaven.

De clue is dat als je samen dingen gaat ondernemen, de hond acht op jou gaat nemen...en dan heb je meer dan de helft al gewonnen wat het lopen aan de riem betreft. Los daarvan (en wat eigenlijk belangrijker is) geef je op die manier je hond de uitdaging en sociale interactie die hij nodig heeft.

Klopt, maar juist door snoepjes af te bouwen en zo nu en dan weer 1'tje te geven houd je de verwachting op een snoepje bij de hond in stand. Ik heb Dobber jaren met snoepjes beloond en ben toen van de ene op de andere dag gestopt. Maar nu nog merk ik dat Dobber op bepaalde momenten de verwachting heeft op een snoepje of andere beloning (frisbee). Zolang een hond gehoorzaamd omdat hij een snoepje verwacht terwijl hij NIET gehoorzaamt vanuit de goede motivatie, dan heb je eigenlijk alleen maar een trucje aangeleerd.

Wij maken honden egoistisch, ze willen alleen luisteren omdat ze een koekje krijgen of omdat er anders wel eens ruzie zou kunnen komen. Maar als ze echt zelf iets willen is die 'gehoorzaamheid' ineens weg. En dan blijkt dus dat de basis van de relatie eigenlijk verkeerd ligt. De hond luistert als het hem uitkomt en m.i. is dat niet de goede basis van gedrag.

Als je goed gedrag wilt belonen dan is een kriebel onder de kin, een 'braaf', even kort stoeien of zelfs helemaal niks doen al genoeg. Geen beloning is ook al een beloning, namelijk het uitblijven van een (verbale!) correctie of het geven van 'een goed gevoel'. Een hond die uit wil vallen kun je simpelweg belonen door voordat hij uitvalt het conflict te vermijden en een andere kant op gaan lopen. Je haalt daarmee de hond uit zijn stressvolle situatie en dat op zich is al een beloning. Het is niet een beloning zoals wij die kennen, maar 'een fijn gevoel' na een actie is toch gewoon een beloning? Als jij pijn in de buik hebt en je neemt een paracetamol en de pijn stopt, dan is dat ook al een subtiele vorm van belonen en zul je de volgende keer sneller geneigd zijn om weer een paracetamol te pakken. Als je een hond wil belonen, gebruik dat dan om een band op te bouwen door even met je hond te spelen of anderszins te belonen. Daar zijn koekjes en snoepjes helemaal niet bij nodig. En de hoogste beloning die een hond kan krijgen zal in eerste instantie zijn dat hij met de baas bezig is. Een hond hoeft helemaal niet egoistisch gemaakt te worden met snoepjes om te luisteren.

wat wel wel doen aan de flexi is takjes gooien die hij (meestal) terugbrengt. Of mijn man gaat verder staan en dan roept hij hem, en loopt ie naar hem toe. Het is niet gans de tijd gewoon laten lopen hoor (soms wel even natuurlijk)

Nou, dat is een super begin

Probeer dat verder uit te bouwen, en dan niet alleen in het bos maar ook gewoon zo op straat. Mensen zullen je raar aankijken (dan weet je het vast) maar het is echte de moeite waard.

bedankt ! Ik word nog een superbaasje, wacht maar

Ik zou dan geen flexi gebruiken, als je hond loopt komt er een kleine druk op de halsband/tuigje en dat voelt voor de hond aan als trekken. En als hij dan ook nog eens een beloning krijgt daarvoor . Je kunt dan beter een lange riem kopen die zodat er geen constante druk op de nek zit, een 10 meter lijn bijvoorbeeld. Daarmee zou je ook de hond 'binnen kunnen halen' als die er met een speeltje/tak/oid niet meer terug komt. Want jullie bepalen natuurlijk wanneer het spel eindigd en dat is als JULLIE het takje weer in handen hebben, de pup mag er niet mee weglopen en bepalen wanneer het spel stopt.

Ik zou ook voorzichtig zijn met takken... Het zou niet de eerste keer zijn dat een tak rechtop in de grond blijft steken en de hond er met open bek in loopt... Dobber heeft dat een keer gedaan en sindsdien gooi ik nooit meer takken. Koop dan een kleine frisbee oid, veel beter!

Als je hond zo graag wil speuren, maak daar dan een 'teambuildingsoefening' van. Houd de hond aan een lange lijn en laat hem op jouw commando gaan speuren. Dat betekent: zolang jij het zegt mag hij niet speuren (een 'nee', geen ruk aan de lijn oid, maar puur 'nee'). Daarna ga je naar een weiland, bos, park etc. en laat je de hond eerst links naast je zitten en moet hij oogcontact zoeken. Dat kun je ook leren door je linkerhand verticaal onder de kin van de hond te leggen zodat zijn kop naar jou gezicht staat en als hij je dan aankijkt zeg je 'braaf' en kriebel je kort onder zijn kin. Daarna krijgt hij het commando voor speuren, 'zoek'. En ik zou dan ook een stukje weiland of bos oid opzoeken waar veel hazen oid lopen . Zo ben je samen aan het speuren in plaats van dat de hond alle kanten op loopt, niet meer luistert en jij helemaal gefrustreerd raakt.

Dobber, ik begrijp je theorie en ik ben het ook zeker met je eens. Maar de praktijk is vaak net even anders. In de fase dat je nog intensief traint ben je vaak ook nog een band met je hond aan het opbouwen en vertrouwen aan het kweken. Dan kun je m.i. beter belonen. Ik vind wel dat die beloning niet altijd eten hoeft te zijn. Dat ligt ook heel erg aan de hond. Spencer vindt het bijvoorbeeld veel leuker om een speeltje te krijgen of een trekspelletje te doen. Maar wil je hem een oefening aanleren dan werkt een snoepje perfect.

Natuurlijk! Maar volgens mij ben je al een super baasje hoor. Je bent super goed bezig en je vraagt om advies hier op HP. Heel veel succes en bovenal plezier gewenst

True true...maar een hond stamt nu eenmaal van een wolf af dus het jachtinstinct zal er altijd zijn...het enigst wat wij als baasje kunnen doen is de drang matigen zodat hij/zij niet totaal door het dolle is als er klein wild rond loopt.

Krijgt een kind vertrouwen in iemand als die hem karweitjes op laat lossen en daarvoor een snoepje krijgt? Ik denk het niet... Dat kind leert hoe die karweitjes opgelost kunnen worden zonder dat die persoon het hem voordoet en als het lukt, krijgt het kind iets. Maar daarmee krijgt het kind geen vertrouwen in de gever van de koekjes, hij ziet hem hoogstens als iemand die met koekjes rondloopt waarvan hij iets lekkers krijgt als hij een karweitje gedaan heeft. En het maakt al helemaal niet dat het kind onder elk beding het werkje zal gaan uitvoeren. En er zullen ook momenten zijn dat het kind een karweitje niet uit wil voeren en de man dan ineens nog lekkerder snoepjes uit zijn zak haalt. En zo gaat dat door. Maar dat kind zal op deze manier van karweitje doen= snoepje geen vertrouwen in de gever van het snoepje krijgen. Met kinderen ouders is het natuurlijk wat genuanceerder, maar je snapt denk ik wel wat ik bedoel .

Je kunt natuurlijk wel met snoepjes en speeltjes belonen, maar ik denk dat je dat pas moet doen als de relatie tussen jou en de hond goed is. Dan zal de hond de speeltjes en andere beloningen ook veel meer op prijs stellen want het komt bij iemand vandaan waar hij respect voor heeft. Zoals een compliment van je werkgever waar je respect voor hebt ook veel meer waard is dan een compliment van iemand waar je geen respect voor hebt.

Mee eens, jachtinstinct zit er nu eenmaal in en jij als baasje moet dat ook inzien EN ervoor zorgen dat de hond dat instinct kan benutten. Maar dat betekent niet dat de hond dan altijd maar mag gaan jagen als hij dat wil . Ook een fanatieke jachthond kan prima zichzelf beheersen hoor, maar daar speelt de relatie tussen baas en hond een grote rol in.

Kinderen leren ook sneller als er een beloning tegen over staat. Stickers, dagje uit etc.etc. Je snapt de positieve manier nog niet. Net een priveles met een duitse staander achter de rug met beloningen. De hond werd niet hyper maar d.m.v. onze eigen rust en belonen op het juiste moment is het voor de hond beter te vertoeven in de wereld.