Pongo (gast)
We hebben onze hond vorige week moeten in latenslapen. Hij was 11, heeft een goed leven gehad en ik ben te nuchter om er heeel erg verdrietig van te zijn. Hij was bejaard, is maar 1 dag goed (ongeneeslijk) ziek geweest, en rustig in onze armen gestorven. Eigenlijk wat je iedere hond toewenst.
Missen doe ik hem wel. Altijd enthousiast als je thuis kwam, de wandelingetjes, het er gewoon zijn. Hoewel ik al die haren en al die 'ongelukjes' niet mis, hihi.
Als ik heel eerlijk ben zou ik best nog wel weer een hond willen, maar ik heb nog zeker niet het gevoel dat ik 'los' ben van onze vorige hond. Ik ben stiekum bang dat ik een hond wil door het gemis van altijd een beest om ons heen te hebben.
Wie herkent dit? Hoe snel hadden jullie een nieuwe hond? Hoe was dit?
Al met al wachten wij iig nog wel een paar maanden, omdat ik dat wel zo eerlijk vind naar de nieuwe hond.
Gr


Maar het was alle wachten waard, we hebben er een wereldhond aan.



