Bij mij is er de afgelopen tijd een hele hoop veranderd. Ik heb keuzes moeten maken waar niet iedereen het mee eens was. maar ik heb gedaan wat mij op dat moment het beste leek. Ik wil het aan jullie kwijt, en ik verwacht geen verwijten of kritiek. Ik heb het er zelf al moeilijk genoeg mee gehad en ik heb het nu eindelijk een plekje kunnen geven..
Zoals jullie weten heb ik altijd een vlinderhondje: Rensje gehad. Een supersuper lief hondje, maar helaas ging het op een gegeven moment niet meer. Ik heb echt alles gedaan om hem hier op zijn gemak te laten voelen, en niks mocht baten. vandaar dat ik na een overweging toch maar besloten heb om Rensje naar een kennis van mij te doen. Waar hij het nu supergoed heeft.
Daarna was Joy alleen en ik merkte aan haar manier van doen dat ze een vriendje om haar heen mistte. maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om weer de eerste de beste hond in huis te nemen. Dat was ik ook niet van plan, en ik wilde eerst kijken hoe joy haar gedrag ontaarde. Het werdt van kwaad tot erger en op een gegeven moment was ik het zat. Continue als ze in de bench zat, raakte ze helemaal in paniek en bij thuiskomst zat ik met een panikerende hond met een kapotte en bebloede neus. Dit wilde ik absoluut niet meer.. En ben ik gaan kijken voor een oplossing.. uit de bench laten, buiten in de achtertuin laten, maar niks hielp.
Ondertussen heb ik altijd een heel goed contact gehad met een Alaskan Malamute fokker. In juni heb ik contact met haar gekregen en ze vertelde me over een reutje dat zij ging krijgen uit polen: Kaya ze liet me deze foto zien en oordeel zelf: ik was verkocht

S. de eigenaresse van Kaya en malamute fokker zei me dat dat hondje never nooit weg zou gaan, en ik grapte dat ik dan wel een nakomeling van hem wilde. Op dat moment had ze het hondje nog niet in huis, maar was bezig met de import. Ik was helemaal gefascineerd van het beestje. iets trok me gewoon in hem aan. Ik ben daarna zijn lijn gaan doorspitten, en op Facebook alles in de gaten blijven houden rondom hem. rond november is hij naar Nederland gekomen, helaas niet helemaal zonder kleerscheuren. Waar kaya verbleef zat een hele agressieve dominante teef die hem vanuit de tralies te pakken heeft gekregen. S. heeft een foto geplaatst van zijn oortje dat verminkt was en zijn pootje waar hij bijna niet meer op kon lopen.

Gelukkig is het allemaal goed genezen.
Een paar weken later sprak ze mij aan of ik misschien kennissen had die interesse had in een van haar malamute teven omdat ze vanwege privéproblemen afstand moest doen van een aantal van haar honden..
Ik grapte dat ik Kaya wel zou willen hebben, in de wetenschap dat ze dat nooit zou doen. Ze zei in eerste instantie dat ze hem en haar pup sowieso niet kwijt wilde.
Een aantal dagen later kwam ze erop terug. Ik ben de week daarop met Joy naar haar toe gegaan om in eerste instantie kennis te maken, en onze ervaringen met malamutes te wisselen. Toen ik Kaya in het echt zag was ik nog meer over mijn toeren als op de foto. IETS trok me gewoon in hem aan.
Ik ben naar huis gegaan met gemengde gevoelens. Moest ik het nu wel of niet doen. en is het wel eerlijk tegenover kleine Rensje, om zo snel al te gaan kijken naar een andere hond. In eerste instantie was ik dol enthousiast naar S. toe maar had ik wel mijn twijfels tov rensje. Een maand lang verstreek, en ik kon me de gedachte naar Kaya niet verzetten. Continue bleef hij in mijn gedachten en had ik ook nog regelmatig contact met S. over hem..
Uiteindelijk heb ik de beslissing genomen om te kijken of hij op proef hierheen kon komen. S. stemde er mee in, maar ik moest wel in mijn achterhoofd houden dat het niet eerlijk was voor hem om hem weer te laten verhuizen.
Ik heb Kaya voor kerst in huis gehaald. en toen hij er was kreeg ik schuldgevoelens naar Rensje toe. Vooral ook omdat ik het gevoel had dat die kennissen niet helemaal eerlijk naar mij zijn geweest. en ik er niks meer van hoorde. Dat is gelukkig allemaal rechtgetrokken, en weet ik dat Rensje het super naar zijn zin heeft. ook al mis ik dat kleine monstertje nog iedere dag.
Ik heb de gok genomen. en ik heb nu twee heerlijke malamutes in huis die vol in harmonie met mijn kat leven.
Kaya is echt op mijn pad gekomen. en als ik deze kans NIET had gekregen was het sowieso bij een malamute gebleven.






3 doggies







, doe wat jij denkt dat goed is en voel je vooral niet schuldig.


)