" Fijn dat jullie al zo snel en serieus reageren. Dankjewel,
De situatie is als volgt;
Mijn man de pup slaapt in z'n bench en mijn man laat hem daar om 6.30 uur uit. Dan krijgen de honden te eten en neemt hij ze mee voor het eerste hondje,
Daarna gaat de pup weer in zijn bench en -ik ben chronisch ziek, zodoende- kom ik rond 8.30 uur naar beneden. Dan laat ik haar weer uit de bench en gaan we spelen tot ze in slaap valt. Dit is weliswaar erg zwaar voor mij, maar ik doe het me liefde en plezier. Onder het spelen moet ik zorgen dat de twee honden niet samenkomen omdat dat dan ontaardt in een soort friendly fight, waarbij de terriër het onderspit delft.
Ik laat haar dan een tijdje slapen en blijf bij ze zitten. Om 10.30 uur komt mijn vriendin voor een wandeling. Soms neemt zij d pup (als ik echt een slechte dag heb) even mee naar huis, maar meestal komt ze terug, krijgt brokjes en valt daarna in haar bench in slaap.
Ze doet het op zich goed in de bench, maar onze terriër breekt de tent af als hij in de zijne moet. Dat is heel vervelend want zo is er nooit echt rust, tenzij ik ze een kauwding geef, maar dat is op zeker moment ook op.
Een uur of wat later komen ze dan weer uit hun bench en kan ik weer beginnen met mijn job als politie agent. Soms rent de kleine naar boven (hij slaapt altijd al op de slaapkamer en nu is het zijn veilige haven geworden), dan heb ik alleen de ridgeback.
Ze mag van mij bijten, maar op zeker moment is het gewoon klaar. Dan zeg ik dan 1 x en nog een keer met stemverheffing, de derde keer grijp ik haar nekvel en gooi haar van me af. Dit is overigens de enige fysieke straf die ik gebruik, en die pas ik ook toe als ze bovenop de terriër ligt in diens mandje. Dan trek ik haar er aan haar nekvel vanaf. Dit is naar mijn weten 'de hondse methode' (gebruik ik na waarschuwingen).
De middag tobben we wat aan: ik kan niets doen omdat ze achter elkaar aanzitten, in de gordijnen hangt, etc etc. Als ik met ze ga wandelen zit de ridgeback constant op de terriër. Dus loslopen lukt om die reden zelden. De ridgeback gaat na 3x aanvallen aan de lijn en de terriër loopt los. Pech gehad. Als we een andere hond tegenkomen, vooral grotere rassen, vraag ik of onze pup even met hem of haar mag spelen en dat vindt ze zalig. Die andere honden vinden het soms wel, soms niet leuk. Het gaat er wild aan toe! Als ik zie dat ze gaat rijden, grijp ik haar bij roep ik haar tot de orde (geen gehoor), dan loop ik ernaartoe en grijp ik haar bij haar nekvel van die andere hond af onder een luid FOEI!!
Als we dan weer thuiskomen, krijgt ze weer brokken (de terriër eerst en maar een beetje). Dan begint het feest weer opnieuw. Ze is onvermoeibaar. Op zeker moment gaat ze dan in haar bench, altijd tegen haar zin. Ik heb dan nog geen rust want die twee gaan tegen elkaar tekeer......pffft.
Enfin, denk dat ik toch wel een beeld geeft van de situatie. Onze vorige ridgebacks waren als pup veel gezeglijker en rustiger en konden ook alleen worden gelaten. Het lijkt nu alsof het misgaat vanwege de andere hond, die al niet blij was toen hij het puppetje zag voor het eerst.
Oh, het middel heet 'zylkene'......? Kennen jullie dat?
Denk niet dat ik niet gek ben op onze kleine, want ze heeft echt een eerlijk karakter en zoekt je constant op (typisch voor het ras), ze likt ' s ochtends mijn hele gezicht af etc etc.
Groetjes! "
De situatie is als volgt;
Mijn man de pup slaapt in z'n bench en mijn man laat hem daar om 6.30 uur uit. Dan krijgen de honden te eten en neemt hij ze mee voor het eerste hondje,
Daarna gaat de pup weer in zijn bench en -ik ben chronisch ziek, zodoende- kom ik rond 8.30 uur naar beneden. Dan laat ik haar weer uit de bench en gaan we spelen tot ze in slaap valt. Dit is weliswaar erg zwaar voor mij, maar ik doe het me liefde en plezier. Onder het spelen moet ik zorgen dat de twee honden niet samenkomen omdat dat dan ontaardt in een soort friendly fight, waarbij de terriër het onderspit delft.
Ik laat haar dan een tijdje slapen en blijf bij ze zitten. Om 10.30 uur komt mijn vriendin voor een wandeling. Soms neemt zij d pup (als ik echt een slechte dag heb) even mee naar huis, maar meestal komt ze terug, krijgt brokjes en valt daarna in haar bench in slaap.
Ze doet het op zich goed in de bench, maar onze terriër breekt de tent af als hij in de zijne moet. Dat is heel vervelend want zo is er nooit echt rust, tenzij ik ze een kauwding geef, maar dat is op zeker moment ook op.
Een uur of wat later komen ze dan weer uit hun bench en kan ik weer beginnen met mijn job als politie agent. Soms rent de kleine naar boven (hij slaapt altijd al op de slaapkamer en nu is het zijn veilige haven geworden), dan heb ik alleen de ridgeback.
Ze mag van mij bijten, maar op zeker moment is het gewoon klaar. Dan zeg ik dan 1 x en nog een keer met stemverheffing, de derde keer grijp ik haar nekvel en gooi haar van me af. Dit is overigens de enige fysieke straf die ik gebruik, en die pas ik ook toe als ze bovenop de terriër ligt in diens mandje. Dan trek ik haar er aan haar nekvel vanaf. Dit is naar mijn weten 'de hondse methode' (gebruik ik na waarschuwingen).
De middag tobben we wat aan: ik kan niets doen omdat ze achter elkaar aanzitten, in de gordijnen hangt, etc etc. Als ik met ze ga wandelen zit de ridgeback constant op de terriër. Dus loslopen lukt om die reden zelden. De ridgeback gaat na 3x aanvallen aan de lijn en de terriër loopt los. Pech gehad. Als we een andere hond tegenkomen, vooral grotere rassen, vraag ik of onze pup even met hem of haar mag spelen en dat vindt ze zalig. Die andere honden vinden het soms wel, soms niet leuk. Het gaat er wild aan toe! Als ik zie dat ze gaat rijden, grijp ik haar bij roep ik haar tot de orde (geen gehoor), dan loop ik ernaartoe en grijp ik haar bij haar nekvel van die andere hond af onder een luid FOEI!!
Als we dan weer thuiskomen, krijgt ze weer brokken (de terriër eerst en maar een beetje). Dan begint het feest weer opnieuw. Ze is onvermoeibaar. Op zeker moment gaat ze dan in haar bench, altijd tegen haar zin. Ik heb dan nog geen rust want die twee gaan tegen elkaar tekeer......pffft.
Enfin, denk dat ik toch wel een beeld geeft van de situatie. Onze vorige ridgebacks waren als pup veel gezeglijker en rustiger en konden ook alleen worden gelaten. Het lijkt nu alsof het misgaat vanwege de andere hond, die al niet blij was toen hij het puppetje zag voor het eerst.
Oh, het middel heet 'zylkene'......? Kennen jullie dat?
Denk niet dat ik niet gek ben op onze kleine, want ze heeft echt een eerlijk karakter en zoekt je constant op (typisch voor het ras), ze likt ' s ochtends mijn hele gezicht af etc etc.
Groetjes! "
).
. Het wemelt van de schrijffouten, erg slordig, ik schrik er zelf van. Maar goed, als de essentie maar is doorgekomen 
