Wat moeten we doen

Beste allemaal,
We zitten met het volgende. Wij hebben een mechelse herder van 11 jaar, in oktober wordt hij 12. Altijd gezond geweest. De laatste tijd zijn er een aantal problemen. Het begon met ernstige gebits problemen, in april hebben wij een complete gebits sanering laten doen, er bleek echter een groot gat te zitten boven zijn hoektand, de dierenarts gaf aan dat het zeer moeilijk is om deze tand te verwijderen. Het gat staat in verbinding met zijn neusholte, er komt een hoop vuil in (haren, etensresten), het is voor ons niet goed mogelijk om het schoon te maken en het zo dicht moeten gaan met antibiotica. Dit is helaas niet gebeurd, het gat zit er nog. 2 weken geleden weer naar de dierenarts, voor inentingen en gezondheids onderzoek, hieruit bleek dat hij veel last heeft van zijn achterpoten/rug, de dierenarts deed oefeningen en wat nog nooit gebeurd is dat hij begon te janken van de pijn. Hij sleept met zijn achterpoten, pijnstillers gehad, zonder resultaat, rug blijft wat gebogen naar beneden en sleept enorm met zijn poten. Verder zijn er gedragsveranderingen, angstig (was hij nooit en verstopt zich vaak onder de tafel.Zaterdag gaan wij naar een andere dierenarts voor een second opinie, het probleem is ook dat hij nog vrlolijk is, thuis geen pijn aangeeft dus weten niet goed wat we moeten, heeft iemand hier ervaring mee??
Groeten Monique

Kijken naar je hond. Jij als baasje kent je hond het allerbeste. Maar houdt wel in je achterhoofd wat de dierenarts gezegd heeft. Jij als baas moet voor hem de beslissingen kunnen maken, die hij zelf niet kan maken.

ik kan je mevr dorit aharon aanbevelen zij is ortho -manueel d.a en zit in het plaatsje Noorden ,dichtbij Nieuwkoop
wij zijn daar zelf ook client met een hond van ons
en hebben daar al vele wondertjes zien gebeuren
ook met oude honden ,daar komen mensen uit geheel nederland ,en zij is erg eerlijk en kundig
hier haar website
www.kreupeldier.nl

Ik lees mijn vorige topic en zie dat ik niet helemaal duidelijk ben geweest. Er is nog een ander probleem, hij drinkt heel veel en is niet meer in staat zijn plas op te houden, Vanavond plaste hij zelfs in zijn mand. Waarom wij ook naar een andere dierenarts gaan is omdat ik mij niet sereuis genomen voelde door de andere dierenarts maar me wel afvraag of we niet de beslissing moeten nemen om hem in te laten slapen, al vind ik het echt vreselijk om hierover na te denken. Heeft heeft veel problemen, ik denk ook pijn, dit werd ook door de dierenarts bevestigd maar dat weet ik dus niet omdat hij dit niet aangeeften nog vrolijk is, af en toenog wil spelen.. Hheft iemand ervaring met het feit dat een hond totaal geen pijn aangeeft en toch de beslissing genomen om hem in te laten slapen..

ppfff ,ja dan veranderd het verhaal
wat een zorgen he ? maar ik denk dat je eerst eens een andere d.a om advies moet vragen ,zeker omdat je gevoel bij de eerste d.a niet goed is ,of eventueel naar een dierenkliniek dan kan je aan de hand daarvan altijd met de artsen bespreken wat het beste voor je lieverd is

ja dat heb ik gedaan.
je vraagt aan iedereen wat je moet doen, ook al heeft de hond geen pijn. je zal het zelf moeten doen. zo ik het ook heb moeten beslissen.

mijn overleden hond was een newfoundlander, femme.
12 half jaar oud, niets geen pijn had ze, ze at nog heerlijk, maar ik wilde mijn hond in haar waarde laten sterven, dus heb ik besloten om haar een waardig einde te geven, als mijn femme aan de wandel was, dan viel ze steeds om, en een paar maal had ze een tand door de lip. zo viel ze op de grond, en kon ze amper nog opstaan, ik had ze nog gewoon in de tuin kunnen hebben, en haar steeds moet helpen om op te staan, stukjes liep ze nog steeds wel, maar als de grond ongelijk liep, viel ze, onwaardig voor mijn hond.
dus heb ik de beslissing genomen, en de dierenarts laten komen, thuis. die vond dat ik een wijs besluit heb genomen, een waardig sterven. heb mijn femme in mijn armen genomen, en zo is ze gestorven, tuurlijk als ik dit nu opschrijf, biggelen de tranen over mijn wangen, maar femme heeft in mijn leven zoveel betekent dat ik het onwaardig vond dt ze zo erg aftakelde, ze heeft een mooie leeftijd gehad voor een newfoundlander, en ik vind , genoeg is genoeg.

willemijn.

en dat besluit neem je niet zomaar .

daar gaat heel wat aan vooraf.

He bah Monique, wat vreselijk.

Helaas is het berichtje wat ik je ga sturen niet hoopvol...

Mechelaars zijn enorm hard, ze staan erom bekend dat ze zichzelf dood kunnen werken. Opgeven staat niet in hun woordenboek.

Onze hond had een longkanker. Dit wisten we voordat hij slecht werd, en hebben goed naar hem gekeken voordat hij te slecht werd. Hij plastte op het eind ook in huis.
Ik weet het nog zo goed. We hadden een afspraak gemaakt met de dierenarts om hem op dinsdag bij ons thuis in te laten slapen. De donderdag ervoor stond hij te trillen op zijn poten, en heb ik pijnstillers opgehaald.
Direct daarna leefde hij op. Ook stopte hij met het plassen in huis. Het arme dier had zoveel pijn.

Later, toen ik dit aan een collega-hondentrainer vertelde, gaf deze ook aan dat zijn hond in huis had geplast van de pijn.

Ik ben bang Monique, dat je hond erg veel pijn heeft. Probeer in overleg met je dierenarts eens pijnstillers op te halen. Kijk hoe je hond daarop reageert. Waarschijnlijk krijgt hij een opleving, en weet jij hoe hij ervoor staat.

Sterkte...

Marijke

Tjeee Monique, wat een ellende. Ik heb zelf ook al meerdere keren zo'n beslissing moeten nemen, lieten ook niet merken dat ze pijn hadden maar de wanhoop in die honden ogen, trouweens ook met katten.
Ik wens je heel veel sterkte en hoop dat het nog in orde komt met je hond.

Is het niet mogelijk röntgenfoto's van z'n rug te laten nemen zodat je weet wat de werkelijke oorzaak is. Als je weet wat er mis is met z'n rug en/of heupen is het misschien ook iets minder moeilijk de voor jou juiste beslissing te nemen.

Onze vorige witte herder gaf ook geen pijn aan. Volgens de DA moest hij behoorlijk wat pijn hebben, hij zakte steeds door zijn achterpoten en kon dan niet meer overeind komen hoe hard hij het ook probeerde.Hij heeft in die tijd ook vaker binnen geplast.

Wij hebben hem ook pijnstillers gegeven en dan ging het weer een dag of zo wat beter, maar we hebben toen ook besloten om hem in te laten slapen. Is geen leven voor een hond om hem zo te zien lijden. Maar het is geen beslissing wat je zomaar even neemt, we hebben er wel tijd voor nodig gehad.

Onze Bo is helaas maar 9 jaar geworden.

Groetjes Annelies

wij hebben een kruising mechel/holl herder gehad
had kanker ,waar wij veel te laat achter kwamen
moet ook veel pijn hebben gehad,maar liet dit nooit merken
sterkte met het nemen van een besluit
gr liesbeth