Ik ben wederom verbaasd door het reukvermogen van een hond.
Mijn man is gisteren tijdens zijn laatste tochtje met de hondenslee, zijn telefoon verloren.
Eigenlijk hadden we, gezien ook de vele regen het ding dus opgegeven (vandaar dat hij nu net pas is gaan zoeken), maar om toch een poging te wagen is hij net met Volchok, een van onze laikareuen, het bos in gegaan.
De aanblik van een grote blubberbende maakte het moraal er niet meer op, maar ze baande zich met zijn tweeen toch een weg door de modderpaden.
De kans leek het grootst betreffend belgerei verloren te zijn in een bochtwerk, dus op de rechte stukken was mijn man niet zo geconsentreerd. Totdat....
Volchok zijn neus de lucht in ging, trekken aan de lijn en zwaar gesnuffel op de grond. Ja hoor daar was de telefoon, die wonder boven wonder dankzij de 'otterbox' zelfs nog functioneerde.
Knap dat een hond, die immers niet weet waar je naar opzoek bent, toch tussen al die lekkere geurtjes, de geur aan een voorwerp van zijn mensen herkent, en dit voorwerp dan selecteerd ondanks dat het een dag en een nacht in de zware regen gelegen heeft.
Ik heb zo nog wel verhalen, van knappe speurprestaties, maar mischien hebben jullie ook wel knappe neuzen verhalen, ik ben er benieuwd naar.



3 doggies

Zo heb ik nog wel meer ervaringen ook met de collie's en mij reu waar ik jaren lang reddingswerk mee gedaan heb..

.
