Grizzly zagen we op marktplaats, Grizzly had een bepaalde uitstraling die ons aantrok, hij was op dat moment 11 maanden toen we hem voor het eerst zagen. de mensen bij wie hij woonde konden hem niet houden vanwege de allergie van hun kind, ze moesten de andere hond ook weg doen werdt er verteld.
Grizzly was onwijs nerveus en we keken naar hem en wisten dat hij het plekje bij ons had verdiend, ook hij had ons hart gestolen .Omdat Grizzly erg mager was en erg aan de diaree was zijn we met hem gelijk de volgende dag naar de dierenarts gegaan, we kregen hem namelijk op een zondag, hij bleek 8 kilo te licht te zijn maar voor de rest gezond.
Hij bleek erg slecht tegen veranderingen te kunnen zodra er ook maar iets verplaatst was raakte hij in de stress, en was hij aan de waterdiaree :-( het heeft bijna 3 jaar geduurd voordat zijn darmen tot rust kwamen en hij vertrouwen in ons en de omgeving kreeg.
Hij kan ook niet zo heel erg goed met vreemde honden overweg maar het gaat perfect met onze eigen honden, en omdat we toch vraagtekens hadden bij bepaalde gedragingen van hem, zoals dat als je gaat rennen hij je pakt in je bovenarm?? hij snuffelt gelijk aan je kruis om het moment dat je hem gedag zegt..duwt echt gewoon je neus erin, visite vind dat dus echt niet prettig...maar ook als vrouwen dr maandelijkse 'gezeur 'hebben dat plakt hij onwijs aan je en wil hij iedere keer op je klimmen maar ZONDER te rijden.. zijn we vragen gaan stellen aan de vorige eigenaren, die nogal kortaf en vreemd reageerde.
Maar na veel vragen bij de vorige eigenaar kwam eruit dat hij van een broodfokker vandaan kwam,
ze vonden hem zo zielig zitten in een hoekje dat ze hem hadden meegenomen.
Het gaat nu iedere dag beter met hem gelukkig!
2 September 2008 - grizzly heeft een aanval gehad,
we vermoeden een epileptische aanval, hij kreeg teveel indrukken,hij is er weer keurig van hersteld, de dierenarts kon niet nagaan wat voor soort aanval het was omdat de totale tijd ongeveer 5 minuten was en zo snel waren we niet bij de dierenarts.
2009 heeft hij weer een aanval gehad, ik ben toen rustig bij hem gaan zitten en tegen degene gezegd die bij me was erop te letten dat er geen vreemde honden of mensen onze kant op kwamen, zodat hij rustig bij kon trekken, we zaten op dat moment bij de Noord AA en ik had geen auto niks...ik heb wel de dierenarts gebeld en die vertelde dat het goed was wat ik deed maar als hij er te lang over deed eruit te komen moest ik op 1 of andere manier toch hun kant op komen...gelukkig heeft het weer maar eventjes geduurd...hij stond gelijk op en stond wankel om zich heen te kijken, we hebben gewacht totdat hij wat steviger op zijn benen stond en zijn toen verder gelopen..rustig naar huis..
nu weten we ondertussen dat hij zichzelf over de rooien helpt als we dus gaan wandelen bij een strand ofzo, dus gaan we niet met de auto weg maar lopen we het stuk naar de noord AA, waar hij ook heerlijk kan zwemmen, dat doet hem héél goed..
hij is ondertussen 6 jaar en wordt in Februarie 7.
het blijft een hond met rare trekken zoals bv als iemand weggaat via de tuin ( ligt een pad achterlangs ) dan loopt hij er heen en bijt hij met zijn voortandjes in iemand zn bovenbeen of billen, en loopt dan heel gauw weg...alsof hij beledigd is dat die persoon wegggaat...
maar voor ons onwijs lief...
hebben jullie dit ook wel eens meegemaakt?
Zoja weten jullie misschien waar bepaalde gedragingen vandaan kunnen komen?
we hebben hem nu zover dat we wel langs een andere hond kunnen lopen, maar niet te dichtbij want als hij de kans krijgt wil hij er toch inhangen...
oja..verlatingsangst heeft hij ook heel erg gehad...
ook alsd we weggaan met hem houdt hij ons angstvallig in de gaten, hij loopt wel rond enzo maar komt regelmatig 'goedkeuring 'halen door middel van een aai over zijn bol...



3 doggies
, dit kan wel eens een levenslang proces worden.