Mijn moeder is in november helaas overleden aan Acute Leukemie.
Haar grootste zorg waren haar kinderen en 2 Engelse Cocker spaniels achter laten.
Ik woonde de laatste jaren weer bij haar in, en mijn zusje woont naast mij.
Gelukkig maar, daarom kunnen we de honden bijelkaar houden en in hun vertrouwde omgeving.
Ik werk fulltime en mijn zusje maar een paar uur per week.
In de ochtend loop ik altijd een uur met ze voordat ik naar mijn werk ga.. dan zijn ze 4 uur alleen en daarna haalt mijn zusje ze op en gaan ze naar haar, of ze gaat lekker bij mij thuis zitten, ook zij wandeld veel met ze.
We waren zo bang dat de honden weg zouden kwijnen..ze waren gek op mijn moeder.
We hebben de honden wel alles mee laten maken, ook gesnuffeld aan mijn moeder toen ze overleden was.
Ik ben dus reuze trots op de Cocker vrienden..de schatten









ook goed dat ze de hele situatie hebben meegemaakt 

