" Jules, ik kan je alleen maar zeggen: kijk naar jouw hond.
Je kan een bepaalde theorie aanhangen en je hond volgens die methode proberen opvoeden, maar als in praktijk blijkt dat het toch niet werkt, of je buikgevoel zegt: hier klopt iets niet, moet je dat gevoel volgen.
Toen wij Nanu kregen, was zij geen gemakkelijke pup. Heel eigenwijs, koppig, bijterig en snel overprikkeld.
We zijn meteen met een puppycursus gestart. Die volgde de dominantietheorie, en omdat ik er toen vanuit ging dat zo'n gedragstherapeut het wel allemaal goed zou weten, ging ik hierin mee. Dikke foute boel!
Ten eerste hadden die fysieke correcties (de tikjes, rukjes en grijpen) een omgekeerd effect: Nanu werd er heel kriegel en geprikkeld van. Ook bij de instructeur zelf.
Ten tweede word je zelf zo wantrouwig naar je hond toe, want de theorie gaat ervan uit dat je hond je constant een loer wil draaien, jou wil domineren, je van je plaats wil stoten, enz. Het resultaat bij ons: hond en wij gingen NAAST elkaar leven ipv MET elkaar. Geen geschikte opvoeding dus.
Een nieuwe trainster volgde een andere theorie, weet niet of die eigenlijk een naam heeft, maar ging uit van positieve gedachte, belonende aanpak, gedag ombuigen ipv corrigeren.
Wat een wereld van verschil! De hond legde nu wel contact met ons, we kregen eindelijk onze knuffelmomenten, we kregen haar dingen aangeleerd!
Nu is ze een heerlijke, lieve, aanhankelijke hond. Is ze perfect? Nee, hoor, maar ze is mijn beste maatje, mijn lieve metgezel, ze is onze beste vriendin en volwaardig familielid.
Wat ik dus eigenlijk wil zeggen (

), het is goed dat je de verschillende opvoedtheorieen doorneemt, je goed inleest, maar vertrouw op je eigen gevoel. Pluk er de dingen uit die voor jou en je hond werken.
"