Ik heb toevallig ook een york gehad, iets jonger met dezelfde problemen. Het zal bij jou misschien wat langer duren omdat die van jou 7 maanden is, die van mij pas 4 maanden toen ik hem kreeg. Deze kwam van een puppymill en vervolgens weg gedaan omdat hij uitviel naar de kids (eigen schuld waarschijnlijk) en maar niet zindelijk wou worden (mi gaddo het was nog maar een pup!)
-Regelmatig mee naar buiten, net als bij een hele jonge pup. Elke 2 uur ofzo en direct belonen als hij zijn behoefte buiten doet met een zachte vriendelijke stem en wat lekkers. Vooral niet te luid en te enthausiast want dan zal hij misschien schrikken.
-Doe dit bij voorkeur in de tuin of anders dicht bij het huis zodat het wel sneller vertrouwd is, anders zal hij door de stress zijn behoefte misschien niet kunnen doen. Elke dag dezelfde plek, regelmaat en duidelijkheid is goed voor dit soort hondjes.
-Kranten vind hij waarschijnlijk geen prettig materiaal, probeer iets zachters wat geen geluid maakt, je hebt ook van die speciale puppy pads te koop. Zelf heb ik nooit kranten gebruikt maar hem gewoon veel uitgelaten.
-En met veel liefde red je het wel inderdaad 
Maar let wel op de signalen die hij af geeft, vind hij het niet prettig, of probeert hij weg te komen, laat hem. Anders wil hij nog minder contact. Zorg ervoor dat hij de aanwezigheid van mensen als iets prettigs gaat zien. Beloon hem als hij contact met je zoekt met iets lekkers en een aai, niet over het hoofd maar de borst of zij bijvoorbeeld, is stukken minder intimiderend en voelt prettiger. En laat hem ook gewoon regelmatig met rust, dus lekker liggen in dus dat mandje, maak dit tot zijn eigen veilige plekje waar hij zich kan terug trekken en benader hem niet als hij hier zijn rust zoekt, het is zijn plekje.
-Rustig mensen en kinderen aan hem voorstellen laat de mensen laag zitten met hun zij naar de hond toe. Vraag mensen de hond beslist niet aan te kijken maar juist de andere kant op te kijken, dit zal een kalmerend effect hebben. Benader SAMEN met het hondje de mensen op zijn tempo en laat het hondje snuffelen en laat de mensen vooral niet meteen aaien of wat dan ook. Laat ze eerst stil zitten. Geen onverwachte snelle bewegingen maken. Als hij is gekalmeerd kunnen ze het hondje misschien een brokje aanbieden of iets lekkers en hem proberen aan te raken, ook niet over het hoofd en niet te enthousiast.
-Stel hem voor aan andere honden met stabiele rustige karakters. Laat ze vooral hun gang gaan, de honden weten zelf vaak wel hoe ze moeten reageren. Niet aan een korte strakke lijn of wat dan ook, laat de hond de honden op zijn manier benaderen. Hier kan ik helaas verder niet veel tips over geven, die van mij was dol op andere honden en niet bang, maakte niet uit welk ras of geslacht. Ik weet trouwens ook niet of die van jouw ook schuw is voor honden of alleen mensen..?
-Dat spelen kun je vast altijd nog wel leren als hij minder schuw is. Waarschijnlijk vind hij het een beetje eng (slechte ervaringen) kijkt hij bijvoorbeeld weg van het speeltje?
-Til hem naar de plek waarvan je wilt dat het zijn vaste poep/plas plek wordt en laat hem hier rustig rondlopen. Beslist niet meetrekken, dan gaat hij de wandeling nog erger vinden. Afhangend van de plek los of aan lange lijn, omheind veld los, de rest lange lijn die je kort kunt houden mocht het nodig zijn. Beloon hem waarneer hij op je let of bij je komt. Dit zal hem enthousiast maken om in je buurt te blijven en op je te letten. Als het met een plek lukt, kun je proberen verschillende plekken te verkennen en de wandeling steeds verder uit te breiden. Vanzelf zal hij alles stukken vertrouwder vinden.
Als er verder nog problemen zijn kun je altijd hulp vragen om dit forum maar mocht het echt niet gaan kan het beter zijn om een GT in te schakelen. Wel eentje die werkt met positief opvoeden en bij voorkeur iemand die ervaring heeft met schuwe hondjes als deze.
Het zal misschien wat tijd kosten om van hem een stabiele, sociale en gelukkige hond te maken maar als het eenmaal lukt, heb je echt een maatje voor het leven!! En ik kan het weten haha
