Net met Sam naar het bos geweest. Lekkere wandeling was mijn gedachte. Dat was blijkbaar ook Sam z'n gedachte, maar die strookte helaas niet met de mijne. Het loslopen is nog iets wat we flink moeten oefenen. Eigenlijk niet het loslopen, maar het hier komen. Het begin ging prima, af en toe even bij me roepen, deed 'ie ook gelijk, uiteraard flink beloond. Vervolgens kwam er een vrouw aan op de fiets, met wat ik denk dat een stafford was. Sam bij me geroepen, vrouw sloeg af. Sam weer los, rent 'ie als een bezetene weer terug, achter de stafford aan. Gelukkig een lief teefje, even gespeeld. Meestal volgt Sam me als ik dan de andere kant op loop, nu dus niet. Hem aan de lijn gedaan en onze weg vervolgd. Even later weer los, rent 'ie gewoon weg! Ik roepend en vloekend als een visw**f door het bos.... Ja hoor, meneer had het leuke teefje weer gevonden. Pff, hij bezorgt me nog eens een hartverzakking, weglopen is iets dat 'ie nog nooit heeft gedaan. Gelukkig was de vrouw ook erg vriendelijk, ik schaamde me dood natuurlijk, 'sorry, sorry'. Ben er even flink gefrustreerd door, het ging zo goed. Meneertje komt in ieder geval voorlopig niet meer los, heb een 10-meter lijn, dus dat wordt flink trainen..



3 doggies


). 


