Ja ik was toen ook even goed in paniek Marianne. Hij is zowiezo een heel rustig hondje van karakter. Echt zo ontzettend lief, zal eerder terug uit gaan dan iets uit te spoken en toen ineens was ie op avontuur gegaan.
Maar echt waar, de hele weg terug van Lithoijen naar Schaijk heeft ie me zo ongeveer lachend zitten aankijken alsof hij wilde zeggen. Ik heb me toch lol gehad Hetty dit was cool.
Zo had ik met Myla toen we die net een dag hadden ... Ik woonde toen nog niet bij mijn zus maar zou tussendoor even snel bij de honden gaan kijken. Micky kwam me beneden tegenmoet gerend, heel blij en vrolijk ... maar geen Myla te zien. De deur naar boven stond wel open maar ja, een hummel van 6 en halve week verwacht je niet dat die naar boven kan komen. Ze was echt heel klein nog. Dus ik buiten zoeken, een gat onder bij de poort zag ik en ik inschatten of ze daar doorheen zou kunnen kruipen. En al schrik he, aan Micky vragen "Waar is Myla dan Mickje?" ... En Micky bleef maar naar boven kijken, dus ik uiteindelijk naar boven gegaan met Micky op mijn hielen. Op de trap tegen hem kletsen "Micky jij kan wel naar boven lopen maar daar is Myla toch te klein voor schat. Kan nog niet he". Nou tot ik dus boven aankwam.
Lag mevrouw prinsheerlijk op het bed van mijn zus ... genesteld op een kopkussen tegen het hoofdeind van het bed. Heerlijk te slapen. En zoooo lief. Dus haar maar weer opgepakt, beneden neergezet en de deur naar boven dicht gedaan want dat is toch niet goed. Zo'n kleine hummel aan het traplopen.