Joke (gast)
Eind augustus is onze 12-jarige maltezer overleden, een teefje. Pluche was een zeer lief en volgzaam beestje,nooit geen problemen gehad.
Nu hebben wij opnieuw een maltezer van 6 maanden, een reutje. Hij kan zeer lief zijn en verstaat ook al redelijk veel. Hij is enorm aan mij gehecht en verliest mij zelden uit het oog. Toch merken wij dat de opvoeding veel intensiever moet gebeuren dan bij ons vorige hondje.
Nu is het zo dat ik in een rolstoel zit en bij bepaalde handelingen hulp nodig heb van mijn ouders. En daar zit het probleem dat hij telkens heel hard blaft en zelfs gromt (met de neiging te happen)als ze mij helpen.
Bijvoorbeeld als we weggaan met de auto. Bo zit in de auto, meteen blaft en gromt hij tot ik ook in de auto zit. Van zodra ik in de auto ben, stopt hij en ligt hij rustig. Ook bij het uitstappen. Hj ziet dat ze mij gaan helpen om in mijn rolstoel te zetten en hij wordt heel kwaad. Als ze hem dan uit de auto willen halen, is hij nog steeds kwaad.
Of als ik hulp nodig heb om op de bank te zitten/ liggen, begint hij te grommen en te blaffen naar mijn ouders (of bijten in hun broek).
We hebben al geprobeerd van te negeren of luid NEE te roepen, maar dit helpt niet echt.
Het is niet zo dat hij een slechte relatie heeft met mijn ouders. Hij kan ook zeer lief zijn met hen en knuffelen.
Weet er iemand raad want ik wil echt niet dat hij een agressief of gefrustreerd hondje wordt? Met Pluche hebben wij dit nooit gekend dus is het moeilijk om hiermee om te gaan.
