Hoi Astrid,
Voor mij is je hondje niet onderdanig, maar onzeker.
Daantje had ook de neiging om voor mensen direct op haar rug te gaan liggen. Voor mij niet wenselijk.
Ik ben haar gaan belonen met voertjes als ze bleef staan. Negeren op het moment dat ze op haar rug lag en belonen als ze ging staan.
Ik ging haar ook pas aanhalen (van onderen - op de borst of op de zijkant - en níet van bovenaf) als ze recht op stond.
Bij andere honden is dat lastiger. Dan doet Daantje het nog steeds. Komt er een andere hond aan die ze nog niet eerder heeft gezien?
Óf ze wil wegrennen, óf ze ligt direct op de rug. Kent ze de hond? Dan voert Daantje de leiding en is ze een behoorlijke bitch. Dan zou ik haar niet dominant noemen, maar gewoon zeker van haar zaakjes.
Het gaat gelukkig steeds beter. Bij mensen voelt ze zich nu goed. Bij andere honden, tja, blijft lastig maar gaat ook steeds beter. De tijd dat ze op haar rug ligt, wordt steeds korter.
Er zijn genoeg 'minder heftige' signalen die een hond kan afgeven om te laten zien dat hij niet de boventoon hoeft uit te voeren dan op de rug liggen. Voor mij is op de rug liggen zoals Daantje doet zonder voorafgaand conflict of zonder aanleiding, te extreem.
Kijk eens in wat voor situaties je hondje op de rug gaat liggen.
Ik 'vind dat erg interessant en verrassend om naar te kijken. Daantje doet het alleen als de andere hond haar direct benaderd.
Komt hij rustig aan en kunnen ze goed 'communiceren' vantevoren (wegkijken, snuffelen, tongelen, niet recht op de ander aflopen, enz) dan hebben de honden duidelijk genoeg aan elkaar laten zien dat ze geen conflict willen, dat het ok is. Dan is het niet nodig om dat aan te geven door op de rug te gaan liggen.
Zou ze nou te ver gaan bij een andere hond/ zijn grenzen overschreiden? Dán zou het terrecht zijn als ze een correctie krijgt en op haar rug gaat liggen. Maar ze spreekt voldoende hondentaal, om het niet zover te laten komen.
Je kan je hondje ook zekerder krijgen door bepaalde oefeningetjes te doen.
Met Daantje ging ik 'speuren'/ zoeken. Een kartonnen doos bijvoorbeeld, verstopte ik een voertje in, dan mocht zij die pakken. In het begin durfde ze niet. Ze bleef maar afwachten wat ik zou doen.
Ik liet haar 'zelf het voertje zoeken, zonder aanmoedigingen. Het duurde even, maar ze begon steeds meer zelf te durven.
Nu kwispelt ze er bij, niet normaal. Ze heeft veel meer 'lef' gekregen en daar ben ik blij mee.
De hondentaal spreekt ze nog steeds prima, maar ik zie haar liever zeker en dat ze zich prettig voelt, dan onzeker. Want helaas spreken andere honden die 'hondentaal' soms minder (door stress/ hypergedrag/ doordat de baas er nooit iets mee gedaan heeft - wordt er niet op gereageerd, dan heeft het geen functie meer. Dus gebruikt de hond het ook niet meer)
Je hebt zekere en onzekere hondjes en ik vind dat je onzekere hondjes best mag helpen meer zelfvertrouwen te geven 
Zo ver mijn idee 
Groetjes Marit