Lieve mensen,
Vanmiddag hebben mijn man en ik de urn met de as van Puck opgehaald bij de dierenarts.Het was weer zo'n moment dat,bij het zien van deze urn,ik de tranen de vrije loop liet. Ik kreeg een vreemd gevoel van binnen en durfde de urn eerst niet aan te raken.We hebben nog even gepraat met de assistente die erg veel medeleven toonde en alle tijd voor ons had.
Toen we thuis kwamen met Puck zat er ook nog een hele lieve kaart van hun in de bus.Ze hadden een afdruk van Puck z'n poot op de kaart gezet!Een laatste groet!Zo geweldig ontroerend. Wat 'n team!
Nu is Puck weer bij ons en brand er een kaarsje bij z'n urn. Al z'n spulletjes heb ik erom heen verzameld en lijkt het op een klein altaar.Een plekje om even stil te staan en hem te herinneren wanneer de behoefte er is.
Het is nu zo definitief en dat realiseren we ons nu heel goed.
Lieve mensen,heel veel plezier en geluk met jullie maatjes en tot schrijfs!
Jeannette



3 doggies



