Zijn bruin en blauwe ogen, zijn witte vacht, het voelt zo fijn, het voelt zo zacht. Hij kijkt omhoog, hij kijkt me aan. Wat ben ik blij met zijn bestaan. Als ik me even minder voel, geeft hij me weer geluksgevoel. Hij bewaard geheimen, hij verteld niks door en toch is er altijd een luisterend oor. Een lik, een poot, een kop op mijn schoot, hij is mijn trouwe huisgenoot. Ik kan hem niet missen, ik wil hem niet kwijt, toch komt het afscheid, tot mijn spijt. Maar Ghenghis blijft mijn vriendje, voor ALTIJD!
#56 in Liefde is....
7 punten
·
22 stemmen
