Daar liep ik dan met kleine Marley, een labradorpupje van 17 weken, door de straat. Marley al erg enthousiast omdat er allemaal witte steentjes(hagel) uit de lucht kwamen vallen. Dit had hij nog nooit meegemaakt. Hij vond het wel erg leuk, ontdekte snel dat hij het ook kon opeten. Maar toen kwam de vuilniswagen de straat in rijden. Marley bleef stokstijf staan. Wat een raar geluid maakt dat grote ding. Dat grote ding ging ook nog eens vlak naast ons stil staan met de muziek keihard aan. Marley zijn kopje gaat schuin van de ene kant naar de andere. Hij begint te kwispelen: 'kan dat grote oranje ding ook praten net zoals mijn baasjes'. Vervolgens begint hij enthousiast te blaffen, komen er twee vuilnismannen de wagen uit om de kliko's te legen. Marley schrikt zich kapot en rent naar mij toe. 'Vrouwtje, er komen mensen uit dat ding'.
Haha, ik moest zo lachen. Ondertussen wil Marley nog steeds niet verder lopen. De vuilnismannen zien dit en maken wat opmerkingen. Marley word nu helemaal gek. Hij rend rondjes en kijkt me aan. Dan gaan de vuilnismannen de wagen weer in en ze rijden weg. En Marley kijkt mij weer aan 'zullen we er achter na rennen??'. Hij begint al met rennen.. hahaha.. de grote oranje vuilniswagen achterna, kijken of hij sneller kan rennen..
Haha, ik moest zo lachen. Ondertussen wil Marley nog steeds niet verder lopen. De vuilnismannen zien dit en maken wat opmerkingen. Marley word nu helemaal gek. Hij rend rondjes en kijkt me aan. Dan gaan de vuilnismannen de wagen weer in en ze rijden weg. En Marley kijkt mij weer aan 'zullen we er achter na rennen??'. Hij begint al met rennen.. hahaha.. de grote oranje vuilniswagen achterna, kijken of hij sneller kan rennen..