verdriet

Annick, ik weet wat het is om je maatje je vriendinnnetje je hondje kwijt te raken aan een ziekte of door ouderdom.En de ziekte die jou hondje helaas had is een zeer ernstige,waarbij je hondje heel veel hoofdpijn heeft gehad.Dat ze toch nog vijf jaar bij jullie is geweest mag al bijna een wonder heten.Neemt niet weg dat je nu met het gemis om moet zien te gaan.En dat valt niet mee.En het duurt lang voordat je het een plekje kan geven.Mijn hond is in september verleden jaar overleden en ondanks we al weer 10 maanden verder zijn mis ik er nog elke dag.De scherpe kantjes gaan er wel al wat af maar soms kan ik weer spontaan een huilbui krijgen want helaas je kan ze nooit meer knuffelen of even lekker vertroetelen,maar weet één ding vergeten doe je ze nooit want er is voor altijd in je hart een plekje voor je kleine schat,heel veel sterkte,lieve groetjes helene

Sterkte met je verlies. Wij hebben in april ook onze hond in moeten laten slapen. Ze had een aandoening aan haar zenuwen, waardoor ze verlamd raakte.

Vreselijk, veel sterkte...

ken geen gelijkwaardig verhaal maar begrijp je verdriet heel veel sterkte met je verlies!!!

den