Ik heb Trixie een boomer hondje 4 jaar geleden opgehaald bij een gezin toen was ze 5 maanden oud.Het gezin kon niet meer voor Trixie zorgen,geen tijd meer.
Ze kwam meteen op mijn schoot en ik kreeg een wasbeurt van haar, het eerste contact was gelegd.Ik was meteen helemaal weg van haar,zo vrolijk,ze ging ook zo met me mee alsof ze me al kon.
Meteen naar de dierenarts gegaan voor een onderzoek,ze moest nog een aantal inentingen hebben,een chip geplaats,ze was wel wat te zwaar,verder was alles prima in orde.
In het begin deed ze nog wel haar behoeftes binnen,maar kreeg al gauw door dat ze die buiten moest doen
Ze is heel nieuwsgierig en in het begin ook zeer ontdeugend 
(wat dingentjes kapot bijten zoals kussentjes, kranten,telefoonboek,tafellaken er aftrekken,maar gelukkig nooit mijn schoenen).
Ze maakt nu niets meer kapot, maar ontdeugend is ze nog wel, dat maakt haar ook zo leuk,ze heeft een eigen willetje,dat vind ik prima zo.
We wandelen 4 keer soms 3 keer per dag we beleven daar beide veel plezier van.
Ik hoop dat we nog lang samen kunnen blijven.
Ze kwam meteen op mijn schoot en ik kreeg een wasbeurt van haar, het eerste contact was gelegd.Ik was meteen helemaal weg van haar,zo vrolijk,ze ging ook zo met me mee alsof ze me al kon.
Meteen naar de dierenarts gegaan voor een onderzoek,ze moest nog een aantal inentingen hebben,een chip geplaats,ze was wel wat te zwaar,verder was alles prima in orde.
In het begin deed ze nog wel haar behoeftes binnen,maar kreeg al gauw door dat ze die buiten moest doen
Ze is heel nieuwsgierig en in het begin ook zeer ontdeugend (wat dingentjes kapot bijten zoals kussentjes, kranten,telefoonboek,tafellaken er aftrekken,maar gelukkig nooit mijn schoenen).Ze maakt nu niets meer kapot, maar ontdeugend is ze nog wel, dat maakt haar ook zo leuk,ze heeft een eigen willetje,dat vind ik prima zo.
We wandelen 4 keer soms 3 keer per dag we beleven daar beide veel plezier van.
Ik hoop dat we nog lang samen kunnen blijven.