Gistermiddag over zessen stopte de blauwe auto voor de winkel. Toen Moira uit de bench stapte sloeg mijn hart een slagje over. Wat is ze mager! En wat een popje! Moira is thuis!
De brokken waren in een paar seconden opgeschrokt, het lijkt wel of ze een week geen eten heeft gehad. Het arme beestje. Nieuwsgierig snuffeld ze overal rond. De rubber kip vind ze geweldig! En Gusje kijkt gelaten toe. Over een tijdje spelen ze samen, dat zit wel goed.
De avond valt en we gaan lekker slapen. Gusje ligt onder het dekbed in mijn holletje zoals gewoonlijk, en Moira heeft een knaagbotje gevonden en ligt op het dekentje in de gang. Steeds komt ze even kijken. Het duurt niet lang of ze ligt naast me en legt haar kin op mijn hand. Een diepe zucht en ze valt tevreden in slaap.
De brokken waren in een paar seconden opgeschrokt, het lijkt wel of ze een week geen eten heeft gehad. Het arme beestje. Nieuwsgierig snuffeld ze overal rond. De rubber kip vind ze geweldig! En Gusje kijkt gelaten toe. Over een tijdje spelen ze samen, dat zit wel goed.
De avond valt en we gaan lekker slapen. Gusje ligt onder het dekbed in mijn holletje zoals gewoonlijk, en Moira heeft een knaagbotje gevonden en ligt op het dekentje in de gang. Steeds komt ze even kijken. Het duurt niet lang of ze ligt naast me en legt haar kin op mijn hand. Een diepe zucht en ze valt tevreden in slaap.
Meer foto’s bij dit verhaal
