een echte teddy beer

Gister waren ik en mijn vriend naar een verjaardag geweest en waren vrij laat weer teug.
Ik was doodop en plofte op de bank.
Het duurde niet lang of mijn grote teddy beer Bonky lag bij me.
Hij legt dan zo lief zijn koppie op mijn schoot en kijkt me echt zo aan van wat ben ik blij dat je weer thuis bent.
Ik keek hem aan en smolt zoals ik altijd van dat lieve koppie smelt.
Mijn vriend en ik hebben toen zijn riem gepakt en ondanks dat we moe waren hebben we genoten van een wandelling van een uur lang met Bonky.
Het is net een kleine struikrover als je hem zo door de struiken ziet spitten prachtig om te zien gewoon.
Ik ben doorgaans een beetje bang op straat als het donker is en elke keer als ik wat hoorde liep ik even wat langzamer om te kunnen zien wat dat was en onze schat die normaal giga trekt leek er echt rekening mee te houden en liep op die momenten wat langzamer en dichter bij me.
Ik blijf er bij dat handen heel bijzondere vrienden zijn en dat als je er eenmaal een hebt ook nooit meer zonder kan hoe erg je ze soms ook achter het behang zou willen plakken.

groetjes Roxy en Bonky