Haaai!
Ik laat drie keer in de week een volwassen labrador uit.
Een ontzettend lieve hond maar wel een hond die wat onzeker en angstig is.
Nu is hij sinds korte tijd chemisch gecastreerd en is al wat minder angstig en al wat zelfverzekerder.
Als hij los loopt ( echt los van de lijn ) dan luistert hij niet naar me, hij komt helaas nauwelijks terug als ik hem roep en heeft echt letterlijk "het schijt aan me", zoals iemand dat weleens heeft gezegd.
De hoeveelheid prikkels van buiten ( alle lekkere geurtjes ) nemen vaak de leiding en dat zorgt er voor dat hij absoluut geen oog voor mij heeft.
Als het even tegen zit en hij komt een hond tegen hem die hem niet zo aan staat dan loopt hij vaak "weg", of hij richting huis loopt weet ik niet maar dan gaat m'n hartje sneller kloppen, ik kan roepen wat ik wil, weglopen of als een malloot weg rennen om zijn interesse te wekken maar hij kijkt niet op of om.
Ik laat hem al een paar maanden uit en we zijn al wel aan elkaar gewend, ... hij is een ontzettend kroelkont en wilt het liefste spelen als hij binnen is.
Ik probeer op allerlei manieren zijn interesse te wekken maar hij "hapt" niet toe, ... wat kan ik hier nu nog aan doen?
Hoe kan ik hem nog beter naar mij terug laten komen?
Ik laat hem niet heel erg vaak los omdat hij ten eerste ook niet mee loopt maar echt bijna 20 minuten op dezelfde plek aan het snuffelen is en als hij dan komt en hij komt een hond tegen die iets te zelfverzekerd is naar hem toe( dus een hond die gromt en blaft ) dan schiet hij er als een angsthaas vandoor.
Gelukkig doe ik hem vaak aan de lijn en dan laat ik hem los lopen met de lijn op de grond, dan heb ik mijn Border Collie die hem terug haalt en vast houd als hij er vandoor schiet. Aangezien een hond toch iets sneller loopt als mij.
Op die manier kan hij toch wel een beetje los lopen en is mijn Border in dat op zicht mijn rechterhand.
Maar het liefste laat ik hem altijd lekker los lopen , want dat is zowel voor mij als voor hem fijner!
Al lijkt hij er niet minder van te genieten als hij aan de lijn zit, hij is ontzettend makkelijk en als hij maar kan snuffelen dan is hij een tevreden hond!
Het belemmert mijn plezier voor uitlaten absoluut niet maar ik vroeg me af wat ik hier aan zou kunnen doen, eventueel?
Ook hebben we nog een probleempje.
Vanmiddag ( en dit gebeurd ook regelmatig ) kwamen we een andere labrador tegen.
De andere labrador maakte aanstalten om te snuffelen / en even kennis te maken.
Mijn uitlaathond leek dit ook te willen dus ik liet hem wat vieren.
Inplaats daarvan leek hij het vuur wel in zijn ogen te krijgen en blafte in ene dominant naar de andere hond, hij trok als een gek en bokte als een paard heen en weer.
Het leek meer dominantie want agressie zit er echt niet in? Maar ik kreeg hem nauwelijks mee want het leek wel alsof hij iets duidelijk wilde maken aan die andere labrador.
Waarom zou hij dit doen? Wat kan ik hier aan doen?
Uiteindelijk viel ik bijna over hem omdat ik nauwelijks vooruit kwam en ik had nog twee andere hondjes bij me.
Zoals ik al zei het is een hele lieve hond, maar hij geeft heel vaak tegenstrijdige signalen, ...
Heeft iemand misschien tips of adviezen voor mij?
Ik ben hondenuitlaatster en geen hondentrainer, ik word niet betaald om honden op te voeden maar wel om ze uit te laten en ze lol te laten hebben!
Maar ik wil de uitlaatbeurt natuurlijk zo aangenaam mogelijk maken, zowel voor de honden als voor mij.
Groetjes,
Denise






