Dit is een aangevraagd en goedgekeurd SA.
Wij hebben gister een pupje gekocht, achteraf blijkt dat ze bij een broodfokker vandaan komt. En wel bij een bekende uit hapert/ bladel.
Op internet kwamen we een advertentie tegen van pupjes, het ras wat wij zochten en het waren er slechts 2. Ook bij andere advertenties kwam er verder niks naar voren. Wij dus een afspraak gemaakt, en verder geen research gedaan over de adverteerder. Dat leek mij tenslotte niet nodig gezien dit de enigste advertentie was van die mensen. Ook adverteerden ze niet onder een kennelnaam o.i.d., maar gewoon onder de voornaam van mevrouw. Danielle.
Op het eerste gezicht zag het er allemaal goed uit. De pups waren allemaal vrolijk en gezond om te zien (mooie vacht, schone verblijven, loslopende ouderhonden, schone ogen en achterwerken) alleen de kenmerken van een broodfokker waren wel aanwezig. Meerdere rassen (al waren het er maar 3 wat best kan op een boerderij (hebben m’n ouders ook)), moederhond van het ras dat wij hebben gekocht was er niet e.d.. Je mocht geen foto’s maken (heb ik niet gevraagd, maar er hing een sticker op het hek).
Ondanks de alarmbellen die bij mij rinkelde hebben we toch het vrolijke pupje meegenomen waarvoor we kwamen. De pups waren tenslotte op het oog gezond (geen tekenen van kennelhoest, mooi ontspannen buikje, glimmende vacht en ogen, schone oortjes) en ik heb er meerdere nagekeken (ook van de andere rassen, het waren 6 pupjes totaal). Wat de fokster mij vertelde is dat de pups pas bij 7 weken afgespeend werden, soms later, net hoe het het beste uit kwam, maar absoluut niet voor de 7 weken. Tot op heden is de pup nog steeds gezond, ze eet, drinkt, plast en poept en rent vrolijk alle kanten op. Het is echt een guitig ding om te zien.
Toch zaten de meerdere rassen me dwars, net als dat ik de ouderhond niet heb gezien.
Ook kregen we in het koopcontract regeltjes die mij raar in de oren klonken.
Hond mag geen snoepjes of kauwbotjes, en enkel royal canin voer omdat je anders kans op een darminfectie/ diarree hebt. Pup moet tot de cocktail-enting op eigen terrein blijven en uit de buurt van andere honden, om besmetting via virus te voorkomen e.d..
Wat ik dan weer wel goed vond uit het contract is dat mocht de pup ziek worden of overlijden binnen een half jaar, dan kan het op hun kosten naar de dierenarts of eventueel terug voor het aankoopbedrag.
Ik ben vanmorgen dus op google gaan zoeken, en verdomd, het blijkt een hele bekende broodfokster te zijn! Mensen waarschuwen allom dat je daar geen pupje moet halen, en alle horrorverhalen schieten je voorbij. Over pups die na een paar dagen doodziek worden of zelf overlijden e.d.!
Nu zit het mij behoorlijk dwars dat wij daar aan mee hebben gewerkt, en heb ik dus vanmorgen ook gelijk de fokster gebeld met de vraag of de pup eventueel terug kon. Dit was eventueel geen probleem, ze had er al andere kopers/ geïnteresseerden voor. De reden die ik heb opgegeven is ‘’mijn kind lijkt allergies voor de hond’’. Nadeel alleen, het ras wat wij hebben staat bekent als hypo-allergeen. Nu werd mij dus aangeraden de hond te wassen (om haar van de vezels en haren van de andere honden te ontdoen) en het even aan te kijken.
Mijn vriend is momenteel aan het werk, maar hij wilt de pup graag houden. Hij zegt ‘’ze is gezond en vrolijk, aan haar merk je niks en wie weet waar ze anders terecht gaat komen! Als ze er nu al nieuwe kopers voor heeft, dan heb je er alsnog niks aan om haar terug te brengen want de fokker verliest er niks op..’’.
En hij heeft gelijk wat dat betreft. Die fokster gaat wel door, ze fokken 1 nestje max per jaar bij een teef, soms zit er zelfs 2 jaar tussen. Omdat er ouderhonden los liepen over het erf zullen ze dus heus niet allemaal in een kennel zitten. Maar omdat er geen mogelijkheid was om de moederhond te zien twijfel ik daar enorm over..
Het zit mij behoorlijk dwars dat we hebben meegewerkt aan de broodfok, en mijn gevoel zegt dus ‘’terug brengen en geld terug vragen al dan niet eisen.’’. Als ik dit vooraf had geweten dat zij een broodfokker was i.p.v. hobbyfokker dan hadden we er nooit heen geweest.
Mijn vriend zegt ‘’het zag er goed uit, de pups zagen er gezond en vrolijk uit, het waren schone puppybakken en de ouderhonden zagen er ook gezond uit. Zij hadden het zelfs beter voor elkaar als het asiel! Je schiet er niks mee op de pup terug te brengen want hun maken er geen verlies mee. De pup is nu nog steeds gezond en vrolijk dus aan haar merk je ook niks. Mocht ze toch ziek worden kan ze altijd nog terug of op hun kosten behandeld worden. Daarbij is het ruim 2 uur rijden, 4 uur retour dus hartstikke zonde van de benzine!’’. Maar aan de andere kant wil hij mij ook niet ongelukkig maken, en met de wetenschap dat ik de broodfok heb geholpen ben ik dat wel, wat ook tot slapeloze nachten heeft geleid.
Tegen onze familie durven we de waarheid ook niet te zeggen. Nu weten ze nog niet eens dat er een pup is, maar vanavond en morgen krijgen we ze grotendeels op bezoek. Ook daarover twijfel ik wat we ze gaan vertellen. Daarom zou ik haar het liefste nog vandaag terug brengen dat ze helemaal nergens vanaf weten. IK schaam me diep..
Maar als we het ze vertellen, gaan we dan voor de leugen van hoe het hoort te zijn ‘’vrolijke pupjes die we meerdere malen hebben bezocht, en nu oud genoeg waren om mee te mogen, komen van een mooie boerderij met meerdere honden.’’, of zeggen we dan de zwarte waarheid ‘’ze komt bij een beruchte broodfokker vandaan, en we hebben haar de eerste keer dat we keken ook gelijk meegenomen.’’?
Ik ben bang dat ze ons zullen veroordelen als we de waarheid zeggen. En dat ze boos en teleurgesteld zullen zijn omdat we beter hadden moeten weten. En dat is ook zo. We hadden beter moeten nadenken voor dat we het contract tekenden. We hadden moeten googlen op de eigenaar en woonplaats, en we hadden minstens 2 keer moeten wezen kijken. Maar dat hebben we niet gedaan. We waren egoïstisch, en vonden het te ver weg om een keer extra voor te rijden, helemaal omdat de pups 1 augustus geboren zijn en ze anders al tegen of over de 10 weken zouden zijn als we der zouden kunnen halen. We waren dom, en ik weet het. Met als gevolg dat hier nu een vrolijke onschuldige pup rondrent, en ik er met pijn in m’n hart, en een brok in m’n keel naar kijk hoe zij haar nieuwe wereld ontdekt. Tranen in m’n ogen omdat ik weet wat zij is, waar zij vandaan komt en wat haar moeder is. En ik heb daar aan meegewerkt en daar voel ik me nu ontzettend schuldig over.
Nu zit ik enorm in dubio wat te doen..
Moeten we haar houden of terug brengen en de 400 euro die ze gekost heeft terug eisen?
Wat zeggen we tegen anderen? Ik weet het echt niet..
Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen met advies..
Ik ben allang al blij dat ik het van me af heb kunnen schrijven, dat lucht al enorm op..














