Hondenforum afscheid
HondenForum > Afscheid en memoriam > afscheid
Janca & Luna{Sint Bernard)
Afscheid. Geschreven door mijn dochter de dag voordat we onze new foundlander Corby helaas moesten laten inslapen.
De zon scheen op die avond, er was haast geen wind en de vogels floten nog even een hun lied voor ons. Ik wist niet of ik je hier nog een plezier mee deed, je vond wandelen al een tijdje niet meer zo leuk. Het leek wel of met iedere paar passen er wat meer levenslust uit je werd gezogen. Af en toe bleef je ook stil staan, keek je me met grote ogen aan en gebaarde naar mij dat je naar huis wou want je was te moe om nog verder te lopen. Denkbeeldig sloeg ik een arm om je heen en we liepen toch maar verder..
'Dit is de laatste avond dat we samen zullen wandelen' zei ik. Maar jij keek niet op of om, je had me blijkbaar niet gehoord. Met de tijd was je er ook wat doof geworden. De kwispelende staart van vroeger was nergens te bekennen, en hoe lang was het wel niet geleden dat ik stevig door moest lopen? Omdat jij aan het einde van de riem liep? Nu is dat net andersom. Alleen liep ik wel wat langzamer voor jou.
Woorden kwamen me op dat moment echt tekort. Ik wist niet wat ik moest zeggen, en al zou ik dat hebben geweten dan is het nog maar de vraag of jij het begrepen zou hebben.
Ik dacht vooral terug aan de tijd dat je nog een puppy was, ik was ook nog niet zo oud een jaar of 4 geloof ik. Je was zo schattig weet ik nog, heel klein en je leek net een bolletje wol met dat vele zwarte haar, Ik baalde er dan ook verschrikkelijk van toen je alsmaar groter en groter werd.
Was je nu nog maar dat schattige zwarte bolletje.. was je maar altijd klein en jong gebleven, dan had je ons ook niet hoeven verlaten;
Lieve Corby Rust Zacht .
De zon scheen op die avond, er was haast geen wind en de vogels floten nog even een hun lied voor ons. Ik wist niet of ik je hier nog een plezier mee deed, je vond wandelen al een tijdje niet meer zo leuk. Het leek wel of met iedere paar passen er wat meer levenslust uit je werd gezogen. Af en toe bleef je ook stil staan, keek je me met grote ogen aan en gebaarde naar mij dat je naar huis wou want je was te moe om nog verder te lopen. Denkbeeldig sloeg ik een arm om je heen en we liepen toch maar verder..
'Dit is de laatste avond dat we samen zullen wandelen' zei ik. Maar jij keek niet op of om, je had me blijkbaar niet gehoord. Met de tijd was je er ook wat doof geworden. De kwispelende staart van vroeger was nergens te bekennen, en hoe lang was het wel niet geleden dat ik stevig door moest lopen? Omdat jij aan het einde van de riem liep? Nu is dat net andersom. Alleen liep ik wel wat langzamer voor jou.
Woorden kwamen me op dat moment echt tekort. Ik wist niet wat ik moest zeggen, en al zou ik dat hebben geweten dan is het nog maar de vraag of jij het begrepen zou hebben.
Ik dacht vooral terug aan de tijd dat je nog een puppy was, ik was ook nog niet zo oud een jaar of 4 geloof ik. Je was zo schattig weet ik nog, heel klein en je leek net een bolletje wol met dat vele zwarte haar, Ik baalde er dan ook verschrikkelijk van toen je alsmaar groter en groter werd.
Was je nu nog maar dat schattige zwarte bolletje.. was je maar altijd klein en jong gebleven, dan had je ons ook niet hoeven verlaten;
Lieve Corby Rust Zacht .
Rocky & Ivonne 
2 doggies
Heel veel sterkte met het verlies van je lieve vriend Corby , echt ontroerend
Mariska, Joep & Bobby† 2 doggies
Ik heb tranen in mijn ogen...heel herkenbaar als ik naar mijn eigen kinderen kijk.
Ik wens jullie alle sterkte en kracht toe om dit intense verdriet een plaatsje te kunnen geven..
Ik wens jullie alle sterkte en kracht toe om dit intense verdriet een plaatsje te kunnen geven..
Ingrid en Thibo 2 doggies
Mooi geschreven krijg er kou van heel veel sterkte met het verlies van Corby 
Merlin ,Sugar,Boemba,Safira en Nikita 2 doggies
Heel veel Sterkte ! met het grote velies van jullie lieve hond Corby
Anoniem (Gast)
Is werkelijk prachtig geschreven, heel ontroerend !!
Nog veel sterkte !
Liefs,
Marie-Rose
Nog veel sterkte !
Liefs,
Marie-Rose
