hoi, ik heb in het verleden veel ervaring met de opvang van hondjes, die daarna weer herplaatst werden.
je zult jezelf eerst een paar dingen moeten afvragen en voor jezelf heel eerlijk moeten beantwoorden:
1. kan ik het aan als een hondje (waar je toch een band mee krijgt..) weer af te staan?
2. kan ik overweg met honden die misschien niet gesocialiseerd zijn?
3. kan ik overweg met leed dat je binnenkrijgt zonder zo'n hondje dan te veel te verwennen, maar juist dan een evenwichtige basis te geven?
4. met welke rassen/rasgroepen kan ik het beste overweg? denk eraan dat grote rassen (die ik vn. heb opgevangen) ook wel een agressief kunnen zijn door een slechte start/ervaring....je moet nl. wel roedelleider kunnen worden en blijven!
5. kan ik de tijd opbrengen om extra aandacht te geven aan speciale dingetjes (bij. angst voor iets, onzekerheid, baknijd, asociaal gedrag op straat, enz...)?
ik moet er wel bij zeggen dat bij mij zeer verwaarloosde of erg mishandelde honden kwamen, dus dat is dan al extra werk (al zag ik het niet als werk..). het verhaal van mijn laatste opvanger (Eras) staat in mijn dogboek...misschien kun je er iets mee....
ik doe het nu niet meer omdat ik een zoontje heb. want hoeveel ik ook ervan hield om honden op te vangen, het is onverantwoord te doen als je kleine kinderen hebt; je weet immers bij voorbaat niet wat je binnenkrijgt...
zelf heb ik bij de eerste honden best wel moeite gehad met het weer herplaatsen, maar aan de andere kant: het is zo'n enorm dankbaar werk en ik bedacht me altijd: deze komt weer goed terecht, nu kan ik weer een andere arme ziel helpen
ik hoop dat je hier iets aan hebt en als je vragen hebt over dingen hoor ik het wel...