Dierenarts en therapeut t.b.v. angstmedicatie;

Goedemorgen,

Zoals de meeste misschien ondertussen wel weten heeft Jip nogal angst problemen buiten, bij alles wat onvoorzien beweegt of geluid maakt, of zich anders gedraagt dan anders. Op rustige momenten heb ik dit onder controle maar soms valt tie ook terug, zonder voor mij waarneembare oorzaak. N.a.v. hiervan heb ik een gedragstherapeut in de hand genomen en die heeft mij bepaalde oefeningen gegeven. Ook gaf ze aan dat medicatie mogelijk ondersteunend zou kunnen werken aan de training.

voor de meest standaard dingen kan ik Jip weer terugkrijgen op normale ‘spanning’, dat hij weer kan leren, maar geluiden zoals motoren, ook al zijn die niet in de directe omgeving, blijven heel lastig. Dit maakt andere dingen trainen ook lastig, omdat dat niet te controleren valt. Hij raakt dan ook zo in de stress als hij dat hoort, dat het niet mogelijk is op dat moment verder te gaan.

De gedragstherapeut is aangesloten bij de NVGH en bij tinley. Echter, ik wilde even de opties bespreken met de dierenarts en die geeft aan dat ik per se eerst naar een dierenarts moet die tevens zelf gespecialiseerd is in gedragstherapie..

De therapeut gaf aan dat ze dit eigenlijk nooit heeft meegemaakt. 

Nu heb ik veel voor mijn dieren over, en ik weet echt nog niet of ik aan de medicatie wil, maar ik heb best vervelend gevoel over gehouden aan de houding van de dierenarts. Op dit moment voelt het een beetje alsof ze mij niet serieus nemen en vooral gewoon willen dat ik nog wat extra geld uit ga geven.. beetje net als met de kat die naar een specialist moet en alsnog is overleden..

Weet niet of andere mensen eenzelfde ervaring hebben maar wilde het toch even delen.

van dierenarts wisselen in de nabije omgeving mag niet, ze nemen geen klanten van elkaar over… 

Nu lekker rusten voor de mannen, voor Jip is de dierenarts altijd een licht traumatische ervaring. 

Ik vind het logisch. En zou zonder dierenarts geen medicatie gefen.  Medicatie, en dan echte medicatie, moet via dierenarts, als die dan ook jog gespecialiseerd is in gedrag is dat heel fijn. In Utrecht universiteit zit een gedragspoli. Daar ben ik ooit, 20 jaar terug of zo geweest met een herplaatser met enorm angstgedrag. Goede ervaringen.

Maar misschien kan je beginnen met een supplement, er zijn er heel erg veel . Tryptofaan bv een aminozuren, geeft rust in het koppie.

Uiteraard moet dat via en in overleg met een dierenarts. Dat snap ik ook en dat was ik dus met de dierenarts aan het bespreken…. Ja snap dat het fijn is als beide in 1 is, maar waarom sturen ze me dan eerst naar een losse therapeut 

Supplementen zijn voor Jip geen toevoeging. Dat is al eerder geprobeerd. 

Je hebt al supplementen geprobeerd, hier een hele onzekere hond en ik geef canifelox calm, wat de scherpe randjes eraf haalt….

" Je hebt al supplementen geprobeerd, hier een hele onzekere hond en ik geef canifelox calm, wat de scherpe randjes eraf haalt…. "

Willemijn - baasje van Vika . Bams en Ogin ¥ .

Dankje voor de tip. Is dat ook iets wat een tijdje nodig heeft om te werken?

Ja ik geef de hoeveelheid twee x per dag, er is een gewicht hoeveelheid die je aanhoudt, na twee weken heb je resultaat, iedere dag geven, lees de bijsluiter, geen slapeloosheid en geen nare bijwerkingen…….   Een voorbeeld, nieuwe momenten was ze zo onzeker en had een vluchtgedrag,  en nu is ze rustig en bekijkt het… rustig.   Coogle er maar op daar staat precies wat er inzit en de hoeveelheid die je geeft, ook dat er geen bijwerkingen zijn.  Het geeft echt rust.   Het is geen wondermiddel maar geeft echt rust. Ook aan jou om er rustig mee om te gaan…lukt dat niet dan misschien iemand er bij halen ? Die jou handvaten aanreikt ? 

Heb je een pb gestuurd zodat je kan kijken wat het is.  

Waarschijnlijk omdat ze zelf niet de expertise hebben? De therapeut zegt medicatie, dan gaat de dierenarts er in mee en stuurt je verder. Ik vind dat niet raar..

En ja, medicatie hoort bij een arts die er meer van weet.

Wat Willemijn aangeeft, daar  zitten wel veel vitamines b in. Kijk uit dat je dan samen met totaal voeding niet te veel vitamines geeft.

Er zit overigens ook tryptofaan en valeriaan in zag ik, dat zijn goede dingen. Wat heb je je hond al als supplement gegeven?

Tryptofaan, bv sanal relax werkt snel. Maar is voor kortdurende gebruik. Bij medpets kunnen ze je goed adviseren bij dierenapotheker horst ook, die laatste denken echt mee.

Ga je toch voor een supplement? Kijk uit met st janskruid of te wel hypericum, dat werkt in op andere medicatie.

Ik heb gewoon gemengde gevoelens bij het gesprek.. dat ze zelf niet de kennis hebben weet ik nu ook, ze gaven namelijk ook aan dat de aangeraden medicatie niet iets is wat zij gebruiken of hebben. 

Dingen als Zylkene, puur Nervo/Calm, adaptil, kalmeringssnoepjes, beetje de hele mikmak. De therapeut zei eigenlijk dat als Zylkene geen effect gaf, de meeste producten dan niet zullen werken. nu weet ik dat ook zij niet alles kan weten en dat iedere hond en situatie anders is, maar op een gegeven moment moet je ergens een beetje op vertrouwen. 

Ik ga mezelf inlezen. 

Zylkene, heb ik gebruikt bij een vorige hond, 0,0 effect, evenals adaptil.

Ik zie het een beetje zo. Ga je als mens naar een psycholoog, die mag geen medicatie voorschrijven. De doorverwijzing krijg je vd huisarts. Zegt de psycholoog, medicatie nodig, moet je naar de psychiater, via opnieuw de huisarts. Ik realiseer me, mens is geen hond.

Ik kan je echt aanraden, contact met dierenapotheek horst. Heel meedenkend.mits je nog supplementen wilt proberen. Er zijn er zoveel.

Heb jij of Jip angst? Das echt een serieuze vraag. Toen wij Botty hadden overgenomen, pfff dacht echt. KOM nooit meer buiten, muilkorf, bijtincidenten ect. Alles steeds maar ontwijken helpt ook niet. Vrouw heeft angst voor andere honden die op midden schofthoogte zit. Zij haar aandeel gedaan binnen aan trainen en ik dat naar buiten verlegd. Tegenwoordig kan ze ietsie groters aan maar moet wel continu laten zien dat ons herplaats het zelf kan oplossen als het hem maar geleerd wordt.

Naar mijn eigen gevoel heb ik geen angst maar ik weet zeker dat ik op een negatieve manier bijgedragen heb aan het probleem, hetzij niet goed inschatten in socialisatie, hetzij op het benodigde moment niet weten hoe ik het best ermee om kon gaan. 

Of er iets in onderbewustzijn speelt wat hij merkt, geen idee, ik kan alleen zeggen wat ik denk en voel en nee ik kan me er niet in verplaatsen dat ik angst heb voor de genoemde prikkels of iets ‘dagdagelijks’. 

Dat kun jij wel denken maar blijkbaar je hond niet en das geen echt aanval. In jou manier denk je, hou het veilig en je hond denkt, ik hou jouw veilig. 

Vandaar ook dat ik zeg, misschien iets in de onderbewustzijn, zou zeker kunnen. Maar iets wat je zelf niet voelt of ervaart is lastig te veranderen lijkt mij..

Het is makkelijk om te zeggen dat jij ergens bang voor bent en dat de hond dit opmerkt door.... angstgedrag.

. Ik weet wat het is om met een bange hond om te gaan, gekregen met 4,5 maanden uit perfect ingeprent en geocialiseerd nestje, en ze was toen ik haar kreeg al voor van alles en nog wat bang, net haar moeder werd er gezegs...... pups nemen gedrg vd moederhond over.

. Uiteindelijk met veel geduld en rust, een stabiele hond gekregen, dat moet toch echt in de hond zitten. Er zijn wel degelijk angst levels in een hond zonder dat je daar als baas debet aan bent. En ja, onze tak dit zo goed mogelijk te begeleiden.

Ook belangrijk is uiteraard hoe de eerste 4 tot 6 weken bij de fokker waren. Is hij toen veel in handen geweest, is er contact geweest meet meerdere mensen of totaal niet. Die eerste vier weken zijn onuitwisbaar en amper tot niet over te doen.

Er zat sowieso iets niet helemaal goed kwa angst in het nest waar Jip uit komt. Zijn zus (enige waar nog contact mee is) is ook erg schrikkerig, alert, snel van slag enzo. Maar ondanks dat, Jip is echt wel een blij ei op de juiste plekken en kan gelukkig binnen volledig ontspannen en ontstressen. 

Dat klinkt goed. Ontspannen is zo nodig

. 

Mijn eerste hond was een  angstbijter. Jaren later kwam ik een nestbroer tegen. We zaten op dezelfde jacht cursus. Na een paar lessen was er tussen de honden een speelkwartiertje, alles kon los behalve mijn hond en haar broer, erfelijkheid en de eerste weken in een nest doen zoveel. Later hoorde ik op een show dat de vaderland ook een enorme uitvaller naar andere honden was..

Anders dan jouw probleem. Maar niet alles kan je 100% oplossen. Wel het zo goed mogelijk begeleiden , en dat doe je!

Nou dat is het. Ik wil het voor hem zo aangenaam en goed mogelijk maken/doen. Ik vind het vooral op de paniek momenten heel erg voor hem. Hij springt soms gelijk in men armen van paniek.. maar ga ermee verder! In ieder geval bedankt.