Hondenforum Topic: Epilepsie bij honden
sabine
Hoi allemaal,
Hopelijk is het nooit nodig maar hierbij wilde ik m'n hulp aanbieden aan degenen die een dier in his hebben met epilepsie. Wij hebben in de afgelopen jaren meerdere honden verzorgd met (vaak zware en in sommige gevallen oncontroleerbare) epilepsie. Niet iedere hond met epi is hetzelfde. Soms is er een medische oorzaak voor plotselinge epileptische aanvallen.
We weten uit ervaring hoe frustrerend deze aandoening is. Na zoveel zorg voor deze dieren ben ik ten allen tijde bereid te helpen met tips of suggesties of als iemand z'n hart even wil luchten na een toeval. Ik ben geen arts en spreek slechts uit ervaring. Je mag me altijd een berichtje sturen als je iets wilt weten. Bij deze dus!
geplaatst op zaterdag 05 april om 23:46
waakhond roepen
Reacties
Ilja
Hoi Sabine,
Wat lief dat je een luisterend oor/lezend oog wilt zijn.
Ja, wij hebben onze Jip moeten laten inslapen met epilepsie, kerst 2006....
Hij was pas 6 en een half jaar....
Een "wereld" hond....
Ben er kapot van geweest! [en nog..]
Hij kwam in een cluster van aanvallen terecht, 2 dagen en nachten hebben we er alles aangedaan om hem hieruit te krijgen, niets mocht baten.....
Hij was uitgeput, raakt echt het contact met ons kwijt, herkende ons niet meer...
Kwam steeds heel voorzichtig snuffelen als hij ons wazig zag.... Kwispelde dan weer even heel blij en even later liep hij weer als een idioot door het huis, liep zich klem, gilde het dan uit.....
Ik heb met Jip getraind in een reddingshonden groep. [inzetbaar]
Hij was een talent, de rust zelve, een heel stabiel karakter, knokken had hij nog nooit gedaan...
Hij was slim, kon zelf problemen oplossen waar hij voor kwam te staan met het reddingswerk....
Hij had een grenzeloos vertrouwen in mij als geleider, als ik zei dat hij een donker gat in moest - tijdens het werk - dan ging hij vol moed en trouwen dit donkere gat ook in, zonder aarzelen...
Later heb ik van hem mijn hulphond gemaakt. We waren een twee-éénheid...
Jip nam zijn taken zéér serieus...!
Het voelde werkelijk als een amputatie toen hij er niet meer was...
Ik heb meerder honden gehad gelukkig allemaal oud geworden. Ook dan is het vreselijk je lieveling te moeten missen. Maar je leeft toch naar dit moment toe, ze gaan nu éénmaal geen mensenleven lang mee.
Bij een hond die je zo - midden in het de kracht van z'n leven verliest - komt dit tien keer zo pijnlijk aan....
Het voelt vreselijk gemeen om zo'n jonge hond te moeten verliezen....
Nu heb ik gelukkig Sterre....
Heb haar weer zelf getraind om mijn hulphond te zijn...
Ben dolgelukkig met haar...!!
Ze leert snel, wil graag werken, net als Jip toendertijd.
Kan Jip en Sterre absoluut niet vergelijken met elkaar, doe ik ook niet.... Heb nooit de ene hond met de ander vergeleken. Alle honden zijn uniek!!
Het enige wat ze gemeen hebben is dat Jip een cadeautje was....
En Sterre een cadeautje "in wording" is....
Lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*
geplaatst op zondag 06 april om 16:05
waakhond roepen