Forum de konijntjes achterna...
HondenForum > Opvoeding > de konijntjes achterna...
Conny
Hallo iedereen!
We hebben onze Pipa inmiddels een 7-tal weken geleden uit het asiel gehaald en het gaat ontzettend goed met haar! We hebben al allerlei kleine probleempjes overwonnen. Maar nu het zo goed gaat en we haar ook zo vaak mogelijk los willen laten tijdens onze dagelijkse boswandelingen, stuiten we op een nieuw probleem...
Pipa durft wel eens weg te rennen als ze iets gezien of geroken heeft (een konijn, een kat,...). We laten haar los, maar ze is dan niet helemaal te vertrouwen. Ze schiet er opeens vandoor en als je haar niet achterna gaat, ben je haar gegarandeerd kwijt. Zo heeft mijn vriend haar eens twintig minuten lopen zoeken. Frustrerend hoor! En zo is ze er nog enkele keren vandoor gegaan, maar hebben we haar op één of andere manier toch terug tot bij ons gekregen. Echt jammer, want als er geen afleiding is doet ze het ontzettend goed! Ze blijft bij ons in de buurt, volgt ons overal en komt bij ons als we haar roepen. Maar door het weglopen heb ik wel eens dat ik haar aangelijnd hou uit angst haar kwijt te spelen. Jammer, want het is zowel voor haar als voor ons zoveel leuker als ze los kan. Ik weet niet of dat dat er nog uit gaat. Zo ja, wat kunnen we hieraan doen? En zo nee, moeten we haar dan telkens aangelijnd houden of toch het risico nemen en er van uit gaan dat ze elke keer wel terug komt? Hebben jullie hierover misschien nog enig advies?
Groetjes,
Conny
Geplaats op 19 augustus om 13:49 [rating: 0/0]
melody 
2 doggies
Luna doet dat ook, maar wij hebben geleerd er zeker niet achteraan te gaan want dan word dat alleen maar erger. Wij laten haar doen en wachten op de plaats waar ze vertrokken is en ze komt automatisch terug nadat ze zich heeft uitgeleefd en snapt dat dat konijn toch net dat ietsje sneller is 
Bij ons is het bos wel veilig (volledig afgezet, ze kan dus niet weg) en ze kent het ook op haar "pootje" dus vind ze ons altijd terug.
Misschien best eens raad vragen aan een hondentrainer. Het enige wat ik je kan aanraden is er niet achterna lopen en niet beginnen schreeuwen dat ze moet komen want in hun eerste opwinding luisteren ze toch niet.
Groetjes Melody, Luna en Rocky
Geplaats op 19 augustus om 15:42 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Linda 2 doggies
Hoi Conny,
Er zit toch labrador in bij Pipa? Dat zijn werkhonden, die moet je tijdens de wandeling een beetje bezighouden, anders verzinnenn ze zo zelf hun eigen activiteiten. Zo hou ik mijn dobers bezig met een bal, met als hoogtepunt de hondenvijver.
Ik denk dat je het in die richting moet zoeken, maar Ilja en de andere kunnen je vast wel wat meer tips geven, zeker Ilja heeft wat meer ervaring met trainen.
Groetjes,
Linda.
Geplaats op 19 augustus om 15:42 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Ilja 3 doggies
Hoi,
Natuurlijk "jaagt" mijn Sterre ook...
ALS ze de lengte krijgt...
Ik heb het namelijk omgedraaid...!!
Sterre is dol op haar balletje. Ik heb een bepaald fluitje aan dit balletje verbonden, wat ik alleen laat horen als de bal er aan komt...
.
Zodra ik dit geluidje dus maak, komt Sterre als een speer terug, omdat zij haar balletje dan mag vangen...
YES... !! 
Jagen is n.l zelfbelonend gedrag. Daarom is het zo moeilijk af te leren...
Nu ik Sterre een balletje aanbied - om ná te jagen én te vangen - verkiest Sterre het balletje boven een renpartij achter wild aan.
Ik heb hier geen afgesloten parken of bossen. Sterre en ik moeten dwars door het terrein wat het wild toebehoord.
Met Jip, mijn overleden reu heb ik reddingswerk gedaan. We trainden dan ook vaak op de Veluwe. Hij liep dan ook regelmatig langs wild, maar zijn balletje was dan altijd nog belangrijker!!
[een reddingshond weet niet beter dan dat hij/zij op zoek is naar zijn bal, die bij een slachtoffer ligt, of een ander voorwerp waar de hond "gek" op is]
Sommige mensen keuren het af omdat het óók jagen is. Ja, dat is zo...
Maar dan wel onder "mijn" controle..
Het werkt perfect!
Dus als het jullie wat lijkt is er werk voor jullie aan de winkel, dames....
Het mag natuurlijk ook een touwflos zijn of iets waar de hond ook gek van is...
Vragen altijd welkom..
Succes en lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*
Geplaats op 19 augustus om 15:42 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
melody
Is een goed idee met dat fluitje, maar Luna heeft niets waar ze echt gek op is (speelt ook nooit met speeltjes) zou het ook lukken met een kauwstaaf? Die krijgt ze wel bijna iedere dag zonder dat ze er iets moet voor doen. En ik vind het dan ook zo jammer haar terug te roepen als ze zich zo amuseerd. Bij ons is dat bos een waar hondenparadijs, alle honden lopen los en kennen elkaar (gebeurt vaak dat je omver wordt gelopen door 2 spelende honden die achter een hoek vandaan komen)Het is echt leuk om ze allemaal zo gelukkig te zien!
Geplaats op 19 augustus om 14:29 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Ilja 3 doggies
Hoi,
Als je hond niet op de weg kan geraken kan je haar laten gaan...
Ze kan dan niet verongelukken door onder een auto te lopen??? Of dat iemand zich om een boom rijdt om jouw hond te ontwijken??
Het is ook een stuk appél hé...
Alleen de ranghogere jaagt!
Ik geef - door Sterre het balletje te laten najagen - haar opdracht om met mij mee te jagen... Zoals het in een roedel wolven ook zou gebeuren...
Je kunt Luna ook leren dat ze een "stoffelijke" beloning krijgt bij dit fluitje...
Een beetje extra honger in je hondje en wat overheerlijke beloningen in je zak [laten weten dat je die bij je hebt..] en de kans is groot dat Luna er voor komt....
Maak het dan wel even "spannend" door het even - laag - over de grond, weg te gooien, zodra ze in de buurt is...
Lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*
Geplaats op 19 augustus om 15:42 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
melody
Nee ze kan de weg niet op het hele bos is afgezet met 2 meter hoge hekkens en auto's zijn ten strengste verboden en komen er niet in!
Dus haar het fluitje leren ascocieren met lekkers, dat moet lukken! Bedankt voor de tip Ilja!
Geplaats op 19 augustus om 14:50 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Conny
Dat kunnen we inderdaad wel proberen met een balletje ofzo. Ik moet alleen even kijken wat ik zal gooien, want ook Pipa heeft niet echt een favoriet. Ik probeer het maar gewoon met een balletje denk ik...
We hadden al eerder geprobeerd om haar telkens 'hier' te laten komen en haar een lekker vleesje te geven, Dat werkte super, want ze week niet meer van onze zij! Ze moest zo maar eens een kans mislopen op dat lekkers! Zoals gezegd: het werkte dus ontzettend goed. Tot ze dan toch een konijntje zag huppelen en dat lekkers toch veel minder interessant bleek...
Bij ons is het bos niet afgesloten. Er lopen fietspaden door en aan de rand gaat het bos over in openbare weg. Kan dus best gevaarlijk zijn als er toevallig een auto voorbij komt.
Dus toch maar het balletje dan
Ilja, hoe introduceer ik dit dan bij Pipa. Ga ik straks gewoon aan de gang door eerst te fluiten als ze bij me is en dan de bal te gooien. En vervolgens te fluiten als ze weg is ofzo?
Ik bedenk trouwens het volgende... Het is vaak zo bij Pipa dat we iets gooien om te apporteren en dat ze het op een gegeven moment halverwege laat liggen en begint te snuffelen. Dit kan bij de tiende keer gooien zijn, maar soms ook al bij de eerste keer. Hoe reageren we hier dan op? Ze moet namelijk wel enthousiast op het fluitje/balletje reageren natuurlijk.
Groetjes,
Conny
Geplaats op 19 augustus om 14:55 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Joke
Hoi conny
Taat is hier ook goed in in jagen .Alleen jammer genoeg intreseerd taat zich niet voor speeltjes .Maar ik zie wel heel goed aan haar wanneer ze aanstalte maakt om te gaan Kop om hoog neusvleugels heen en weer en staart recht achter uit Dan roep ik er bij me en beloon haar met iets lekkers wat ik op dat moment bij me hebt En doe er dan even aan de lijn want net zo als jij ben ik bang om haar kwijt te raken en de bossen in het gooi zijn zo groot en er tussen door ook heel veel verkeer moet er niet aan denken dat ze dood gereden wordt Ik hoop dat het bij jou lukt met een balletje want dat zou een uitkomst zijn
groetjes joke en taat
Geplaats op 19 augustus om 15:39 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Ilja
Hoi,
Je kunt P gek maken op een balletje, door dit specifieke balletje alléén de eerste dagen te laten zien en er gek mee te doen; Gooi het in de lucht, maak er een spannend geluid bij en het specifieke geluidje, stuiter het een keer op de grond...
Maar Pipa mag het niet hebben alleen naar kijken!!Ze moet er opgewonden van raken...!!
Daarna stop je het weer weg!!
In de la, op de kapstok, in de keukenkast...
Als P er gek van is, [en het geluidje kent] ga je er mee apporteren in de tuin.
Na, ongeveer een week, P er gek mee te maken...
Ze moet het direct weer terug komen brengen.
Houdt het bijzonder, door er maar één keer mee te gooien...!!!!!
Jij begint én eindigt het spel.!!!
Zorg dat je het balletje "altijd" bij je hebt tijdens het wandelen..
Tijdens de wandeling als er niets aan de hand is. Roep je P d'r naam....
Ze komt op je afgelopen en dan gooi je het balletje weg in de richting die P loopt, met het spannende geluidje/fluitje erbij....
Komt ze naar je toe gelopen dan gooi je het balletje dus achter je neer.... Gooi het laag over de grond weg en maak het geluidje er weer bij...
Altijd in dit geval maar één keer gooien! Je mag wel twee of drie keer gooien tijdens een wandeling maar nooit achter elkaar...!!
Zodra je nu gaat zien dat P iets "denkt" te zien of te ruiken, ga je de proef op de som nemen. Roep haar, wacht tot ze contact maakt met je, maak je fluitje en gooi je bal "spannend" mét geluid weg...
Pipa moet het weer komen inleveren...
Desnoods met behulp van een beloninkje...[in het begin]
Hoop dat ik het goed heb uitgelegd...
Nog even voor het gewone spelen met P.
Je kan beter nooit zolang blijven gooien met een hond tot hij/zij zegt; doei, geen puf meer, ga zelf maar halen...
Onthoud "jij" begint én eindigt - het ten alle tijden - het spel!!
Lieve groet, Ilja
High-five van "Sterre"
Geplaats op 19 augustus om 15:45 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Margje
Hele duidelijke uitleg vind ik Ilja!
Enige wat ik er aan toe kan voegen: bij apporteren: als je het voorwerp zelf vast hebt en je wilt haar 'opfokken' (drift opbouwen) beweeg het speeltje dan altijd van haar af. Waar je ze ook goed gek mee krijg is met het speeltje soort van meppen op tegen haar poten en flanken. Is heel grappig als je honden ziet spelen: bijten vaak in die poten en daar krijgen ze de ander helemaal frustie mee 
Geplaats op 19 augustus om 16:05 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Conny
Ilja,
Dat zelf stoppen met het spel blijft moeilijk. Soms is het zo dat ze zelf komt vragen om te spelen door haar speeltje naar me toe te brengen. Ik reageer er dan niet op en van zodra ze het opgeeft en iets anders gaat doen, neem ik zelf een speeltje en nodig haar uit. Je zou dus zeggen dat ze wel zin heeft om te spelen. Maar als ik dan één keer gooi, gaat ze het enthousiast halen en laat het onderweg (als ze bijna bij me is) weer vallen, begint te snuffelen of staat me aan te gapen. Ik zeg dan een paar keer 'nee, hier' en wijs naar mijn voeten. Maar ze vertikt het te brengen. Ik neem dan zelf het speelgoedje van de grond, neem het mee en ga iets anders doen... Maar dat is vast niet 'het spel beëindigen' of wel? Hoe speel ik dat klaar?
Je zegt ook: "Roep haar, wacht tot ze contact maakt met je, pak je fluitje en gooi je bal spannend mét geluid weg...". Alleen dat stukje 'wacht tot ze contact met je maakt' is lastig denk ik. Als ze iets hoort, ruikt of ziet wat ze écht interessant vindt heeft ze namelijk geen enkele aandacht voor ons. Dus ook niet als we haar naam roepen...
Verder vind ik het zeker de moeite waard om te proberen. Het kan misschien wel werken. Ik ga morgen alvast aan de gang!
Groetjes,
Conny
Geplaats op 19 augustus om 16:13 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Conny
Ow, nog even een vraagje...
Dus stel dat Pipa een konijn gezien heeft en ik heb het in de gaten, dan roep ik haar naam en van zodra ze naar me kijkt, gooi ik het balletje weg gepaard met het fluitgeluidje? Dus het is niet zo als ze gaat rennen dat ik dan fluit om haar bij me te roepen omdat ze weet dat het balletje eraan komt?
Geplaats op 19 augustus om 16:19 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Margje
Ja daar komt het wel op neer. Dit kan ook heel goed met de clicker aangeleerd worden.
Het moet gaan betekenen: konijn zien = leuk doen met de baas. Dus iets krijgen/doen wat nooggggg leuker is dan een konijn najagen.
Dat vergt enige training..
Maar is zeker te doen!!
Je wilt het succes van achter een konijn aanzitten en die ook daadwerkelijk wegjagen zoveel mogelijk voorkomen, daarom kan je het beste oefenen met een lange (10 meter) lijn.
Geplaats op 19 augustus om 17:03 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Conny
Sorry Margje, ik begrijp het effe niet. Bedoel je dat het erop neer komt dat ik eerst fluit als ze wegloopt en dat ze daarop reageert door naar me toe te komen om te spelen?
Op momenten dat ik geen tijd heb om op mevrouw te wachten als ze zin heeft om weg te lopen, loop ik ook met een hele lange lijn (zal wel in de buurt van 10 meter komen denk ik). Het is alleen zo lastig om die te hanteren! En zelfs aan zo'n lijn loopt Pipa te trekken!
Geplaats op 19 augustus om 17:18 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Ilja
Hoi,
Ja, je zou het kunnen trainen - in eerste instantie - met een lange lijn...
Maaaaaarrrr... dan moet je goed opletten dat de hond niet een knal in de nek krijgt, omdat hij/zij het einde van de lange lijn bereikt heeft als zij achter de bal aanrent, want dan is het gauw over met het spannende "balletje"....
Dus laat desnoods de lijn dán los, als ze daadwerkelijk achter de bal aanholt..
Ja, met de clicker kan het ook, heel goed zelfs....
[ik leer alle trucjes aan bij Sterre met de clicker..]
Maar ik ben buiten sneller met m'n fluitje of een geluidje.
Je moet dan al steeds met de clicker in de hand lopen tijdens de wandeling. Dat is in de praktijk niet handig...]
En.... dan moet je op het juiste moment clicken, en dát vergt enige training...
Je gaat "eerst" het fluitgeluidje aanwennen in combinatie met de bal gooien.
Dus je denkt nu ga ik het balletje gooien; eerst je specifieke fluitje laten horen. Zodat Pipa weet; Oh, de bal, snel richt baasje... !!!
Dan wacht je tot P. je genaderd is, tot op een meter of vijf, dan gooi je het balletje in het verlengde van Pipa. Zodat ze in één ruk door kan rennen....
Als je de bal gooit, maak je er een spannend geluidje bij...
[een weglopend dier maakt ook vaak een geluidje, al is het maar het roffelen van de pootjes of het fladderen van de vleugels..]
Train dit "conditioneren" eerst zonder prikkels van konijntjes o.i.d....
Dus een soort "droog"oefenen eigenlijk..
Pas als P. door heeft, hoe de truc werkt en ze uit haar dak naar je toe rent, om de bal te "vangen" dan ga je het pas toepassen in de praktijk....
Succes, lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*
Geplaats op 19 augustus om 17:42 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Ilja
Hoi Conny,
Ik zie dat ik je vraag, een stukje terug, nog niet beantwoord heb.
Maak je klein [op je hurken zitten] als P terug komt lopen met het speeltje. En kijk naar NIET aan.
Kijk naar je voeten of naar de grond. En blijf vriendelijk vragen of ze bij je komt.
Zeg geen NEE, dat is negatief.. Iedere cm. dat ze dichterbij komt is super braaf....
Je kunt haar ook aan de lijn doen als je speelt met haar. Lijn gewoon los achter haar aan laten slepen.
Komt ze in de buurt met haar speeltje, dan reik je naar het EIND van haar lijn, het handvat dus.
Niet naar P. kijken niet richting apportje gaan met je handen, dan laat ze het weer los...
Ze moet het juist leren dragen...
En ga met P lopen aan de lijn door de tuin. Zeg dat ze vreselijk knap is, een super braaf meisje is, terwijl ze het speeltje vast houd in haar waffeltje.
Niet afpakken!!
Ze laat het vanzelf wel een keer los, dan pak je het snel weg.
Einde spel.
Pipa los maken...
's Middags weer proberen, of de volgende dag...
Het komt vanzelf, stapje voor stapje, wel goed...
Kijk wat je allemaal al met P kunt. Heb vertrouwen én geduld...
Lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*
Geplaats op 19 augustus om 18:38 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Margje
Inderdaad zoals Ilja uitlegd, je gaat eerst het geluidje koppelen aan het balletje. Je laat steeds het geluidje horen als je leuk met de bal gaat spelen.
Je merkt dat ze die koppeling gemaakt heeft zodra je eerst het geluidje laat horen en dan haar ziet reageren van heeee! waar is die bal!! speeeeellluuuhhh!
Dan heb je het goed 'ingetraind'.
Je kunt dan naar buiten gaan. Probeer het zo 'prikkelarm' te houden en als dat goed gaat, naar een omgeving met steeds meer prikkels.
Stop met spelen als ze nog volop in het spel zit. Zo hou je het leuk.
Als je wilt kunnen we een keer een afspraak maken, dan kan ik 'live' begeleiden. Je kunt daarvoor een pbtje sturen als je dat wilt.
Geplaats op 19 augustus om 19:21 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
LUCIA
hallo Conny!het is allemaal wel leuk de hond met de bal, maar dat heb je niet effe geleerd bij de hond,als je gaat wandelen, en de hond rent achter een konijn aan,blijf dan gewoon op dezelfde plaats staan,hij komt vanzelf terug, het kan een kwartiertje duren maar hij komt terug het enige wat je moet doen, is steeds hetzelfde fluitje gebruiken dat hij weet dat je er nog staat!en wat lekkers meenemen.ik heb het ook met m'n honden gehad, die ene is nu 12jaar en heeft er niet zoveel zin meer in,ik heb 30 jaar honden gehad en heb het altijd zo gedaan. groetjes!!
Geplaats op 19 augustus om 19:43 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Conny
Ik moet zeggen dat ik het een klein beetje beu word dat Pipa steeds wegloopt. Ik ben haar minstens één keer per week kwijt. Telkens als ik haar dan terug heb, ga ik geïrriteerd naar huis (ik doe niet boos tegen Pipa) en zweer ik dat ik haar nooit meer los laat. Maar bij de volgende wandeling kan ik het dan toch niet over mijn hart krijgen en mag ze weer lekker vrij rond rennen.
Maar het is zoooo frustrerend! Ik mag roepen wat ik wil, haar achterna rennen, een kwartier op haar wachten, de andere kant oplopen, verder wandelen, noem maar op... Ze doet haar eigen zin en blijft rond snuffelen en over en weer rennen. Vaak tot ik haar niet meer zie...
Ik probeer haar nu af te leiden met een balletje (tip van Ilja), maar ik krijg niet eens haar aandacht.
Pfffft, zit er dan toch niks anders op dan haar aan de lijn houden?
Of ga ik ervan uit dat ze wel terug komt en maak ik me teveel zorgen???
Groetjes,
Conny
Geplaats op 25 augustus om 16:14 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Anoniem (Gast)
Ja dat is wel lastig, misschien moet je dan toch maar met zo'n balletje proberen! en af en toe proberen weer los te laten. sommige honden leren dat niet af, of heel moeilijk. als hij wat ouder is wordt het wel minder, maar daar heb je nu niks aan he?ik heb het met m'n ene hondje dat ze van alles opeet. is ook vaak aan de riem, ik heb altijd m'n honden los gehad, maar deze ook niet.veel succes met je mooie hond hij is prachtig hoor.nu nog een beetje luisteren he? groetjes!
Geplaats op 25 augustus om 18:11 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Joke
Hoi conny
Ik heb dit met taat ook gehad O wat was ik bang om haar kwijt te raken .Ze ging altijd ende van mij van daan ook verschildende keren weg gelopen Maar gelukkig ze doet dit niet meer december is de laatste keer geweest .Ik klop dit even af .Maar moet wel zeggen in het bos laat ik taat niet meer los We hebben hier ook een hele grote hei en dat gaat heel goed Op het moment doe ik het zo als zei links af gaat ga ik rechts af ik roep er een keer zo dat ze kan zien welke kant ik op ga .En op den duur komt ze dan aan rennen als een speer en stopt dan naast me met andere woorden vrouw hier ben ik .Ik moet wel zeggen dat ik wel de kriebels in mij buik heb als het lang duurt voor dat ze komt .Maar het gaat wel steeds beter Maar daar tegen heb ik taat natuurlijk eind oktober al twee jaar
Wie weet gaat pipa het ooit ook nog is leren
groetjes joke en taat
Geplaats op 25 augustus om 18:20 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Frank
Oh, leuk herkenbaar verhaal.
Daisje is een Amerikaanse Cocker, een echt jachthondje. Daisy vindt het dus af en toe heerlijk om een konijn achterna te gaan. Ik heb me er tijden lang druk over gemaakt, maar ondertussen geloof ik het wel. Ik loop gewoon door. De eerste paar keren ben ik achter een boom gaan staan, gewoon zo dat ze mij niet meer zag. Als ze dan kwam kijken schrok ze best flink, dan meteen roepen en dan kwam ze meteen.
Paar keer geoefend zo, en ondertussen struint ze een eind raak, jaagt af en toe op konijnen, maar komt regelmatig even kijken waar ik ben, en reageert goed op fluiten (fluiten = kom hier. Ik ben niet zo'n fluitist dat ik er meerdere commando's voor kan aanleren). Kwijt ben ik haar helemaal niet meer, maar eerlijk is eerlijk, dit heeft uiteindelijk ruim 3 a 4 maanden geduurd voordat we dit een beetje in de vingers hadden.
Ik ben het helemaal eens met het stukje appél dat wel heel erg belangrijk is trouwens. Misia (de Amstaff) heeft als 6 maanden oude pup onder een auto gelegen, mevrouw sprong over de achterbank, over de bestuurdersstoel zo de voordeur uit toen ik uitstapte om een hek open te maken. Nadat ze op de ene rijbaan werd aangereden en de andere rijbaan opvloog schoof ze daar onder een auto die -gelukkig- al aan het remmen was... Stukje appél is dus zeker niet overbodig, zeker als ze een tikje (ahem) aan de eigenwijze kant zijn. Ik snap nog steeds niet hoe Misia het overleeft heeft, maar ze kroop onder die auto vandaan met alleen een hersenschudding, en een flinke snee op de aanzet van haar staart (6 hechtingen in totaal) en natuurlijk flink wat schaafwonden.
Ironisch feitje: Ik was op weg naar de hondentraining, en deed het hek open van de parkeerplaats, om de auto weg te zetten...
Geplaats op 25 augustus om 19:18 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Ilja
Hoi Conny,
Wat jammer dat het niet lukt meis...
Nee, daar wordt je niet vrolijker van... :-(
Ik ben er geen voorstander van haar maar te laten jagen...
Ik ben altijd als de dood dat er iets gebeurd onderweg...
Nou is het dit jaar wel écht een hazen jaar...
Konijntjes zitten hier praktisch niet, in elk geval dit jaar.
Een konijn is ook niet zo erg.
Die rent zijn hol in en dan is de jacht is over.
Een haas heeft geen hol en blijft dus rennen....
Het zelfde met een ree of een hert...
Loop je in het bos of in het veld. Kan je de situatie in de omgeving niet goed overzien. I
k bedoel dat je de hazen niet eerder kan zien dan P.
Met honden wandelen vergt altijd toch een bepaalde mate van om je heen zien of er niet iets ergens zit wat P kan najagen, zodat je P voor bent en kan aanlijnen...
Jouw horizon is verder dan die van P, omdat je groter bent.
Daarin tegen heeft P een betere neus en misschien ook wel een scherp oog...[afhankelijk van de windrichting of ze de geur kan vangen..]
Was P wel allert in huis en in de tuin op het balletje??
Snapte ze de koppeling met het fluitje in combi met de bal..??
Heb je ook tijdens de wandeling, toen alles veilig was gespeeld met de bal..[zoekspelletjes en achterna ren speletjes...]
Had je bal nog gegooid [in combi met je fluitje of je geluidje, toen P terug kwam van de jacht...
Dat kan je ook nog eerst doen...
Of denk je dat ze daar geen stap harder door terug komt rennen...
Denk je dat ze misschien meer gek is op eten..?
Het zou fijn zijn iets te vinden zijn waar ze [knetter]gek op is...
Vind ze een ballenwerper niet leuk??
Zou dat iets zijn om haar gek te maken...
Ik probeer maar en beetje te brainstormen voor je...
Eventueel toch met een 10 meter lijn gaan werken....
Ik lees het wel...
Er moet toch een oplossing voor te vinden zijn...
Ik geef niet zo snel ophoor...
Vertel - als je wil - eerst even hoe P op het balletje met het geluidje reagerde...
Want je moet niet te snel opgeven hé...
Het is een proces wat omgekeerd moet worden...
En dit is nog een moeilijk proces ook, omdat jagen zelfbelonend is...
Hoe gaat het apporteren in de tuin/huis...?
We lezen het....
Lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*
Geplaats op 25 augustus om 19:46 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Linda
Hoi Conny,
Op welke tijden ga je met Pipa wandelen? Zelf vermijd ik altijd zoveel mogelijk de vroege ochtend en de avondschemering. Dat is wanneer het wild zich gaat roeren, en wanneer de sporen vers zijn. Dan raak ik mijn dobers ook altijd kwijt, die lekkere verse sporen ruiken dan te goed.
Andere tijden zijn als het pas geregend heeft of als er veel vocht in de lucht zit, dan kunnen ze ook veel meer geuren opvangen. Goede dagen zijn als de zon schijnt of als de lucht droog is.
Een ander truucje wat ik mezelf aangeleerd heb met mijn shibaatje is een speciale manier van roepen die op het janken van een hond lijkt. Dat gaat zo (oren dicht): "DuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuRGA!"
Durga heeft inmiddels geleerd dat ik die u-klank aanhou net zolang tot ze voor mijn neus staat. En het werkt nu ook bij mijn dobers. Het is ook een soort hondentaal, zo van 'allemaal verzamelen!'. Ik gebruik het overigens spaarzaam. Ook omdat je een beetje voor gek staat als je het doet... Maar het werkt wel. De lol gaat ook een beetje van het jagen af als je steeds zo afgeleidt wordt...
Pipa is nog jong, en nog niet zo lang bij je. Kies de tijden dat je wandelt zorgvuldig uit, geef haar dan af en toe de kans om in de fout te gaan, en blijf werken met het balletje, op den duur zie ik dat best wel werken. En ben je haar echt kwijt, dan zou je zo'n yell kunnen uitproberen.
Groetjes,
Linda.
Geplaats op 25 augustus om 21:50 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Ilja
Hoi,
De tekst is verwijderd inmiddels maar ik wilde toch nog even reageren op het advies wat Margje aan Conny gaf.
Persoonlijk vind ik het erg flauw dat er adviezen gegeven gaan worden die niet openbaar zijn...
We willen elkaar allemaal helpen. Onze honden een zo'n fijn mogelijk leven geven doormiddel van oplossingen en inzichten bij problemen..
Laten we onze adviezen dan wél openbaar houden!!
Ester heeft ook een hondenschool, zij geeft ook adviezen aan "iedereen" en die "iedereen" kan lezen !!
->"Iedereen"<- heeft hier dan baat bij ..
Wil je je "geheime" trainings tactiek niet kwijt, kom dan niet op een openbare site....
Maar bewaar het dan voor je betalende klanten op je eigen hondenschool..
Lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*
Geplaats op 26 augustus om 11:54 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Joke
Hoi ilja
Ik ben het helemaal met je eens .
Jij geeft ook hele goede adviezen in het openbaar .Ik lees deze dan ook altijd .Al antwoord je op iemand anders zijn topic ik haal daar ook vaak weer dingen uit voor mijn zelf ik ben blij dat jij het niet allemaal prive wil doen .Anders hebben we niks aan dit honden forum .Op deze manier leren we allemaal van elkaar
groetjes joke en taat
Geplaats op 26 augustus om 12:51 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Margje
Het gaat er helemaal niet om dat ik het niet wil delen met anderen, graag zelfs.
En als iedereen de gehele stappen hier wil lezen, ook prima.
Ik snap persoonlijk niet wat er mis mee is om een persoon via PB verder te helpen...
Het gaat mij hierom: ik geef advies specifiek voor dit geval. Andere mensen lezen dat, gaan het gebruiken voor iets anders en het lukt niet. Dan deugt het advies niet meer denkt men. Terwijl het niet gebruikt is voor het juiste doel.
Het is heel goed om van elkaar te leren, anders was ik hier helemaal niet op het forum!
Om maar weer eens ontopic te gaan:
Connie maak je gebruik van de clicker?
Groetjes,
Margje
Geplaats op 26 augustus om 13:05 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Ilja
Hoi Margje,
Ik ben benieuwt naar je advies. Ik wil óók graag leren en leer ook iedere dag weer bij...
Zoals zo velen mét mij...
Er worden hier wel meer adviezen gegeven voor "speciale" gevallen...
Vandaar de vele verschillende onderwerpen..
Echt onzin dat je hier iets zou neerschrijven waar men dan niet van zou begrijpen waar het voor is...
Mits, jij duidelijk genoeg bent...
Voor jouw informatie;
We zijn allemaal wél-denkende mensen...
Als iemand iets niet snapt, komt men wel met een vraag terug...
Ik wil niet vervelend zijn maar kennelijk heb je geen hoge pet op van de mensen die hier op het het forum komen met vragen...
Hoop snel je clicker oefening te lezen, zodat we allemaal kunnen vernemen hoe dit werkt...
Vriendelijke, Ilja
Geplaats op 26 augustus om 13:31 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Margje
Hallo Ilja,
Het is niet zozeer dat ik geen hoge pet op heb van de mensen hier, dat zou inderdaad raar zijn, want ik ken jullie nog niet eens!
Het is dat ik vaak in groepslessen al merk dat specifiek advies voor een hond gedeeltelijk wordt onthouden, wordt toegepast er dan nog tegen me wordt gezegt: het werkt niet, ik heb het precies gedaan zoals je zei. En als ik vraag het voor te doen, dan blijkt dat heel anders gaat en ook nog niet eens voor het doel waarvoor ik het advies gegeven had!
Daarom ben ik voorzichtig.
De clickeroefening zet ik er vanavond even op. Ik moet zo weg en ik wil het dan even goed in stapje neerzetten.
Niet dat ik denk dat jullie achterlijk zijn hoor, echt niet!
Groeten,
Margje
Geplaats op 26 augustus om 13:53 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Ilja
Hoi Margje,
Ja, ik weet hoe het werkt in groepslessen...
En het klopt dat er vaak maar een "gedeelte" van een oefening onthouden wordt, is ook logisch; het is nieuwe informatie..
Maar ik weet ook dat sommige mensen het advies uitprinten en ophangen zodat men het steeds kan lezen..
Fijn dat we je oefening kunnen gaan lezen, ik kijk er naar uit, bedankt..
Groetjes, Ilja
Geplaats op 26 augustus om 14:06 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Linda
Beste Margje,
Binnen luttele dagen dat je jezelf aangemeld had op dit forum, zette je de hondenpage link op de homepage van je hondenschool. Niet lang daarna begon het gedonder met advies willen geven via pb'tjes. Hierover heb ik je meerdere keren beleefd aangesproken, overigens nadat ik dit met een paar anderen had afgestemd.
Je legde deze waarschuwingen terzijde, wat op zich al ongemanierd is, en zette het bericht op dit topic dat nu is verwijderd. Ook ik heb de tekst van dit berichtje gezien voor het werd verwijderd. Je gaf duidelijk aan dat je met pb'tjes wilde werken om bepaalde delen van je advies geheim te houden. Nu je gemerkt hebt dat je daar hier echt niet mee weg komt, doe je alsof je neus bloedt...
Waar je daarbij op uit lijkt te zijn, is dat de gelukkige ontvanger van je via pb ontvangen advies, advies dat kennelijk zooo bijzonder is dat het geheim moet blijven, hier op dit forum meldt hoe goed het gewerkt heeft. Doen ze dat niet spontaan, dan wel op jouw verzoek.
Een potentiële klant die dan op de homepage van jouw hondenschool terechtkomt, clickt op de link naar dit forum, en ziet hoe gelukkig de ontvangers zijn met jouw geheime, bijzondere advies dat zo goed gewerkt heeft. En e presto, weer een klant erbij voor je nieuwe hondenschool.
Je snapt 'persoonlijk niet wat er mis mee is om een persoon via PB verder te helpen...'? Dat is wat er mis aan is. We zijn hier niet gediend van dit soort opportunisme.
Daar komt bij jouw gedrag hier tot nu toe ook bepaald niet professioneel overkomt. Tel daarbij op dat je in vrijwel elk bericht naar de vaste gebruikers toe je nogal neerbuigend opstelt, en mijn twijfels over jou worden alleen maar groter.
Er is hier nog nooit iemand verbannen van dit forum, daar gaan we niet snel toe over hier. Maar eens moet de eerste keer zijn. Ik ben dan ook zeer benieuwd wat je met onze waarschuwingen doet.
Groetjes,
Linda.
Geplaats op 26 augustus om 15:16 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Conny
Hoi iedereen!
Bedankt voor de vele reacties!
Ik heb Pipa de afgelopen dagen alleen maar aan de lijn meegenomen, uit angst haar weer te moeten gaan zoeken. Eén voordeel: we oefenen weer meer met het aan de lijn lopen en dat gaat nu stukken beter! Maar ik vind dit ook niet iets om lang te doen. Het is niet leuk en ik ben bang dat ze op deze manier haar energie niet kwijt kan.
Frank, dat fluiten heb ik anderen ook al eerder horen doen, dus probeerde ik het ook. Nadeel is dat 'mijn fluit' niet eens boven het geruis van de bomen uitkomt, dus dat werkt niet Ik kan wel altijd een fluitje meenemen natuurlijk.
Achter een boom gaan staan doe ik ook elke wandeling minstens één keer. Maar soms, als Pipa weer weg is, heb ik het idee dat ze me zelf ook écht kwijt is geweest. Kan dat of hebben honden altijd in de gaten waar hun baasje is?
Ilja, ik zeg inderdaad wel dat Pipa achter de konijntjes aanzit, maar ik denk dat dat misschien niet het enige is. Wie weet wat zit er allemaal in het bos? Ik weet dat er ook reeën voorkomen en Pipa gaat ook elke kat achterna. Dus alles wat beweegt en van haar weg loopt, is een mogelijk doelwit. Ze kan dus inderdaad blijven hollen als ze wil...
Ivm de balletjestruuc... Dat heb ik inderdaad niet meer gedaan: het balletje toch nog gooien als ze weer bij me is. Ik was toen helemaal niet meer in de stemming om te spelen en had meer zin om meteen weer naar huis te gaan Moet ik dan opnieuw fluiten en het balletje gooien? Of niet meer fluiten?
Met eten lukt het volgens mij niet. Ik heb het nooit in combinatie met het fluitje geprobeerd hoor. Wat ik wel deed: ik riep "Pipa, hier" en als ze kwam kreeg ze een overheerlijk stukje kip waar ze thuis echt gek van is. Ik heb haar zo'n paar wandelingen meegenomen met een voorraadzakje in mijn broekzak. Ze bleef toen keurig in de buurt en kwam af en toe eens snuffelen of het nog geen tijd was voor het volgende stukje. Tot ze iets in de gaten kreeg en ik haar opnieuw riep... Toen was toch dat andere stukje vlees veel interessanter en moest dat toch noodgedwongen achterna gerend worden. Dus op de kip is ze wel gek, alleen niet altijd blijkbaar.
Een ballenwerper heb ik nog niet geprobeerd...
Over die 10 meter lijn... Hoe zou je dat aanpakken dan?
Het apporteren in de tuin gaat op zich wel goed. Ik probeer te doorzien wanneer ze het beu gaat worden en stop dan. Ik dénk dat ze het ook al langer volhoud dan in het begin. Misschien was ze het vroeger ook helemaal niet gewend en is het iets dat ze moet leren?
Ik heb me eerlijk gezegd ook even afgevraagd of we de balletjestruuc niet te snel hebben opgebouwd of té snel resultaat verwachten. Gedrag is inderdaad niet van vandaag op morgen omgedraaid. Alleen is het zóóóó frustrerend als ze weer eens de bosjes induikt en niet terug komt. Dan heb ik het weer even helemaal gehad!
Ik heb in verband hiermee ook contact opgenomen met de hondenschool uit het dorp en die vrouw zei dat het jachtinstinct erg lastig is om eruit te krijgen en dat vaak zelfs niet lukt. Misschien geef ik te snel op?
Linda, over de tijden waarop Pipa uitgelaten wordt: ik geloof niet dat dat echt vaak op die 'gevaarlijke' momenten is. Ik denk niet dat er een structuur in haar wegloopgedrag te vinden is, maar ik kan er wel eens op letten. En met die wegloop-bevorderende tijden kan ik inderdaad wel rekening houden!
Dus als ik het goed begrijp moet ik, als ik Pipa kwijt ben, haar naam roepen maar dan zo: "Piiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiipa"! Ik moet zeggen dat de 'u' van Durga dan beter klinkt dan die lange 'i' Trouwens, ik denk dat mijn adem veel te kort is om het vol te houden tot ze voor me staat Maar het is het proberen waard!
Ach, het is een schatje, maarrr...
Groetjes,
Conny
Geplaats op 26 augustus om 16:00 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Linda
Hoi Conny,
Een kennis van mij die een eigen hondenuitlaatdienst had kwam mijn nog jonge Shibaatje een keer tegen, tien minuten en honderden meters achtergebleven, omdat ze zonodig op muisjes wilde jagen terwijl ik met mijn dobers naar de hondenvijver liep. En daar was dè afleiding, die kennis die ze zo leuk vond en andere jonge honden om me te spelen. Maar ja, ik gaf de yell. Dùùùùùù-rga! Deze kennis vertelde me later wat een mooi gezicht het was om dit hondje zich te zien omdraaien om naar me toe te komen, zelfs vanaf zo'n grote afstand. Zo van, oh, ik moet komen. Leuk om te horen, want zelf heb je natuurlijk geen idee welke verleidingen ze weerstaan heeft, als ze vrolijk aan komt gesjeesd.
Ik denk niet dat 'Hier' over zo'n afstand had gewerkt. Een fluitje kan verder dragen, maar dan zou ik er net als jij ééntje mee moeten nemen, en dat vergeet ik gegarandeerd. Een yell vind ik dan wat handiger, en het lijkt wat meer op het wolvengejank waar ze instinctief op reageren.
In de bergen riepen mensen elkaar vroeger ook zo toe om elkaars aandacht te trekken, van mens tot mens over afstanden van honderden meters, kun je nagaan hoeveel beter je hond dat kan horen. En je zou er trouwens nog versteld van staan hoe lang je het vol kun houden.
Ik moet de yell soms herhalen en herhalen, als ze iets echt heel erg interessants had gevonden, maar dat doe ik graag omdat, gna gna, door al dat 'gejank' van mij er bij haar de lol van het snuffelen en jagen afgaat!
Die u-klank is overigens niet om aan te horen, hoor. Maar Shiba's staan erom bekend dat ze bijna niet losgelaten kunnen worden, en die van mij is nu 100% betrouwbaar op dit punt. Daarom liever bekend staan als die wat excentrieke dame die af en toe een yell geeft dan de hele tijd een ongelukkige hond aan de lijn.
Piiiiiiipa vind ik inderdaad niet hetzelfde klinken als Dùùùùùùùù-rga! maar wie weet krijg je een keer inspiratie en kom je op een heel eigen yell!
Inmiddels begint Durga vier te worden en is de lol van het muisjes jagen er een beetje af. Ze loopt nu uit zichzelf lekker mee, blijft ze wat achter dan is een korte yell voldoende. Het is nu een commando voor 'laat je snuit even zien, ik weet niet waar je zit'. En dan doen ze precies dat, de dobers ook. Heel leuk om te zien!
Ik zou idd de ballenwerper eens proberen, je kunt daarmee de bal meer snelheid geven en dus aantrekkelijker maken. Voor Christo maakte dat met het najagen van de bal i.p.v. fietsers een groot verschil. Dat, en hij vond het leuk als ik met twee ballen werkte. Zodra hij bal één had, gooide ik bal twee. Zo had hij toch de opwinding van de jacht.
Groetjes,
Linda.
Geplaats op 26 augustus om 16:36 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Margje 3 doggies
Zoals beloofd, de hierkom-oefening:
Eigenlijk is het een heel simpele training en ik heb Ilja beloofd dat ik hem toch ook op het forum zou zetten. Het is dus een hierkom-oefening bedacht door Chantal Olfers, zij heeft zelf een hondenschool in Rotterdam namelijk: Algemeen hondentrainingscentrum Rotterdam.
Ik heb al mijn honden bij haar getraind en tot heden werk ik bij haar als vrijwilliger, maar we willen uiteraard niet in elkaars vaarwater zitten.
Het gaat erom dat hierkomen heel erg leuk moet zijn. Naar jou toekomen is het allerleukst wat er is!
Om dit voor elkaar te krijgen begin je met het verzinnen van een speciaal woord: een soort 'magisch woord'. Dit woord moet altijd vrolijk zijn en zo ook uitgesproken worden. Voorbeelden: Jippie, Joepie, Hole, Biertje (!), Hatsiekiedee, Ici, Aki, Moppie, Jabadabadoe, Powerrr enzovoorts. Een woord wat je verder nooit gebruikt en wat niet dwingend kan worden uitgesproken. Dat is namelijk het probleem met woorden als 'kom' 'hier' of 'melden' het zijn allemaal woorden die als het even geen indruk maakt, boos gezegd worden, of nadruk op wordt gelegd: kommmmm hierrrrrrrrr.
Verder heb je nodig: iets superrr lekkers, wat je anders nooit geeft. Stukjes pens, gekookte kipfilet, stukjes worst (geen varken of iets zouts) stukjes jonge kaas. Iets waar je hond een moooord voor zou doen zeg maar
Vervolgens zet je in de woonkamer tupperware bakjes neer met dat lekkers erin. Kijkt hij al op naar je, dan zeg je heel vrolijk je 'magische woord' of zoals Chantal het noemt: 'Toverwoord', hond komt blij naar je toe en uit het dichts bijzijnde bakje pak je het lekkers en geef het hem.
Zo leert hij het woord verbinden met het superlekkers.
Gaat dit helemaal goed, dan ga je naar de volgende stap.
Stap 2 is dat je hem roept als hij niet oplet. Hij ligt in zijn mandje en van uit de keuken roep je Jabbadabbaaadooeeee en hij komt aangevlooooogen om zijn lekkers te halen.
Let op! Je houdt altijd wat lekkers in je hand over. Zo gaat de hond niet meteen weer bij je weg en hij leert: het lekkers komt van jou.
Al deze tijd gebruik je het speciale woord alleen binnen in trainingssessies en niet buiten!
Stap 3 vereist een partner.
De partner houdt de hond vast, jij gaat op een meter of vijf afstand staan, of door je hurken zitten en roept het woord. Hond komt aangestuifd en hij krijgt het lekkers.
Dit kun je ook buiten gaan oefenen.
Gebruik het buiten nog niet buiten trainingssessies om. Gebruik daarvoor het gewone: hier of kom.
Reden daarvoor is dat het speciale woord bijzonder moet blijven, dus voor speciale gevallen, als je hem wilt stoppen bij een weg, als er een gevaarlijke hond aankomt, en als hij dus bijvoorbeeld achter een konijn aan wil. Als je te pas en te onpas het speciale woord roept, gaat hier ook de 'magie' vanaf.
Dan krijgen we het verzwaren van de oefening. Hier wordt je partner de 'verleider'.
Jij hebt lekkers in je handen, de verleider, die de hond vasthoudt alleen gewone brokken.
Stap 1 van het verzwaren, de verleider laat de brokken in zijn hand ruiken aan de hond. De baas roept de hond. Blijft de hond bij de verleider hangen, dan gaat de hand van de verleider op de rug en zal hij alsnog voor jou als baas kiezen.
De meeste honden hebben het spelletje echter al door en gaan meteen naar hun baas.
Gaat dit vlekkeloos dan ga je naar het verzwaren stap 2.
Nu mag de verleider de hond niet alleen brokken laten ruiken, maarook laten eten! Gewone hondenbrokken dus. De verleider laat de hond eten, de baas roept het woord en de hond stuift naar de overkant. Doet hij dat niet, dan is het helaas ook bij de verleider, want die haalt zijn hand weg naar zijn rug.
Belangrijk is dat de verleider altijd brokken overhoudt in zijn hand! Anders is het voor de hond makkelijk: ik eet gewoon eerst de hand bij de verleider leeg en daarna stuif ik naar de overkant!
Stap 3 van het verzwaren. Nu heeft de verleider ook het lekkers en laat dat de hond ruiken. Alleen ruiken dus, nog niet eten. Dan roept de baas het speciale woord. Komt de hond niet, hand op de rug.
Gaat dit ook allemaal vlekkeloos dan zijn we toe aan stap 5. Lekkers ook eten! Ondertussen roept de baas het speciale woord, de hond rent naar de overkant. Zo niet, hand weg.
Gaat dit helemaal goed. Dan ga je oefenen met andere honden. 1 hond los, 1 aan de riem (zodat ze niet met zn tweeen het bos instuiven ). Je geeft ze vrij. Ze maken contact, je roept je toverwoord en hij komt, dan krijgt hij lekkers, een hand vol!! Komt hij niet, dan haal jij hem en is het spelen, helemaal voorbij. Dan met hem even een stuk volgen of iets anders saais
En probeer je het weer.
Is dat nog te moeilijk, ga dan weer een stap terug. En roep het toverwoord als hij een andere hond in de verte ziet. enz.
Dit woord wordt zo speciaal, dat honden gewoon stuiterend bij de verleider zitten, want ze moeten weggg naar de baasss!! (oke, naar het speciale lekkers)
Zeker de eerste tijd moet je dus altijd speciaal lekkers bij je hebben. Je kan later altijd een keer bluffen. Maar als jehet woord vaak gaat gebruiken zonder te belonen, neemt de kracht af.
Ideaal is als je bij het intrainen de clicker gebruikt. Je kunt hier heel mooi de timing mee aangeven.
Klik betekend: dit was wat ik wou zien, kom je beloning maar halen.
De clicker kun je hier zo goed inzetten omdat hierkomen in stapjes gebeurt.
Het eerste stapje van hierkomen is dat de hond zich loskoppeld van waar hij mee bezig is en omkijkt, of zijn oor al omdraait naar jou. Dat is dus je eerste klikmoment!
Zodra hij al omkijkt is het klik en als hij bij je is belonen met het lekkers.
Die klik ga je dan uitstellen naar halverwege en daarna totdat hij bij je is. Weer daarna vraag je eerst een zit en dan is het pas klik en lekkers.
Zo zie je, alles in stapjes en pas verder met een stapje als de vorige er goed in zit.
Gaat het dan even niet goed? Dan weet je altijd wat je moet doen, een stapje lager gaan en het weer proberen. En altijd positief afsluiten.
Nogal een verhaal, maar ik had begrepen dat dat geen probleem was
Groetjes, Margje
Geplaats op 26 augustus om 18:04 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Ilja
Hoi Margje,
Een heel verhaal, dat moet gezegd. Mooie oefening!
Maar ik weet niet of je vriendin de oefening heeft uitgevonden... [ik kende hem nl. al..]
Maakt niet uit hoor, wie hem uitgevonden heeft. Het is een prima oefening...
Maar... je moet wel een hond hebben die voor eten gaat...
Dat lukt vaak wel met gewoon komen... Vaak is het zaak de hond even - qua voer - op een laag pitje te zetten, omdat de "hongerprikkel" er wél moet zijn...
Die werkt vaak het beste bij pups in de groei...
Bij volwassen honden kom je al weer in een ander vaarwater...
Zeker als honden al een "verleden" hebben...
Als ik de oefening op m'n eigen hondje betrek dan blijft Sterre toch "gaan". Al sta ik met een kilo pens te zwaaien... [met "gaan" bedoel ik jagen..]
Dan kwam ik te kort met alleen een hongerprikkel...
Ik werk altijd met overheerlijke beloningen, de voerbak [met pens e.d. ging zelf mee op de wandeling, toen Sterre pup was.
Bij alles maak ik gebruik van de hongerprikkel..
Maar als ik Sterre de keus laat met in mijn ene hand pens, worst, stokvis, long, sardien e.d en in m'n andere hand de bal, dan gaat zij - toch écht - voor de bal..
[zo-ook met mijn overleden hond; Jip]
Verder is het een "prima" kom oefening, niks van te zeggen...
Maar - ik denk persoonlijk - dat je daar een hond niet mee kan stoppen om te jagen, cq. terug kan krijgen als ze al - uit beeld - achter het wild aan zijn...
Het weg zien "wegrennen", ruiken van wild, het weg zien lopen van een kat, trickert iets bij een hond af, waar voer niet tegenop kan...
Nu betrek ik het even op m'n eigen honden..
Het enige wat bij mijn hond[en] werkt is; alleen het gooien van de bal.
Ik bied Sterre op deze manier een alternatief voor het jagen; jagen op de bal...
Zo jaagt de hond dus óók en is het óók zelf belonend gedrag; het vangen van de bal.. Zo heb ik controle..
Ook al is Sterre al "van start" achter wild aan.
Als ik fluit, wacht ik op haar contactje met mij, dan komt ze met dezelfde rotgang weer terug gerend naar mij, met een grote boog...
Zo'n 20 meter voor Sterre bij mij is, gooi ik de bal, in het zicht van Stere en in het verlengde van haar route...
Jachtprikkel beloont met de bal, einde oefening. Bal inleveren...
Nu heb ik het over een [jonge] hond. Die die nog niet volledig voor 100% onder appél staat.
Inmiddels kan ik Sterre met de stem stoppen, als ik haar gedrag op tijd lees.
En gooi ik nu als "beloning" de bal...
Natuurlijk gaat er aan het ondercontrole krijgen van het jagen een aantal trainingssessies aan vooraf; fluitje gekoppeld aan het gooien van de bal...
EN de hond "gek" maken op een balletje natuurlijk...
Bedankt voor het neerschrijven van je oefeningetje...
Lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*
Geplaats op 26 augustus om 22:02 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Linda
Hoi Conny,
Ik kan het alleen maar met Ilja's verhaal eens zijn, voerbeloningen werken bij mijn honden niet met jagen. Christo zal echt niet stoppen met jagen omdat ik met worst sta te leuren. Worst is niet opwindend. Een snelle bal gevolgd door nog een snelle bal, wel. Het was een uitstekende manier om hem het jagen op fietsers en joggers af te leren.
Verder zit ik op één lijn met Frank, al doe ik het met een yell en hij het met een fluitje. Bij een lange wandeling als de tijd ervoor is, verwacht ik van mijn Shibaatje niet dat ze het jagen nalaat en steeds netjes bij me blijft, maar wel dat ze op de hoogte blijft van waar ik ben, en zich zonodig even komt laten zien. Komt ze na de yell aangesneld, dan beloon ik haar alleen met een aai, en mag ze daarna meteen weer wegrennen. Het enige wat ik van haar vraag is om het jagen te onderbreken. Alleen als het echt even nodig is, lijn ik haar aan.
Durga heeft het jagen er nu voor het overgrote deel zelf aan gegeven, ze blijft liever bij me. Ook goed. Maar zoals Frank het met zijn cocker doet, dat zou voor mij ook prima zijn geweest. Als er maar iets van communicatie is.
Dus niet bij je roepen in de verwachting dat ze bij je blijft, maar wel van haar verwachten dat ze zich laat zien. Lukt het je daarbij om Ilja's advies toe te passen en Pipa balletjes gek te maken om haar zo een alternatief te bieden, zoveel te beter.
Oh, en Frank... dat van dat ongeluk had mij ook kunnen overkomen. Fijn dat Misia zo goed als met de schrik vrij kwam. En dat alles op weg naar de training! Was dat nog de MG school, of die trainer waar je wel tevreden over was? Want dat zal nogal een binnenkomst zijn geweest!
Groetjes,
Linda.
Geplaats op 26 augustus om 22:36 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Margje
De kracht zit het in het intrainen.
Je maakt het voer zelf zo heel bijzonder doordat je ermee omgaat alsof het heel bijzonder is!
Het intrainen doe je in zoveel stapjes zodat het woord al instictief de reactie oplevert: komen naar de baas.
Dat maakt dat tot nu toe iedere hond met dit 'speciale woord' komt, ook de jachthonden. Honden vinden vooral het spelletje van jij gaat daar staan en dan roepen en dan weet ik al wat er kommt!! heel erg leuk. In de vervolgcursus gaan zelfs alle honden los in het bos, dan is het spelen al om, maar op het toverwoord komen ze allemaal. Door het juist intrainen.
Voer is waar je het mee intraint, omdat dat gewoon het makkelijkst is.
Is jou hond helemaal gek gek gek van een bal, dan gebruik je uiteraard de bal (in een sok, zodat je hem vast kunt blijven houden en de hond er niet met de bal vandoor gaat) als beloning.
Het punt is: bij niemand is het leuker dan bij de baas, als die me roept heeft hij ook echt iets te melden. Dat kan dus ook spelen zijn!
En of de oefining echt is bedacht door Chantal, zij vertelt me dat het haar idee is. En aangezien ik haar de beste trainer ooit vindt, geloof ik dat ook
Geplaats op 27 augustus om 09:58 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Ilja
Hoi hoi,
Het is voor Conny misschien wel de moeite waard om het uit te proberen met Pipa..
Niet geschoten is altijd mis, toch..
Conny, even een antwoord op je eerdere vragen...
Een lange lijn aan de halsband van Pipa. Oefenen en spelen met de bal...
Lijn gewoon los laten slepen achter P aan. Zo zet je toch iets meer druk op P, zonder dat je haar direct aan de lijn hebt...
De ballenwerper vinden honden vaak heel erg leuk.
Ik werk er ook mee met Sterre. Alleen het zien al van de houder wind haar al op en wordt er heel attent van..
Ook dat is misschien een optie...
Een kwestie van uitproberen...
Eén ding moet je nooit doen; achter Pipa aanhollen!!
En ook het roepen, als P al van start is gegaan achter het wild aan, heeft géén zin. Ze leert er alleen maar van dat roepen, het horen van haar naam betekend, "jagen" en van de baas weggaan...
Dus beter je mond houden, hoe frustrerend ook.. :-(
Doe er je voordeel mee met de verschillende oplossingen..
Het is niet van de ene op de andere dag over hé...
Het is een proces....
Dat kost tijd, inzet en een hoop geduld...
Vragen over alles, altijd welkom natuurlijk, dat weet je...
Lieve groet, Ilja
High-five van Sterre
Geplaats op 27 augustus om 10:36 [rating: 0/0] [geef jouw mening]
Margje
Dat is inderdaad ook en hele belangrijke: niet achter je hond aanlopen! Hoe moeilijk het ook is!! (ik weet het uit ervaring )
Wat je kan oefenen op stukken waar Pipa wel los kan, maar ze niet gaat jagen bijvoorbeeld bij jou in de buurt, kun je verstoppertje gaan spelen.
Loopt zij voor je uit zonder op je te letten, verstop je je achter een boom of duik je de bosjes is. Dan is ze je even kwijt en gaat ze je zoeken. Raakt ze echt een beetje in paniek dan kan je een fluitje geven, zodat ze weet in welke richting ze moet gaan zoeken.
Dit zou je dan eigenlijk heel vaak moeten doen, als ze ook maar even niet op jouw let is de baas ineens weg, de andere kant op, achter een boom, een struik. Honden zien herkennen een mens aan hun silouette (schrijf je dat zo??) als je dus achter een boom staat, kun je stiekem kijken waar ze is, zonder dat zij het in de gaten heeft. Niet bewegen dan, want dat zien honden dus wel heeeel erg goed!
Met hele zelfstandige pups die denken: ga jij maar vast, ik zie je straks wel, ik red me wel hoor! oefen ik dit ook heel veel. Even laten weten dat je de baas in het oog moet houden, want voor je het weet is ie ineens de andere kant op!
In het begin verstop je je dan nog niet echt, ben je alleen ineens de andere kant op. Denkt de pup/grotere hond dan nog, ohh zie je zo toch wel weer. Dan ga je zelfs van hen af rennen.
Het is dan handig om een tweede iemand te hebben, iemand die niet heel bekend is voor de hond die de hond een beetje in de gaten houdt. Of in een veilige omgeving oefenen.
Begin met een volwassen hond in een onbekende omgeving voor de hond, dan is hij veel meer geneigd je in de gaten te houden, dan in een bekende omgeving.
Geplaats op 27 augustus om 10:53 [rating: 0/0] [geef jouw mening]